Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
14 ғасырдағы Генри Найтонның Лестерде жазған тарихи есебі Найтонның хроникасы (Найтонның Лестер хроникасы деп те аталады) – Генри Найтонның 14-шы ғасырда жазған ағылшын жылнамасы. Ол оны Ланкастер үйімен байланысты Сент-Мэри де Пратистің Августин аббаттығында жазған, онда ол канон қызметін атқарды және оны "қолдағы жұмысы" деп атады.
14th century historical account written by Henry Knighton in Leicester
Knighton's Chronicon (also known as Knighton's Leicester Chronicle) is an English chronicle written by Henry Knighton in the fourteenth century. He referred to it as his "work in hand" that he wrote while at the Augustinian Abbey of Saint Mary de Pratis, associated with the House of Lancaster, where he was a canon.
Хроника
Найтон төрт томдық хроника жазды, ол алғаш рет 1652 жылы жарық көрді, 959 жылдан 1366 жылға дейінгі Англия тарихын баяндады. Бастапқыда, осы еңбектің бесінші кітабын 1377-1395 жылдар аралығында бір канондық әріптесі аяқтаған деп есептелді, бұл Найтонның көру қабілетінің нашарлауына байланысты болды (төмендегі «Найтонның жалғастырушысы» бөлімін қараңыз). Алдыңғы кітаптар (1337 жылға дейін) – бұрынғы тарихтардың қайта өңделген нұсқалары. Бірақ соңғы екі кітап осы кезеңді зерттеу үшін өте құнды, себебі оларды сол заманда өмір сүрген, хабардар ғалымдар жазған. Соңғы екі кітап 14 ғасырға қатысты көрнекті және егжей-тегжейлі бірінші қол деректерді ұсынады, мысалы, Қара өлімнің салдары мен феодалдық жүйенің күйреуі, сондай-ақ Англиядағы жалақы және бағалар жүйесінің нақты мәліметтері. Ол сонымен қатар сол кездегі дін қызметкерлері арасында кең таралған көзқарастарды да көрсетеді; атап айтқанда, Киелі кітапты қарапайым тілге аударуға қарсы болды, жас діни қызметкерлердің білім деңгейінің төмендігіне қайғырды және лоллардтардың көтерілісіне күшті қарсылық білдірді. «Осы Мастер Жон Уиклиф, Игі хабарды Мәсіхтің дін қызметкерлері мен шіркеу ұстаздарына бергенін, олар оны өз заманының қажеттіліктеріне, жекелеген талаптарына және саналарының ашықтығына сәйкес, қарапайым халық пен әлсіз жандарға мейіріммен жеткізуі үшін, ағылшын тіліне – періштелер тіліне емес – аударды; сондықтан ол оны қарапайым халыққа түсінікті етіп, әдетте білімді және зиялы дін қызметкерлеріне қарағанда, қарапайым адамдар мен әйелдердің оқуына жеңілдетті; осылайша, Игі хабардың маржаны лақтырылып, шошқалардың аяғына тапталды».
Knighton wrote a four volume chronicle, first published in 1652, giving the history of England from 959 to 1366. It was originally considered that a fellow canon completed the work in a fifth book, covering the years 1377 to 1395, probably due to Knighton's growing blindness (see the "Continuator of Knighton", below). The earlier books (to 1337) are simply re workings of earlier histories. But the latter two books are vital to the contemporary study of the period, since they were written by informed scholars who actually lived through the times they write about. The latter two books give us an exemplary and detailed first hand insight into the 14th century such as the effects of the Black Death and the consequent breakdown of the feudal system, and precise details of the systems of wages and prices in England. He also reflects the prejudices common among the clergy at the time; notably being against the translation of the Bible into the common tongue, lamenting the low standards of scholarship among young religious clerks, and being strongly against the rising of the Lollards. "This Master John Wyclif translated into the Anglic (English) not Angelic tongue, the Gospel that Christ gave to the clergy and the doctors of the Church, that they might minister it gently to laymen and weaker persons, according to the exigence of their time, their personal wants, and the hunger of their minds; whence it is made vulgar by him, and more open to the reading of laymen and women than it usually is to the knowledge of lettered and intelligent clergy; and thus the pearl of the Gospel is cast forth and trodden under the feet of swine."
Найтон хроникасының жалғастырушысы
Найтонның жалғастырушысы (немесе "Найтонның жалғастырушысы") – Найтонның жылнамасын 14 ғасырдың соңында жалғастырған деген болжам бар. Бұл жалғастырушының бар екендігін алғаш рет 19 ғасырдың тарихшысы Уолтер Уоддингтон Ширли айтқан. Ол жылнамада баяндалған оқиғалардың арасындағы үлкен үзіліске назар салған және жылнаманың кейінгі бөлігін басқа, аты белгісіз автор жазған деген қорытындыға келген, ол 1377 жылдан бастап жазуды қолға алған. Ширли сондай-ақ, жалғастырушының Ланкастерліктерге жақындығы бар шетелдік болғанын, бірақ ағылшын тіліне құштар болмағанын және Лестер аббаттығында қызметке орналасқан деген болжам жасаған. Ширлидің бұл теориясын 1880 жылдары "Роллс" сериясы үшін Найтонның жылнамасын өңдеген классик және еврей тілінің маманы Ж. Роусон Ламби қолдады. Жалғастырушының бар екендігіне қатысты күмәндері болғанына қарамастан, Ламби 1377 жылдан кейінгі бөлімдерді басқа автор жазды деген шешімге келді. Оның жылнаманың авторлығын бөлуіне кейінгі авторлар да еріп, нәтижесінде жалғастырушы туралы аталмыш тарихшылардың тарихи зерттеулеріндегі сілтемелер пайда болды. Қазіргі академиялық пікір Галбрайтпен келіседі, яғни жалғастырушы, басы артық болған, ал Найтон жылнаманың барлық бөлімін өзі жазған.
The Continuator of Knighton (or "Knighton's Continuator") was a supposed late 14th century continuator of Knighton's chronicle. The Continuator's existence was first supposed by the nineteenth century historian Walter Waddington Shirley, who noted a lengthy break in events described by the Chronicle, and concluded that the later section had been written by a different and unnamed author, commencing in 1377. Shirley also posited that the Continuator had been a foreigner of Lancastrian sympathies, though with little affection for the English language, who had managed to obtain a position in Leicester Abbey. Shirley's theory was taken up by J. Rawson Lumby, a classicist and Hebraicist who edited Knighton's Chronicle in the 1880s for the Rolls Series. Despite some reservations about the Continuator's existence, Lumby also concluded a different author had written the post 1377 sections. His division of the Chronicle's authorship was followed by later authors, with the result that the Continuator was referenced in subsequent historical study footnotes of learned historians that followed him. The current academic view agrees with Galbraith in that the Continuator most likely never existed, and Knighton wrote the entire Chronicle.