Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монреаль, Квебек, Канададағы теміржол станциясы – Бонавентура станциясы. Бұл станцияның аты кейіннен коммерциялық дамылға және метро станциясына берілді.
Railway station in Montreal, Quebec, Canada
Bonaventure Station was the name of a railway station in Montreal, Quebec, Canada. Its name was later adopted by a commercial development and a metro station.
Үлкен магистральдық темір жол
Сент-Бонавентур көшесінде орналасқандығы үшін аталған, қазір Сент-Жак көшесі, алғашқы Бонавентур станциясы 1847 жылы Монреаль және Лашин темір жолының басты терминалы ретінде салынды. 1862 жылы Grand Trunk Railway (GTR) станцияны бөлісіп пайдалану туралы келісім жасады, соның арқасында Виктория мостына жақын жердегі бұрынғы станциясынан гөрі Монреаль терминалы орталықта орналасты. GTR 1864 жылы Монреаль және Лашин темір жолын жалға алды және 1867 жылы толығымен сатып алды, осылайша станцияның иесіне айналды. Бонавентур станциясын жылдар бойы басқа да бірнеше темір жолдар пайдаланды, бірақ ол біріккен станция деп аталмады. Айта кетейік, Интерколониалдық темір жолы 1880-ші жылдардың соңында Монреальге Grand Trunk арқылы өту құқығын алды; Бонавентур станциясы осылайша Галифакс, Новая Шотландия және Маритим аймағындағы басқа да нүктелерге қатынайтын пойыздардың батыс терминалына айналды (Ocean Limited қараңыз). 1886–1888 жылдары сол жерде жаңа, үлкен Бонавентур станция ғимараты, сәулетші Томас Ситон Скотттың жобасы бойынша Екінші Империя стилінде салынды. 1873 жылы салынған Торонто Юнион станциясындағы сияқты, Grand Trunk-тың бас инженері Э. П. Ханнафорд та жобаға үлес қосты. 1880-жылдардан 1910-жылдардың басына дейінгі темір жол өркендеу кезеңінде темір жолдар өздерінің терминалдық станцияларын «престижді жобалар» деп есептеді. Жаңа Бонавентур станциясын салу басталған кезде, бәсекелес Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (CPR) Виндзор станциясын салуға кірісті, ол 1889 жылы ашылған Ричардсон стиліндегі әсерлі құрылыс еді. CPR 1900 жылы Виндзор станциясын кеңейту жұмыстарын бастаған кезде, GTR де Бонавентур станциясын жаңалауды ойлады. Жаңа станцияның жобасы Чикаголық архитекторлар Чарльз С. Фрост пен Альберт Хойт Гренджерге тапсырылды. Бірақ жаңа станция ешқашан салынбады, себебі GTR Grand Trunk Pacific трансконтиненталдық темір жол жобасына көбірек назар аудара бастады. 1916 жылдың 1 наурызында GTR-дың Бонавентур станциясында өрт шықты. Ottawa Street-тегі №3 өрт сөндіру станциясынан келген өрт сөндірушілер ғимараттың көп бөлігін толық қираудан сақтап қалды. GTR-дың қаржылық жағдайы қиын болғандықтан, ол тек бұрынғы әсем шатырды тегіс шатырмен ауыстыра алды.
