Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паркинсон плюс синдромдары (ППС) – Паркинсон ауруының классикалық белгілерімен (тремор, ригидтілік, акинезия/брадикинезия және дене тұрысының бұзылуы) сипатталатын, бірақ қарапайым идиопатиялық Паркинсон ауруынан (ПД) ерекшеленетін қосымша белгілері бар нейродегенеративті аурулар тобы. Паркинсон плюс синдромдары генетикалық жолмен берілуі немесе спорадикалық түрде дамуы мүмкін. Атипикалық паркинсонизм және басқа Паркинсон плюс синдромдарын ПД-дан және бір-бірінен ажырату көбінесе қиын. Оларға көп жүйелі атрофия (МСА), прогрессивті супрануклеарлық парез (ПСП) және кортикобазальді дегенерация (КБД) жатады. Леви денелерімен байланысты деменция (DLB) Паркинсон ауруы спектрінің құрамына кіруі немесе кірмеуі мүмкін, бірақ ол Альцгеймер ауруынан кейін екінші жиі кездесетін нейродегенеративті деменция түрі ретінде мойындалады. Бұл аурулар қазіргі уақытта екі топқа бөлінеді: синуклеинопатиялар және таупатиялар. Олар басқа патологиялармен бірге кездесуі мүмкін. Басқа Паркинсон плюс синдромдарының қатарында Пик ауруы және оливопонтоцеребеллярлық атрофия бар. Соңғысы атаксиямен және дизартриямен сипатталады және тұқым қуалайтын ауру ретінде немесе көп жүйелі атрофияның бір түрі ретінде дамуы мүмкін. МСА автономдық дисфункциямен де сипатталады, бұрын ол Shy–Drager синдромы деп белгілі болған.
Parkinson plus syndromes (PPS) are a group of neurodegenerative diseases featuring the classical features of Parkinson's disease (tremor, rigidity, akinesia/bradykinesia, and postural instability) with additional features that distinguish them from simple idiopathic Parkinson's disease (PD). Parkinson plus syndromes are either inherited genetically or occur sporadically. Atypical parkinsonism and other Parkinson plus syndromes are often difficult to differentiate from PD and each other. They include multiple system atrophy (MSA), progressive supranuclear palsy (PSP), and corticobasal degeneration (CBD). Dementia with Lewy bodies (DLB), may or may not be part of the PD spectrum, but it is increasingly recognized as the second most common type of neurodegenerative dementia after Alzheimer's disease. These disorders are currently lumped into two groups, the synucleinopathies and the tauopathies. They may coexist with other pathologies. Additional Parkinson plus syndromes include Pick's disease and olivopontocerebellar atrophy. The latter is characterized by ataxia and dysarthria, and may occur either as an inherited disorder or as a variant of multiple system atrophy. MSA is also characterized by autonomic failure, formerly known as Shy–Drager syndrome.
Презентация
Паркинсон плюс синдромдарын идиопатиялық Паркинсон ауруынан ажырататын клиникалық белгілерге симметриялық басталуы, тынығу кезінде тремордың болмауы немесе нашарлаған болуы, сондай-ақ дофаминергілік препараттарға (леводопаны қоса алғанда) жауап берудің төмендеуі кіреді.
Clinical features that distinguish Parkinson plus syndromes from idiopathic PD include symmetrical onset, a lack of or irregular resting tremor, and a reduced response to dopaminergic drugs (including levodopa).
Емдеу әдістері
Паркинсон плюс синдромдары әдетте Паркинсон ауруына қарағанда жылдамдау дамиды және антипаркинсондық препараттарға нашар жауап береді. Дегенмен, бұл аурулардың қосымша белгілері Паркинсон ауруында қолданылмайтын дәрілерге жауап беруі мүмкін. Паркинсон плюс синдромдарының қазіргі емдеуі симптомдарды көп салалы түрде емдеуге негізделген.
Parkinson plus syndromes are usually more rapidly progressive and less likely to respond to antiparkinsonian medication than PD. However, the additional features of the diseases may respond to medications not used in PD. Current therapy for Parkinson plus syndromes is centered around a multidisciplinary treatment of symptoms.