Кіріспе

Славонице (; Zlabings) – Чехияның Оңтүстік Богемия облысы, Жиндржихув Градец ауданындағы қала. Халық саны шамамен 2200 адамды құрайды. Тарихи қала орталығы жақсы сақталған және заңмен қорғалатын қалалық ескерткіштер резерваты болып табылады.

Әкімшілік бөлімдер

Кадолец, Мариж, Мутишов, Рубашов, Стальков және Властковец ауылдары мен шағын елді мекендері Славоницаның әкімшілік құрамына кіреді.

География

Славоница Jindřichův Hradec-тен оңтүстік-шығысқа қарай және České Budějovice-тен шығысқа қарай орналасқан. Ол Австриямен шекаралас және Вальдкирхен-ан-дер-Тая муниципалитетімен іргелес жатыр. Әкімшілік тұрғыдан Оңтүстік Богемия облысының құрамына кірсе де, қала тарихи Моравия аймағында орналасқан. Қаланың шығыс бөлігі Крижанов жотасында, ал батыс бөлігі Яворице жотасында жатыр және Славоницаның теңіз деңгейінен ең жоғары нүктесін қамтиды. Славоник ағысы қаладан өтеді және муниципалитет аумағындағы бірнеше көлдерді сумен жарақтатады.

Тарих

Славоница XII ғасырда құрылған. Алғашқы жазбаша айғау 1260 жылға қатысты. Бұл елді мекен, кейіннен базар ауылы, біртіндеп бекіністі қалаға айналды. 13 ғасырдан бастап, су өткізу және қаланың қорғаныс жүйесі ретінде пайдаланған жер асты жүйесі салынды. 14 ғасырда Славоница батысқа (қазіргі Миру алаңы) және шығысқа (қазіргі Хорни алаңы) қарай кеңейді. 15 ғасырдың соңында аймақта көлдер құрыла бастады. Қала мен айналасындағы жерлер Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде жеңіл бекітілді. Кейбір шағын бекініс кешендері жөнделіп, жаңартылды. Аймақ пен қорғаныс ешқашан нацистік Германияға қарсы қолданылмады, себебі қала мен аймақ Мюнхен келісімінен кейін нацистік Германияға берілді, ал оны неміс тілді көпшілік мекендеген. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1945 жылғы маусымда неміс тілді алғашқы тұрғындар қуылды. Австрия шекарасына жақын болғандықтан, Славоница коммунизм кезеңінде "Темір Қоршаудың" құрылуынан көп зардап шекті. Коммунистік кезеңде Мариж ауылының халқы коммунистік емес Австриямен шекараға жақын жерде тұруын болдырмау үшін босатылды. "Барқыт революциясынан" және коммунизмнің құлауынан кейін Мариж керамика шеберлерімен қайта қоныстанды.

Көлік

Австриямен шекаралық жол өткелі Славоница / Фрарес орналасқан. Славоница – Хавличков Бродтан келетін темір жол бағытының соңғы стансасы.

Көрікті жерлер

Қаланың дәстүрлі ортағасырлық Ренессанс орталығы бар. Шарап сақтау жертөлелері, итальяндық Ренессанстан алынған ерекше үшбұрышты шатырлары бар үйлердің қасбеттері және суреттері сақталған гильдия залдары кездеседі. Үйлердің бай сграффито әшекейлері де тән, оның ішінде күрделі бейнелі сахналар бар. Әулие Иоанн Баптист шіркеуі 13 немесе 14 ғасырда салынған. Оның қасбеті 16 ғасырдың соңындағы сграффитомен әсемделген. Қазіргі күні ол мәдени мақсаттарда пайдаланылады. Киелі Крест шіркеуі – 1702 жылдан бері бар зират шіркеуі. Қала сыртында Корпус Кристи шіркеуі орналасқан, ол бастапқыда 13 ғасырда салынған және гусит соғыстары кезінде өртенгеннен кейін қайта жаңартылған.

Танымал мәдениетте

"Валери және оның ғажайыптар аптасы" (1970) және "Жаяқ аяқ" (2017) фильмдері осы жерде түсірілді.