Named for its location on Saint Bonaventure Street, now Saint Jacques Street, the first Bonaventure Station was built in 1847 as the main terminal for the Montreal and Lachine Railway. In 1862, the Grand Trunk Railway (GTR) made an agreement to share the station, thereby obtaining a more centrally located Montreal terminal than their existing station near the Victoria Bridge approach. The GTR leased the Montreal and Lachine Railway in 1864 and purchased it outright in 1867, thus becoming owner of the station. Several other railways also used Bonaventure Station over the years, though it was not referred to as a union station. Notably, the Intercolonial Railway obtained running rights over the Grand Trunk into Montreal at the end of the 1880s; Bonaventure Station thus became its western terminal for service to and from Halifax, Nova Scotia, and other points in the Maritimes (see Ocean Limited). In 1886–1888, a new, larger Bonaventure station building was built on the same site, to the plans of architect Thomas Seaton Scott in the Second Empire style. As with the similar 1873 Toronto Union Station, the Grand Trunk's Chief Engineer E. P. Hannaford also contributed to the project. During the railway boom from the 1880s to the early 1910s, railways considered their terminal stations to be "prestige projects". Around the time construction began on the new Bonaventure Station, the competing Canadian Pacific Railway (CPR) started work just two blocks away on Windsor Station, an imposing Richardsonian structure opened in 1889. As the CPR began work on expanding Windsor Station in 1900, the GTR, not to be outdone, seriously considered building a replacement for Bonaventure Station. A design for a new station was commissioned from Chicago architects Charles S. Frost and Albert Hoyt Granger. In the end, however, the new station was never built as the GTR began to focus on its Grand Trunk Pacific transcontinental railway project. On March 1, 1916, a fire broke out in the GTR's Bonaventure Station. Firemen from Fire Station No. 3 on Ottawa Street arrived fast enough to save most of the building from complete destruction. The GTR was in a dire financial situation and could only replace the original ornate roof with a flat one.
Канадалық ұлттық теміржолдар
1910 жылы Канаданың Солтүстік темір жолы (CNoR) қалаға келді және Монреаль қаласының орталық бөлігіндегі үш блок жерді құпия түрде сатып алды. Бұл, оның Маунт-Рояль туннелінің құрылысымен бірге жүзеге асырылатын ірі терминал және жылжымайтын мүлік жобасы үшін жасалды. Туннель жобасымен сәйкес келетін уақытша терминал салынысты, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін трафик азайғаннан туындаған CNoR-дегі қаржылық қиындықтар аяқталу мерзімін ұзартты. 1918 жылдың қыркүйегінде CNoR банкротқа ұшырады және федералды үкімет оны ұлттықтандырып, сол жылдың желтоқсанында Канаданың мемлекеттік теміржолдарымен біріктіріп, Канаданың Ұлттық теміржолдары (CNR) құрды. GTR да ұқсас қаржылық мәселелерге тап болды және 1923 жылы Канаданың Ұлттық теміржолдарына қосылды. Екі жүйе тиімді түрде байланысты болмағандықтан, CNR GTR-дің Бонавентур станциясын және Маунт-Рояль туннелі желісінің оңтүстік жағындағы уақытша CNoR станциясын пайдалануды жалғастырды. Дегенмен, жаңа темір жолға Монреальде біріктірілген орталық терминал қажет екені анық болды. 1929 жылы, GTR-ді сіңіргеннен кейін алты жыл өткен соң, Парламент «Канадалық ұлттық Монреаль терминалдары заңы, 1929» заңын бекітті, ол Монреаль аймағындағы терминал жолдарының біріктірілуі мен тиімділігін арттыру процесін бастады. Үлкен экономикалық дағдарыс және үкімет тарапынан жобаға мораторий салынғандықтан үлкен кешігулер туды. 1943 жылдың 14 шілдесінде CNR бұрынғы CNoR жерінде Орталық стансаны ашты. Уақытша CNoR станциясы жабылды. Орталық станса ашылғаннан кейін Бонавентур станциясы тағы бірнеше пойызға қызмет етті. 1948 жылдың 23 тамызында болған жарылыс пен одан кейін шыққан өрт Бонавентур станциясының жүк аулаларының көп бөлігін қиратты және станса ғимаратына теміржолдың кіруіне кедергі келтірді. Барлық қалған жолаушылар тасымалы Орталық стансаға көшірілді. Бонавентур станциясы 1952 жылдың қарашасында бұзылды.
