Кіріспе

Христиан дәуірінің бірінші ғасырында Агапеталар (грекше ἀγαπηταί (agapetai) сөзі "сүйіктілер" дегенді білдіреді) – өздерін Құдайға қадірлеп, бой тартуға ант беріп, діннен бейім адамдармен байланыс құрған бойжеткендер еді. Бұл практика Синейсактизм (рухани одақ) деп те белгілі болды. Агапеталар көбінесе әйелдерден құралған, алайда диакониссалармен ұқсас өмір салған ерлер Агапета (ἀγαπητοί) деп аталды. Бұл термин грекше "агапе" сөзімен байланысты, ол өзімшілдіктен ада, шартсыз махаббатты білдіреді.

Өмірбаян

Бұл тұжырым Киелі кітаптан алынған, ал агапеталар Сүлейменнің әнінде Исадан шамамен 1000 жыл бұрын еске алынады. Кейбір түсіндірушілер Мәриямның Жүсіптің агапетасы, ал Магдалиналық Мәриямның Исаның агапетасы болғанын айтады. Алғашқы шіркеуде тазалықты көптеген христиандар үшін жақсы өмір салты деп есептеген, себебі неке жамандыққа, дау-жанжалға, күнә мен қайғыға бастайтын жол деп қарастырылған. Киелі кітапта апостол Пауыл өзінің хаттарында жалғыз өмір сүруді қолдаған. Рухани некелер – бұл ер және әйелдің тең дәрежеде, эмоционалды және рухани жақын қарым-қатынаста болуға мүмкіндік беретін өмір салтының басқа бір түрі ретінде қарастырылған. Бұл сонымен қатар, жалғыз әйелдердің өзін асырау мәселесіне берілген нақты жауап болды.

Даулас

Бұл қауымдастық кейіннен зәбір-зияраттар мен жанжалдарға әкеп соқты, сондықтан төртінші ғасырдағы шіркеу кеңестері оны тыйым салды. 305 жылы Эльвира синоды дін қызметкерлерінің туысқандары болмаса, әйелдермен бірге тұрудан бас тартуға шақырды. 314 жылы Анкира кеңесінде Құдайға арналған бойжеткендерге еркектермен бауырлас сияқты бірге тұруға тыйым салынды. Бұл практика толығымен жойылмады, ал жүз жыл өткен соң Әулие Иероним сириялық монахтарды христиан бойжеткендерімен қалаларда бірге тұрғаны үшін сынады. Агапеталар кейде subintroductae, яғни некесіз дін қызметкерлерімен бірге тұратын әйелдермен шатастырылады, ал Никеяның бірінші кеңесінің (325) үшінші қағидасы осы мәселеге қатысты бағытталған еді. Дін қызметкерлерінің туыс еместермен бірге тұруы XII ғасырда Латеранның бірінші және екінші кеңестерімен аяқталды. Агапеталар сонымен қатар 4-ші ғасырдың соңында гностиктердің бір тармағы болды, олар жыныстық қатынастың сана таза болмаса ғана артық екенін жақтады. Олар өздерінің сектасының құпиясын ашудың орнына, жалған куәлік беруді үйретті.