Кіріспе
Алтон темір жолы – Чикагоны Алтонға (Иллинойс штаты), Сент-Луиске (Миссури штаты) және Канзас-Ситиге (Миссури штаты) жалғаған темір жолдың соңғы атауы. Оның ізашары, Чикаго және Алтон темір жолы, 1931 жылы Балтимор және Огайо темір жолымен сатып алынып, 1942 жылға дейін Алтон сотқа жіберілгенге дейін басқарылды. 1947 жылдың 31 мамырында Алтон темір жолы Gulf, Mobile and Ohio Railroad компаниясына біріктірілді. Джейкоб Банн 1860 жылдары Чикаго және Альтон теміржол компаниясын қайта ұйымдастырушылардың бірі болған. Басты бағыттар Чикагодан Сент-Луиске және Канзас-Ситиге дейін созылды. Бұрынғы бағыт қазір Union Pacific жүйесінің бөлігі, ал Жолиеттен солтүстікке қарай Metra Heritage Corridor қалалық теміржол қызметі (Канадалық Ұлттық темір жолына тиесілі, бірақ UP пайдаланады) жүреді. Бүгінде Канзас-Сити бағыты CPKC жүйесінің құрамына кіреді.
The Alton Railroad was the final name of a railroad linking Chicago to Alton, Illinois; St. Louis, Missouri; and Kansas City, Missouri. Its predecessor, the Chicago and Alton Railroad , was purchased by the Baltimore and Ohio Railroad in 1931 and was controlled until 1942 when the Alton was released to the courts. On May 31, 1947, the Alton Railroad was merged into the Gulf, Mobile and Ohio Railroad. Jacob Bunn had been one of the founding reorganizers of the Chicago & Alton Railroad Company during the 1860s. Main lines included Chicago to St. Louis and a branch to Kansas City. The former is now part of Union Pacific, with Metra Heritage Corridor commuter rail service north of Joliet (owned by the Canadian National Railway but used by UP). Today, the Kansas City line is part of the CPKC system.
Тарих
Алтон темір жолының ең алғашқы ата-бабасы Алтон және Сангамон темір жолы болды, ол Иллинойс штатында 1847 жылдың 27 ақпанында Миссисипи өзенінің Алтон қаласын Сангамон округіндегі Спрингфилд қаласына қосу үшін құрылды. Желі 1852 жылы аяқталды, ал Чикаго және Миссисипи темір жолы 1854 жылы Блумингтонға және 1855 жылы Джолиетке дейін созылды. Бастапқыда пойыздар Чикаго және Рок-Айленд темір жолы арқылы Чикагоға дейін жүрді. Джолиет және Чикаго темір жолы 1855 жылдың 15 ақпанында құрылып, 1856 жылы ашылды, Джолиеттен Чикагоның орталық бөлігіне солтүстік және солтүстік-шығыс бағытында жалғасты. Ол Чикаго және Миссисипи компаниясына жалға берілді, бұл Алтоннан Чикагоға үздіксіз темір жол байланысын қамтамасыз етті. 1857 жылы C&M Сент-Луис, Алтон және Чикаго темір жолы болып қайта ұйымдастырылды, ал 1862 жылдың 10 қазанындағы тағы бір қайта ұйымдастыру Чикаго және Алтон темір жолын құрды. C&A 1864 жылы ашылған Шығыс Сент-Луиске дейін желіні кеңейту үшін Алтон және Сент-Луис темір жолын құрды, бұл Чикагодан Шығыс Сент-Луиске дейін желіні қамтамасыз етті. 1925 жылы Chicago & Alton компаниясы 2143 миллион тонна жүк және 202 миллион жолаушы тонна-мильді (жыл соңында) 1056 миль жол және 1863 миль рельс арқылы тасымалдады. 1944 жылғы осы көрсеткіштер 2596, 483, 959 және 1717 болды. 1950 жылға қарай Алтонның барлық пар локомотивтері дизельдік локомотивтерге ауыстырылды.
Жолаушылар қызметі
Джордж Пуллман жобалаған алғашқы ұйықтайтын вагон C&A компаниясының Блумингтон шеберханаларында салынды және 1859 жылдың 1 қыркүйегінде Чикаго – Сент-Луис бағытында пайдалануға берілді. Ұйықтайтын вагондар Чикаго, Пеория, Блумингтон, Сент-Луис және Канзас-Сити арасындағы басты пойыз бағыттарының көп бөлігінде жұмыс істеді. Мұрагері Gulf, Mobile & Ohio компаниясы 1969 жылдың 31 желтоқсанына дейін Чикаго – Сент-Луис бағытындағы ұйықтайтын вагон қызметін жүргізді, бұл екі қала арасындағы соңғы темір жол болды. Алғашқы тамақ вагон, Delmonico, атақты Нью-Йорк мейрамханасының құрметіне аталды және Пуллман Чикаго, Бурлингтон және Куинси компаниясының Аврора, Иллинойс шеберханаларында салынды. Вагон алғаш рет C&A компаниясының Чикаго – Сент-Луис магистралінде тұрақты қызмет көрсетуге кірісті. Сол кезде салынған тағы екі Пуллман тамақ вагоны, Tremont және Southern, жалға беріліп, C&A компаниясының Чикаго – Сент-Луис бағытындағы барлық үш басты пойзда тамақ қызметін ұсынды. Тамақ вагондары 1971 жылдың 1 мамырына дейін Чикаго – Сент-Луис пойыздарының құрамында болды, содан кейін жолаушылар тасымалын Amtrak компаниясы қабылдады. 1932 жылы Алтон компаниясы Чикаго – Сент-Луис темір жолының арасында жолаушылар пойыздарына кондиционер орнатушы алғашқы компания болды.
Чикагодағы станциялар
Жолиттен Чикагоға C&A жолаушылар пойыздарының алғашқы кіруі Чикаго және Рок аралы темір жолы арқылы сол темір жолдың депосына (кейін Ла Салл көшесі станциясы) болды. Қысқа мерзімге жолаушылар пойыздары Иллинойс орталық депосына ауыстырылды. 1863 жылғы 28 желтоқсанда жалға алынған J&C және Питтсбург, Форт-Уэйн және Чикаго темір жолы J&C PFW&C-нің Мэдисон көшесіндегі терминалын пайдалану туралы келісімге келді, кейіннен 1881 жылы ашылған Юнион станциясының арендаторына айналды. 1924 жылы Адамс және Джексон көшелері арасында жаңа Юнион станциясы салынысымен C&A арендатор болды және оның ізбасарлары Амтрак басқаруға өткенге дейін Юнион станциясын пайдаланды.