Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артрограмма – контрастты зат енгізілген буынның суреттерінен тұрады, әдетте флюороскопия немесе МРТ арқылы жасалады. Инъекция көбінесе Новокаин немесе лидокаин сияқты жергілікті анестетик қолданып жасалады. Радиолог немесе рентгенолог флюороскопия немесе рентген сәулесін пайдаланып, инени дұрыс буынға бағыттайды, содан кейін жасына қарай шамамен 10 мл контраст енгізеді. Анестетик салдарынан күйдіретіндей сезім және контраст енгізілгеннен кейін буында ауырсынышты көпіршіктейтін сезім пайда болады. Бұл контраст сіңірілгенше 20-30 сағатқа дейін сақталады. Осы уақыт аралығында, рұқсат болғамен, мүшені шамамен 10 сағат бойы қолдану қиын болады. Содан кейін радиолог сіздің теріңіз астында не болып жатқанын жақсырақ көре алады және 24-48 сағат ішінде нәтижелерді алады.
An arthrogram is a series of images of a joint after injection of a contrast medium, usually done by fluoroscopy or MRI. The injection is normally done under a local anesthetic such as Novocain or lidocaine. The radiologist or radiographer performs the study using fluoroscopy or x ray to guide the placement of the needle into the joint and then injects around 10 ml of contrast based on age. There is some burning pain from the anesthetic and a painful bubbling feeling in the joint after the contrast is injected. This only lasts 20 – 30 hours until the Contrast is absorbed. During this time, while it is allowed, it is painful to use the limb for around 10 hours. After that the radiologist can more clearly see what is going on under your skin and can get results out within 24 to 48 hours.
Кәдімгі артрография
Ол негізінен меніскілерді, крест тәрізді байланыстарды, буындық шеміршектерді және буын ішіндегі еркін денелерді бағалау үшін қолданылады. Флюороскопия буынның медиалдық, латеральдық және пателлофеморальдық байланыстарын, шеміршектің жалпы қалыңдығын, ошақтық зақымдануларын, сондай-ақ контрастты материалдың буындық шеміршекке сіңуін (шеміршектің фибрилляциясының, жарылуының және тозуының белгісі) анықтауға мүмкіндік береді.
It is used primarily in the evaluation of menisci, cruciate ligaments, articular cartilage, and loose body within a joint. Fluoroscopic allows general view of the medial, lateral, and patellofemoral ligaments of the joint, overall cartilage thickness, focal defects, imbibition (absorption} of contrast material into the articular cartilage (a sign of cartilage fibrillation splaying and fraying of the cartilage).
КТ артрографиясы
КТ артрографиясы тізе буынын тексеру үшін қолданылады. Буынға енгізілетін контраст түрі жоспарланған келесі зерттеуге байланысты. Пневмоартрография үшін газ, КТ немесе рентген суреті үшін суда еритін радиоконтрастты зат, ал МРТ үшін гадолиний қолданылады. Қос контрастты артрография анатомиялық тұрғыдан күрделі жағдайларда қолданылуы мүмкін, бірақ оның қолданылуы салыстырмалы түрде сирек. Ине радиологиялық бақылау астында иық-білекті буын кеңістігіне енгізіледі, содан кейін пациент флюороскопия, КТ немесе МРТ арқылы қаралады. Контраст сұйықтығындағы гадолиний T1 салмақты суреттерде жарқын сигнал береді, бұл буын капсуласын, сүйектердің буын бетін және әсіресе лабральды хрящты жақсырақ бағалауға мүмкіндік береді. МР артрография көбінесе жамбас және ацетабулярлық лабральды, иық айналмалы манжетін және гленоидты лабральды бағалауда қолданылады, ал білекте сирек қолданылады.
CT arthrography is used to examine the patellofemoral joint. The type of contrast injected into the joint depends on the subsequent imaging that is planned. For pneumoarthrography, gas is used, for CT or radiographs, a water soluble radiopaque contrast, and for MRI, gadolinium. Double contrast arthrography can be used for more anatomically complex cases, though its use is relatively infrequent. The needle is radiographically guided into the glenohumeral joint space, after which the patient is evaluated by fluoroscopy, CT or MRI. The gadolinium in the contrast fluid yields a bright signal on T1 weighted images allowing for better evaluation of the joint capsule, the articular surface of the bones and, in particular, the labral cartilage. MR arthrography is most often used in evaluation of the hip and acetabular labrum, of the shoulder rotator cuff and glenoid labrum, and less often in the wrist.