Эдвин Лонгсден Лонг: Британ суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Британдық суретші (1829–1891)

Эдвин Лонгсден Лонг (12 шілде 1829 – 15 мамыр 1891) – британдық жанрлық, тарихи, діни және портреттік суретші.

Өмір жолы және шығармашылығы

Лонг Бат қаласында, Сомерсет графтығында, шаштараз Джеймс Лонгтың ұлы болып дүниеге келді (Келстоннан, Сомерсет графтығынан), және Бат қаласындағы доктор Винер мектебінде білім алды. Ол суретші мамандығын қабылдап, Лондонға келді және Британ мұражайында оқыды. Кейіннен ол Ньюман-стриттегі Лондондағы Джеймс Мэтьюс Ли мектебінде шәкірт болды, алдымен портреттер салумен айналысты, Чарльз Гревилл, Лорд Эбери және басқаларды суреттеді. Лонг Джон Филипп RA-мен танысып, онымен бірге Испания мен Египетке сапар шекті, онда олар көп уақыт өткізді. Лонг Веласкес және басқа испан шеберлерінің суреттеріне қатты әсер етті, ал оның "Ла Посада" (1864) және "Лазарьила және соқыр тілеуші" (1870) сияқты ерте суреттері испандық әсерде жасалған. Оның алғашқы маңызды суреттері "Тілек тілеушілер" (1872) және "Вавилондық неке саудасы" (1875) болды, екеуі де кейіннен Томас Холлоуэй сатып алды. 1874 жылы ол Египет пен Сирияға сапар шекті, содан кейін оның туындылары жаңа бағытқа бұрылды. Ол Таяу Шығыс археологиясымен толыққандай танысып, "Египеттік той" (1877), "Құдайлар мен оларды жасағандар" (1878) сияқты шығыстық көріністерді суреттеді. Лонг 1870 жылы Корольдік академияның мүшесі болып сайланды және 1881 жылы академик (RA) атағын алды. Оның суреттері әрқашан назар аударатын, ал "Диана немесе Христиан?" (1881) сол кезде оның беделін арттырды. Оның суреттері көпшіліктің талғамына сай келіп, діни сезімдеріне үндеді, ал олардың танымалдығы гравюралардың кең таралуымен артты. Сондықтан ол келесі суреттерін Лондонның Бонд-стриттегі жеке галереясында көрсетуге бел буды, онда 1883 жылы және одан кейінгі жылдары "Anno Domini" және "Зевксис Кротонда" суреттері үлкен коммерциялық сәттілікке ие болды. Лонг 1891 жылдың 15 мамырында, алпыс екінші жылында, тұмау салдарынан пневмониядан Хэмпстедтегі Недерхолл Гардендегі "Келстон" үйінде қайтыс болды. Ол Батыс Хэмпстед зиратында жерленген. Ол өлімі күні қол қойған өсиетнама туыстарының қатысуымен сотқа ұрысты, бірақ даулық мәселе достық жолмен шешілді. Лонг доктор Уильям Эйтонның қызына үйленді, ол отбасын қалдырды, оның ұлы Морис Лонг 1891 жылдың 23 қыркүйегінде Испанияның Бургос қаласындағы теміржол апатында қаза тапты. Ескі Бонд-стриттегі Эдвин Лонг галереясынан басқа, оның көптеген суреттері оның өлімінен кейін жиналып, Нью Бонд-стриттегі танымал галереядағы Густав Доренің туындыларын алмастырған христиан өнері галереясының ядросын құрады. Лонг портрет суретшісі ретінде мол тәжірибе жинады, бірақ оның осы саладағы жетістігі айқын болмады, бірақ ол жоғары демеушілік пен өте жоғары баға алды. Ол Баронша Бурдет Коутс (оның бас демеушісі) үшін өзінің, оның досы миссис Браунның және Генри Ирвингтің портреттерін суреттеді. Оның кейінгі жылдарындағы портреттерінің арасында Иддсли графының естелік портреті болды, ол Ұлттық портрет галереясы үшін көшірме жасады, кардинал Мэннингтің портреттері (бәлкім, оның осы бағыттағы ең жақсы туындысы), Сэмюэл Кузинс, сэр Эдмунд Хендерсон және басқалар. Өнер тарихшысы Лайонел Касттың айтуынша, "Лонг өзінің ерте туындыларында үлкен күш көрсетті және өзінің табысы мен танымалдығына лайық болды", бірақ оның кейінгі туындылары "монотондыққа әкелетін типтердің үнемі қайталануынан зардап шекті".

Long was born in Bath, Somerset, the son of James Long, a hairdresser, (from Kelston in Somerset), and was educated at Dr. Viner's School in Bath. Adopting the profession of a painter, Long came to London and studied in the British Museum. He was subsequently a pupil in the school of James Mathews Leigh in Newman Street London, and practised first as a portrait artist painting Charles Greville, Lord Ebury and others. Long made the acquaintance of John Phillip RA, and accompanied him to Spain, and Egypt where they spent much time. Long was greatly influenced by the paintings of Velasquez and other Spanish masters, and his earlier pictures, such as La Posada (1864) and Lazarilla and the Blind Beggar (1870), were painted under Spanish influence. His first important pictures were The Suppliants (1872) and The Babylonian Marriage Market (1875), both subsequently purchased by Thomas Holloway. In 1874, he visited Egypt and Syria, and subsequently his work took a new direction. He became thoroughly imbued with middle eastern archaeology and painted oriental scenes including The Egyptian Feast (1877), The Gods and Their Makers (1878). Long was elected an associate of the Royal Academy in 1870 and an academician (RA) in 1881. His pictures always attracted attention and his Diana or Christ? (1881) greatly enhanced his reputation at the time. His pictures suited the taste and appealed to the religious sentiment of a large portion of the public, and their popularity was increased by a wide circulation of engravings. He consequently determined to exhibit his next pictures in a separate gallery of his own in Bond Street, London and there in 1883, and the following years, his Anno Domini and Zeuxis at Crotona met with great commercial success. Long died from pneumonia resulting from influenza, at his home, "Kelston" in Netherhall Gardens, Hampstead, on 15 May 1891, in his sixty second year. He was buried in West Hampstead Cemetery. The will signed by him on the day of his death was the subject of a lawsuit, to which his relatives were parties, but the matter in dispute was amicably settled. Long married a daughter of Dr. William Aiton, by whom he left a family, of whom a son, Maurice Long, was killed in a railway accident at Burgos in Spain on 23 September 1891. Besides the Edwin Long Gallery in Old Bond Street, a number of his pictures was collected together after his death, and formed the nucleus of a gallery of Christian Art which replaced the works of Gustave Doré in the well known gallery in New Bond Street. Long had considerable practice as a portrait painter but his success in that line was not conspicuous, although he obtained high patronage and very large prices. He painted for the Baroness Burdett Coutts (his chief patron) portraits of herself, her friend Mrs. Brown, and Henry Irving. Among other portraits of his latter years were a memorial portrait of the Earl of Iddesleigh, of which he painted a replica for the National Portrait Gallery, portraits of Cardinal Manning (perhaps his best effort in this line), Samuel Cousins, Sir Edmund Henderson and others. According to art historian Lionel Cust, "In his earlier works Long showed great power and thoroughly deserved his success and popularity", but added that his later works "suffered from a continual repetition of types which resulted in monotony".