Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Люблинско-Дмитровская линиясы (Любли́нско-Дми́тровская ли́ния, 10-шы желі) – Мәскеу метрополитенінің желісі. 2007 жылға дейін «Люблинская линиясы» деп аталды. 1995 жылы жартылай хордалық радиус ретінде алғаш ашылған, қазіргі таңда орталық және солтүстікке қарай кеңейтілуде. Қазіргі уақытта желінің ұзындығы және 26 станциясы бар.
The Lyublinsko Dmitrovskaya line (Любли́нско Дми́тровская ли́ния, ) (Line 10) is a line of the Moscow Metro. It was known as "Lyublinskaya line" (Любли́нская ли́ния) before 2007. First opened in 1995 as a semi chordial radius, it is at present in process of being extended through the centre and northwards. At present the line has of track and 26 stations.
Жоспарлар
1980 жылдардың басында Мәскеуді дамыту жоспары 1950 жылдардың ортасынан бері Мәскеу метрополитенінің дамуын анықтаған радиалды-сақиналық жүйенің салдарынан туған тығыздықты шешуге қатысты бірнеше идея ұсынды. Алдыңғы бағдарламада радиалды желілер, жолаушылар саны үздірімді түрде артып келе жатқандықтан, орталық және сақиналық ауысу стансаларын пайдалануға мәжбүр болды, бұл жүйеде үлкен тығырылуға әкелді. Бұл мәселені шешу үшін болашақ Люблинская желісінің кейбір ауысу стансалары Кольцевая желісінен тыс жерде орналасуы үшін жобаланды. Бұл желі Курскі теміржол терминалына, Перовскийге және Ждановскийге дейін оңтүстікке қарай созылудан бұрын Кольцевая желісінен басталатынын білдірді. Желінің басты мақсаты Мәскеудің оңтүстік-шығысындағы Марино және Люблино жаңа дамып келе жатқан аудандарына метроны жеткізу болды. Жаңа аудандарға жаңа желіні жүргізудің алғашқы жоспары Мәскеу өзенінің жағалауына жақын Люблинская көшесімен жүруді көздеген. Алайда, бірнеше талқыдан кейін бұл жоспар өзгертілді, желі батысқа қарай Волжский бульварына дейін жалғасты, содан кейін Люблино аудандарына қарай оңтүстікке бұрылды. Бұл Курская стансасымен теміржол арқылы байланыс мүмкіндігін жойғанмен, метроның аймақтың орталық бөлігіне тереңірек енуіне мүмкіндік берді.
In the early 1980s, the Moscow development plan put forward several ideas about solving the build up that came as a result of the radial ring alignment which has determined the development of the Moscow Metro since the mid 1950s. In the previous programme the radial lines, with an ever increasing build up of passengers, were forced to use the central transfer points and those on the ring, severely overcrowding the system. In attempt to solve this problem, the future Lyublinskaya line was designed so that some of its transfer points would be outside the Koltsevaya line. This meant it would begin at the ring before extending south to the Kursky Rail Terminal, Perovsky, and Zhdanovsky. The ultimate goal of the line was to then bring the metro to the new developing districts of Maryino and Lyublino in the south east of Moscow. The initial design when bringing the new line to the new districts was to follow Lyublinskaya Street, not far from the bank of the Moskva River. However, after several debates, this was altered and the line would continue westwards until it reached Volzhsky Boulevard and only then turn southwards towards the districts of Lyublino. Although this left out the possibility of railway transfer with Kurskaya, it did allow the metro to enter into the heart of the region more thoroughly.
1990 жылдар және одан кейінгі жылдар
1990 жылдары метро құрылысын қиратып жіберген қаржылық дағдарыстармен бірге жоспарлардың өзгеруі бірінші кезеңнің ашылуының кейінге шегерілуіне әкелді. 1995 жылдың соңында бірінші бөлім ашылды, ал бір жылдан кейін – Марииноға дейін жетті. Құрылыс кезінде, әсіресе Дубровкада, бірнеше мәселелер туындады. Бұл станция жақын орналасқан зауыттардың топырақты жылытуының салдарынан аяқталмай қалды, бұл жер асты суының қатуына кедерес келтірді, соның ішінде эскалатор тоннелінің құрылысын жүргізуге мүмкіндік болмады. Алайда, 1990 жылдардың соңында көптеген өнеркәсіптерді парализдеген қаржылық дағдарыстарға байланысты метро құрылысшылары станцияны аяқтауға қол жеткізді. Кейінге шегерілгеніне қарамастан, бұл желі метро құрылысының жаңа әдістерін көрсетті. Терең жатқан станциялар дәстүрлі түтікшелі негіздің орнына монолитті бетон плитаға салынды. Сонымен қатар, терең жатқан станциялардың екеуінде және беткі станциялардың біреуінде жаңа қабырға-бағана жүйесі енгізілді. Су өткізбейтін жақсырақ қорғау үшін шыны талшықты күмбездер сияқты жаңа әрлеу материалдары қосылды. Келешектегі кеңейтулердің дамуы көп жылдар бойы қаржы жетіспеушілігіне байланысты тоқтап, парализдеді, және тек 2005 жылы қала орталығына қарай ұзақ күткен екінші кезеңнің құрылысы қайта басталды. Трубная станциясы 2007 жылдың 30 тамызында ашылды. Осы бөлімде Сретский бульвары станциясы сол жылдың 29 желтоқсанында ашылды. Орталыққа қарайғы кеңейтудің екінші бөлігі 2010 жылдың 19 маусымында ашылды (құрылыс тек 2007 жылдың басында қайта басталды) және Достоевская және Мариина Роща станцияларын қамтыды. Басқа бір жағдайда, 1997 жылы Мариинодан Зябликовоға (Люблинский (оңтүстік) радиусы) дейінгі үш станциялық кеңейту басталды, бірақ 2000 жылы Борисово, Шипиловская және Зябликово станцияларының құрылыс алаңдары тастап кетілді. Бұл маңызды, себебі Зябликово станциясы Замоскворецкая желісінің Красногордейская станциясына көшуге мүмкіндік береді. 