In 1910, the Canadian Northern Railway (CNoR) came to town and secretly purchased three entire blocks of downtown Montreal property for a major terminal and real estate development to coincide with the construction of its Mount Royal Tunnel. A temporary terminal facility was constructed to coincide with the tunnel project; however, financial difficulties at CNoR resulting from declining traffic levels following the commencement of World War I delayed completion. In September 1918 CNoR went bankrupt and was nationalized by the federal government, merging the company with Canadian Government Railways that December to form Canadian National Railways (CNR). GTR faced similar financial problems and by 1923 was also absorbed into the Canadian National Railways. As the two systems were not conveniently interconnected, CNR continued to use both the GTR's Bonaventure Station and the temporary CNoR station at the southern end of the Mount Royal Tunnel line; however it was clear that the new railway required a combined central terminal in Montreal. In 1929, six years after absorbing GTR, Parliament approved the "Canadian National Montreal Terminals Act, 1929" which began the process of consolidating and rationalizing terminal trackage in the Montreal area. The Depression, along with a government imposed moratorium on the project, caused major delays. Almost 15 years later on July 14, 1943, CNR finally opened Central Station on the former CNoR lands. The temporary CNoR station was then closed. Bonaventure Station remained in use for a few commuter trains after the opening of Central Station. On August 23, 1948, an explosion followed by a massive fire destroyed most of the Bonaventure Station's freight yards and impeded rail access to the station building. All remaining passenger service was then moved to Central Station. Bonaventure Station was demolished in November 1952.
Монреаль метрополитені
ХХ ғасырдың басында CNoR жылжымайтын мүлік дамыту үшін сатып алған жерлер CN және федералды үкіметке мұрагерлікпен өтті. Соғыстан кейінгі жылдары CN осы жерлерді пайдаланып, қаланың орталық бөлігін қайта құруға кірісті, назарды жаңадан салынған Орталық станцияға шоғырландырды. Place Ville Marie, Queen Elizabeth Hotel және CN штаб-пәтерінен басқа, Монреальде Монреаль орталық станциясының терминалдық жолдарының бір бөлігінің үстінде Place Bonaventure салынғанда әлемдегі ең ірі коммерциялық сауда/офистік кешендердің біріне айналды. Бұл орын бұрынғы Bonaventure станциясының орналасқан жерінен солтүстік-шығысқа қарай бірнеше блок қашықтықта болғанымен, оның құрметіне осы ат берілді. Бұл құрылыс 1966-1967 жылдары, ЭКСПО-67 көрмесіне дейін аяқталды. Dow планетарийі (2011 жылы жабылды) бұрынғы Bonaventure станциясының нақты орнында салынды. Place Bonaventure, Орталық станция және CPR Windsor станциясы кешеніне қызмет көрсету үшін Монреаль метро станциясы салынды. Ол 1967 жылдың 13 ақпанында ашылды және Bonaventure станциясы деп аталды. 1980 жылы желі ұзартылғанға дейін ол Orange Line терминалы болып қызмет етті.
The lands acquired by CNoR in the early part of the 20th century for its real estate developments were inherited by CN and the federal government. During the post war years, CN commissioned a major urban redevelopment of the city's downtown using these properties, focusing on its newly built Central Station. In addition to Place Ville Marie, the Queen Elizabeth Hotel, and the CN Headquarters, Montreal became home to one of the largest commercial retail/office developments in the world when Place Bonaventure was built above part of the Montreal Central Station terminal trackage. Although the site was a few blocks northeast of the former location of Bonaventure Station, the name was chosen to commemorate it. This development was built between 1966 and 1967, in advance of Expo 67. The Dow Planetarium (closed in 2011) was built on the actual site of the former Bonaventure Station. A Montreal Metro station was built to serve Place Bonaventure, Central Station, and the CPR Windsor Station complex. It opened on February 13, 1967, and is named Bonaventure station. Until the line was extended in 1980, it served as the terminal of Orange Line.