Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тарифтік реформалар лигасы (TRL) – 1903 жылы құрылған британдық протекционистік қысым тобы. Олар әділетсіз шетелдік импортқа наразылық білдіру және британдық индустрияны шетелдік бәсекеден қорғау үшін Императорлық артықшылықты жақтады. Лига жақсы қаржыландырылды, саясаткерлер, зиялылар мен кәсіпкерлерді қамтыды және Консервативтік партияның белсенді топтарында танымал болды. Юнионисттік еркін тағам лигасы (кейін Юнионисттік еркін сауда клубы) оған ішкі қарсылық көрсетті, бірақ 1910 жылға қарай тиімді күш ретінде жойылды. 1914 жылы Тарифтік реформалар лигасының шамамен 250 000 мүшесі болды. Ол тарифтік реформаның ең белсенді және харизматикалық жақтаушысы Джозеф Чемберленнің ұлттық науқанымен байланысты. Тарихшы Брюс Мюррейдің сөзіне сүйенсек, TRL «Эдвард дәуіріндегі Ұлыбританиядағы кез келген саяси топқа қарағанда үлкен мемлекеттік шығындарға қатысты аз наразылық білдірді». Лига Ұлыбритания империясының Германия мен АҚШ-қа бәсекелесу үшін біртұтас сауда блогына айналуын қалады. Олар Германия мен АҚШ сияқты импортқа баж салығын енгізуді және осы баж салығынан түскен қаражатты әлеуметтік реформаларға жұмсауды жақтады. Лиганың айтуынша, жоғары импорттық баж салығы басқа салықтарды арттыру қажеттілігін жояды. Дегенмен, қарсыластары қорғаныс азық-түлік, әсіресе нанның қымбаттауына әкеледі деп мәлімдеді. Сэр Сирил Артур Пирсон төрағалық етті және сэр Гарри Бриттенмен бірге негізін қалаушылардың бірі болды. Сэр Генри Пейдж Крофт ұйымдастыру комитетінің төрағасы болды. Кейін Пирсонның орнын виконт Ридли басты. 1903 жылдың желтоқсанында Джозеф Чемберлен Тарифтік реформалар лигасының қолдауымен Тарифтік комиссия құру туралы хабарлады. Экономист және 1895-1903 жылдар аралығында Лондон экономика мектебінің бірінші директоры Уильям Хьюинс хатшы, ал Австралияның Квинсленд штатының бірінші премьер-министрі сэр Роберт Герберт төраға болды. Комиссия 59 кәсіпкерден тұрды, олардың міндеті тарифтік реформаның мақсаттарына жету үшін «ғылыми тарифті» жасау болды. Тарифтік реформа Консервативтік партияның депутаттарын және Либералды унионисттік партиядағы үкіметтік коалициялық одақтастарын бөліп, 1906 жылы еркін сауданы жақтаған либералдарға күйреуге ұшырауының басты факторы болды. Бонар Лөу басшылығымен Консервативтік партия Бальфурдың оны халыққа референдумға салуға уәде бергенін қайтарды және тарифтік реформаны ресми саясат ретінде аздап төмендетті. Кейбір соғыс кезеңіндегі тарифтер («Маккенна баждары») 1915 жылы либерал канцлер Реджинальд Маккенна енгізді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп ұзамай TRL таратылды, бірақ 1920 жылдары осы мақсатты ілгерілетуге тырысқан басқа ұйымдар да белсенді болды. Мұндай ұйымдардың бірі – Джозеф Чемберленнің ұлы Невилл және консервативтік депутат Лео Амери құрған Әділ сауда одағы. Патрик Ханнон басқарған Британдық Достастық одағы да бар еді. Тарифтік реформа Стэнли Болдуин басшылығымен Консервативтік партияның ресми саясатына айналды және 1923 жылғы жалпы сайлаудағы басты мәселе болды. Партия сайлауда көпшілігін жоғалтты және тарифтік реформа 1930 жылға дейін қайтадан тоқтатылды. Протекционизм 1932 жылы Оттава келісімдерімен енгізілді (сол кезде канцлер болған Джозефтің ұлы Невилл Чемберлен) және 1940 жылдары АҚШ-тың талабы бойынша (соғыс кезеңіндегі Lend Lease келісімінің VII бабы) жойылды.
The Tariff Reform League (TRL) was a protectionist British pressure group formed in 1903 to protest against what they considered to be unfair foreign imports and to advocate Imperial Preference to protect British industry from foreign competition. It was well funded and included politicians, intellectuals and businessmen, and was popular with the grassroots of the Conservative Party. It was internally opposed by the Unionist Free Food League (later Unionist Free Trade Club) but that had virtually disappeared as a viable force by 1910. By 1914 the Tariff Reform League had approximately 250,000 members. It is associated with the national campaign of Joseph Chamberlain, the most outspoken and charismatic supporter of Tariff Reform. The historian Bruce Murray has claimed that the TRL "possessed fewer prejudices against large scale government expenditure than any other political group in Edwardian Britain". The League wanted to see the British Empire transformed into a single trading bloc, to compete with Germany and the United States. It favoured imposing duties on imports—as did Germany and the US—and the channelling of the money raised from these duties into social reforms. High import duties, the League claimed, would make increasing other taxes unnecessary. However opponents claimed that protection would mean dearer food, especially bread. Sir Cyril Arthur Pearson was its chairman and, with Sir Harry Brittain, a founding member. Sir Henry Page Croft was chairman of its organisation committee. Pearson was later succeeded as chairman of the League by Viscount Ridley. In December 1903 Joseph Chamberlain announced the establishment of the Tariff Commission under the auspices of the Tariff Reform League. William Hewins the economist and first director of the London School of Economics from 1895 to 1903, was Secretary and Sir Robert Herbert, the first Premier of Queensland, Australia, was Chairman. The Commission consisted of 59 business men whose brief was to construct a "Scientific Tariff" which would achieve tariff reform objectives. Tariff Reform split the MPs of the Conservative Party and their government coalition allies in the Liberal Unionist Party and was the major factor in its landslide defeat in 1906 to the Liberals who advocated Free Trade. The Conservative Party under Bonar Law slightly downplayed Tariff Reform as official policy, abandoning Balfour's pledge that it would be put to the public in a referendum. Some wartime tariffs ("McKenna Duties") were, ironically, introduced by the Liberal Chancellor Reginald McKenna in 1915. Shortly after the First World War the TRL was disbanded, although other organisations promoting the same cause were still active in the 1920s. One such organisation was the Fair Trade Union created by Joseph Chamberlain's son, Neville, and the Conservative MP Leo Amery. The British Commonwealth Union, led by Patrick Hannon, was another. Tariff Reform became official Conservative policy under Stanley Baldwin and was the major issue in the 1923 general election. The party lost its majority in the election and Tariff Reform was again dropped until the 1930s. Protectionism was eventually introduced by the Ottawa Agreements in 1932 (Joseph's son Neville Chamberlain was Chancellor at the time) and then dismantled at US insistence (Article VII of the wartime Lend Lease Agreement) in the 1940s.