2008 жылы құрылыс қайта басталды және станциялар 2011 жылдың 2 желтоқсанында ашылды, сонымен бірге Красногордейская станциясына көшу де жүзеге асырылды. Марьина Рощадан солтүстік-батысқа қарай Петровское Разумовскаяға дейін Бутырская және Фонвизинская станциялары арқылы желіні кеңейтуді бастапқыда 2015 жылдың желтоқсанында ашу жоспарланған болатын. Алайда, жобаланған ашылу күні кейін 2016 жылға ауыстырылды. Станциялар 2016 жылдың 16 қыркүйегінде ашылды. Солтүстікке қарай Селигерскаяға дейінгі келесі кеңейту 2018 жылдың 22 наурызында пайдалануға берілді.
The change in plans, combined with the financial crises that beset the metro construction in the 1990s, meant that the first stage opened with delays. In late 1995 the first section finally opened, and a year later it would reach Maryino. Several problems were encountered with the construction, particularly for Dubrovka. This station was left incomplete due to nearby factories heating up the soil, which prevented the freezing of the underground water to allow the construction of an escalator tunnel. However, in the late 1990s, because of the financial crises which paralyzed most of the industries, the metro builders were able to complete the station. Despite the delays, the line demonstrated some of the newest methods for metro building. Deep level stations were built on a monolithic concrete plate instead of a conventional tubular base. Also, the new wall column design was introduced on two of the deep level stations and a single deck for the shallow ones. New finishing materials, such as a fibreglass vaults, were added to offer more reliable waterproofing. The development of further extensions was for many years delayed and paralyzed by the lack of finances, and only in 2005 construction was resumed on the long awaited second stage towards the city centre, with Trubnaya being the first to open on August 30, 2007. Sretensky Bulvar was opened on this section on December 29 the same year. The second segment of a central extension was opened on June 19, 2010 (construction was resumed only in early 2007) and included two stations Dostoyevskaya and Maryina Roshcha. In a separate case, a three station extension from Maryino to Zyablikovo (Lyublinsky (southern) radius) began in 1997, but in 2000 the construction sites of the stations Borisovo, Shipilovskaya, and Zyablikovo was abandoned. The importance of this is that Zyablikovo will be a transfer to the Krasnogvardeyskaya station of the Zamoskvoretskaya line. In 2008 construction finally resumed and the stations were opened on 2 December 2011, together with the transfer to the Krasnogvardeyskaya station. The extension of the line from Maryina Roshcha northwest to Petrovsko Razumovskaya via Butyrskaya and Fonvizinskaya was originally planned to be opened in December 2015. The projected opening date was later shifted to 2016. The stations were opened on 16 September 2016. Further extension to the north to Seligerskaya is operational and opened on 22 March 2018.
Уақыт шкаласы
Сегмент ашылған күні Ұзындығы –1995 12 28 12.1 км –1996 12 25 5.4 км 1999 12 11 Белгісіз –2007 08 30 3.7 км 2007 12 29 Белгісіз –2010 06 19 3.5 км –2011 12 02 4.5 км –2016 09 16 4.4 км –2018 03 22 4.9 км –2023 09 07 6 км Барлығы: 26 станция
2017 жылдың қараша айының басында Люблин радиусының Кожуховская және Печатники станциялары арасында, индустриалды аймақта "Южный порт" деген жаңа станция салынуы мүмкін екені белгілі болды. Құрылысы 2022-2023 жылдар аралығында жүргізілуі жоспарланған. 2019 жылдың күзінде Андрей Бочкарев станцияның 2023 жылдың соңына дейін салынуы жоспарланғанын растады. Мәскеу қаласының 2022-2023 жылдарға арналған мақсатты инвестициялық бағдарламасына сәйкес, "Южный порт" атты станцияның құрылысына 7 миллиард рубль қаражат бөлінеді.
In early November 2017, it became known that between the stations Kozhukhovskaya and Pechatniki of the Lublin radius, a new station Yuzhny Port could be built, which will be located in the industrial zone. It is scheduled to be constructed from 2022 through 2023. In the Fall of 2019, Andrey Bochkarev confirmed that the station is planned to be built before the end of 2023. According to the targeted investment program of Moscow from 2022 to 2023, 7 billion rubles will be allocated for the construction of the station with the working name Yuzhny Port.