Томас Хабингтон: Англиялық ежелгі нәрселерді зерттеушісі
Thomas Habington
Томас Хабингтон (1560-1647) – ағылшын тарихшысы, ежелгі нәрселерді зерттеуші. Өмірі, отбасы тарихы, және Англия патшайымы Елизавета І-ге қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Томас Хабингтон немесе Абингтон (1560–1647) – католик ағылшын ежелгі нәрселерді зерттеуші.
English antiquarian
Sir Thomas Habington or Abington (1560–1647) was a Catholic English antiquary.
Өмір
Томас Хабингтон – королева Елизаветаның және Херефордширдегі Моретон Джеффристің Уильям Уайкстің қызы Кэтрин Уайкстің қызметшісі Джон Хабингтонның екінші ұлы. Ол Суррейдегі Торп қаласында дүниеге келді, ал Елизавета I оның крест анасы болды. 1563 жылы оның әкесі Уорстерширдегі Хиндлип манорын сатып алып, Хиндлип Холл жаңа үйін салған, онда отбасы 1575 жылы Уорстерширге сапарлаған королеваны күтіп қабылдауға үлкерді. 1581 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол Реймстегі ағылшын колледжінде қысқа уақыт оқыды, бірақ содан кейін үйге шақырылды. Келесі жазда Грейс Иннге қабылданды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол қысқа мерзімге Вустерде ұсталды, бірақ ақырында Хиндлипте тұруға рұқсат алды. Шамамен 1593 жылы Эдвард Морлидің қызы Мэри Паркерге және оның әйелі Уильям Монтейглдің қызы Елизаветаға үйленді. Ол Барут қастандығынан кейін иезуиттер Генри Гарнет пен Эдвард Олдкорнға пана берді. Осы үшін ол өлім жазасына кесілді, бірақ оның қарындасының күйеуі лорд Монтейглдің араласуы арқасында жазасы жеңілдетілді. XVIII ғасырдан бері Хабингтон кешірілгеннен кейін Уорстерширде тұтқын болды деген хабар тарады, бірақ бұл рас емес. Дегенмен, ол көптеген жылдар бойы қоғамдық өмірден шетте тұрып, Уорстерширдің аудандық тарихын жазумен айналысты. 1647 жылы қайтыс болғаннан кейін Хиндлиптегі отбасылық мазарда жерленді. Ол түрмеде отырғанда Эдвард IV тарихын жазуды бастады деген қауесет болды, оны 1640 жылы оның ұлы Уильям Хабингтон аяқтап, жариялады. 1630 жылдары Хабингтон Уорвикширдегі антиквар Сэр Саймон Арчермен хат алмасып, ол Уорстершир тарихын жазады деп күтілді. Оның «Вустер соборының ескерткіштері» атты еңбегі 1717 жылы жарық көрді. Оның аудандық есептерін Тредвей Рассел Нэш «Уорстершир тарихы бойынша жинақтар» (1781–82) үшін пайдаланды. XIX ғасырда оның қолжазбаларынан жасалған таңдаулар «Уорстерширді зерттеу» (2 том, 1895–99) атты кітап ретінде басылып шықты. Оның қолжазбалары Лондон Корольдік антикварлар қоғамының кітапханасында сақтаулы.
Thomas Habington was the second son of John Habington, cofferer to Queen Elizabeth and Catherine Wykes, the daughter of William Wykes of Moreton Jefferies, Herefordshire. He was born at Thorpe, Surrey, and Elizabeth I was his godmother. In 1563 his father bought the manor of Hindlip, Worcestershire and built a new house Hindlip Hall, where the family took up residence in time to entertain the queen on her progress to Worcestershire in 1575. He spent a short time at the English College in Rheims before being summoned home in 1581 on the death of his father. He entered Gray's Inn the following summer. On his release he was held for a while in Worcester, but eventually allowed to reside at Hindlip. Around 1593 he married Mary Parker, the daughter of Edward, Lord Morley and his wife Elizabeth, the daughter of William, Lord Monteagle. In the aftermath of the Gunpowder Plot he gave asylum to the Jesuit Fathers, Henry Garnett and Edward Oldcorne. For this he was condemned to death, but through the intervention of his brother in law, Lord Monteagle, the sentence was commuted. From the eighteenth century it has been reported that Habington was confined to Worcestershire after his pardon, but this is not true. However, he did live largely retired from public life, working on a parish by parish history of Worcestershire. On his death in 1647 he was buried in the family vault at Hindlip. He was reputed to have also begun a history of Edward IV during his imprisonment, which was completed and published in 1640 by his son William Habington. In the 1630s Habington began to correspond with the Warwickshire antiquary Sir Simon Archer and it was anticipated that he would produce a history of Worcestershire. His treatise The Antiquities of the Cathedral Church of Worcester was published in 1717. His parish accounts were utilised by Treadway Russell Nash for his Collections for the History of Worcestershire (1781–82). In the nineteenth century his selections from his manuscripts were edited as A Survey of Worcestershire (2 volumes, 1895–99). His manuscripts are preserved in the library of the Society of Antiquaries of London.