Рудольф Феhr: Голливудтық монтажшы және қалалар аралық байланыстың негізін қалаушы
Rudi Fehr
Рудольф Феhr – неміс-американдық киномонтажшы, Warner Brothers студиясының бұрынғы басшысы. «Key Largo», «Dial M for Murder» сияқты фильмдерде жұмыс істеген. Лос-Анджелес пен Берлин қалаларының байланысын құруға көмектескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рудольф "Руди" Фер, А.С.Е. (6 шілде 1911 жыл - 16 сәуір 1999 жыл) - Германияда туған американдық киномонтажшы және студия басшысы. Ол "Key Largo" (1946), "Dial M for Murder" (1954) және "Prizzi's Honor" (1985) сияқты көркем фильмдердің монтажында отыздан астам жұмыс істеген. Ол Warner Brothers киностудиясында қырық жылдан астам жұмыс істеді, онда 1955 жылдан 1976 жылға дейін постпродакшн бөлімінің басшысы болды. Фер 1930 жылдары қашып кеткен Лос-Анджелес және Берлин қалалары арасындағы 1967 жылғы "қаралас қалалар" байланысын құруға зор үлес қосты.
Rudolf "Rudi" Fehr, A. C. E. (July 6, 1911 – April 16, 1999) was a German born, American film editor and studio executive. He had more than thirty credits as an editor of feature films including Key Largo (1946), Dial M for Murder (1954), and Prizzi's Honor (1985). He worked for more than forty years for the Warner Brothers film studio, where he was the Head of Post production from 1955 through 1976. Fehr was instrumental in establishing the 1967 "sister city" connection between Los Angeles and Berlin, which he had fled in the 1930s.
Өмір және мансап
Фер Германияның Берлин қаласында дүниеге келген. Ол дипломат немесе музыкант болуға ниеттенген, бірақ киноиндустрияға тартылып, 1931 жылы өзінің алғашқы «Der Schlemihl» фильмін монтаждады; ол кезде оның жасы 20-ға жуық еді. Содан кейін ол бірнеше жыл бойы продюсер Сэм Шпигельмен бірге жұмыс істеді, оның ішінде Австрия мен Англияда да жұмыс істеді. 1933 жылы ол Кёртис Бернхардт режиссерлік еткен француз тіліндегі «Le Tunnel» фильмін монтаждады. 1935 жылы Бастер Китонның «The Invader» фильмінің монтаждау жұмысына қатысты. 1936 жылы еврей болған Фер Германиядағы нацистік режимнен қашып, АҚШ-қа көшіп кетті, 1936 жылдың сәуір айында «Washington» пароходымен бірінші класспен саяхаттады. Ол Голливудтағы Warner Brothers киностудиясында жұмысқа орналасты, онда бастапқыда екі фильмдегі неміс тіліндегі дыбыс жолдарын ағылшын тіліне ауыстырумен айналысты. Көп ұзамай ол Уоррен Лоудың ассистент-монтажшысы болды. Оның Голливудтағы алғашқы монтаждау жұмысы «My Love Came Back» (1940) фильміне жасалды; бұл фильді жеті жыл бұрын «Le Tunnel» фильмінде Фермен бірге жұмыс істеген Кёртис Бернхардт режиссерлік еткен. Келесі он бес жыл ішінде Фер ондаған студиялық фильмдерді монтаждады, оның ішінде «A Stolen Life» (режиссер Кёртис Бернхардт, басты рөлде Бетт Дэвис, 1946) және «Key Largo» (режиссер Джон Хьюстон, басты рөлде Хамфри Богарт, Лорен Бакалл тұңғыш рет қатысқан, 1948) фильмдері бар. Аллен Эйлс өзінің некрологында Фердің 1946 жылғы екі фильмін оның туындыларының жарқын мысалы ретінде атап көрсетті: «Оның көптеген фильмдері қалыпты болғанмен, «A Stolen Life» (1946) фильмінде Бетт Дэвистің екі қарындастың рөлін бірден ойнауының көрнекті ерекшеліктері болды, ал «Humoresque» (1946) фильмінде Джон Гарфилдті Айзек Стерн дубляж жасаған керемет скрипкашы ретінде көрсетті. Гарфилдтің бір нота да ойнамайтынын ескере отырып, оны мұқият түсіріп, монтаждау қажет болды. Ол жақын кадрларда қолын артына тығып тұрды, ал студиялық оркестрдің мүшелері оның екі жағында отырып, саусақтарымен және иіліп ойнау үшін қолдарын кадрға енгізді».
Fehr was born in Berlin, Germany. He aspired to become a diplomat or a musician, but was recruited into the film industry, and edited his first film, Der Schlemihl, in 1931; he was just 20 years old. He then worked for several years with the producer Sam Spiegel, including work in Austria and England. In 1933 he edited the French language film Le Tunnel, which was directed by Curtis Bernhardt. In 1935 he worked on the editing of the Buster Keaton film The Invader. In 1936, Fehr, who was Jewish, fled the Nazi regime in Germany and moved to United States, travelling first class in April 1936 on the steamship, Washington. He landed a job at the Warner Brothers film studio in Hollywood, where he initially worked to substitute English sound tracks on two films for the original German ones. He soon became an assistant editor to Warren Low. His first Hollywood editing credit was for the film My Love Came Back (1940); the film was directed by Curtis Bernhardt, who had worked with Fehr seven years earlier on Le Tunnel. For the next fifteen years Fehr edited dozens of studio films, including A Stolen Life (directed by Curtis Bernhardt and starring Bette Davis, 1946) and Key Largo (directed by John Huston, starring Humphrey Bogart, and introducing Lauren Bacall, 1948). In his obituary, Allen Eyles notes two 1946 films as representative of Fehr's work, "Many of his films were routine, but A Stolen Life (1946) had the visual intricacy of Bette Davis playing the dual role of two sisters, initially on screen at the same time, and Humoresque (also 1946) presented John Garfield as an outstanding violinist, dubbed by Isaac Stern. Garfield had to be carefully filmed and edited as he couldn't play a note. He kept his arms behind his back in close ups while a member of the studio orchestra perched on each side of him, their hands coming into frame to do the fingering and bowing."
Кино индустриясынан тыс
Фер Лос-Анджелес және Батыс Берлин қалаларының бауырлас қалалар комитетін (босқын Эрнест Германмен бірге) құрған. 1967 жылы Лос-Анджелес Батыс Берлиннің алғашқы бауырлас қаласы атанды; Германияның 1989 жылғы бірігуінен және Шығыс және Батыс Берлиннің қосылуынан кейін де бұл байланыс сақталды. Калифорнияда ұзақ жылдар тұрған кезеңде Фер мыңдаған музыкалық жазбадан тұратын коллекция жинады. Оның коллекциясынан Питер Богданович 1930 жылдарға тән музыканы "Кәгаз Ай" (1973) фильміне қосты; бір куратор бұл туралы: «Богдановичтің "Кәгаз Ай" фильмінің саундтрегі – Фердің сирек дискілерінің тізбегінен басқа ештеңе емес» деп жазды. Фер 1941 жылдың ақпан айында АҚШ азаматы болды. Ол Кинорежиссерлер гильдиясының кеңесіне мүше болды. 1990 жылы Фер Берлиннің Еңбегі үшін орденімен марапатталды, бұл Берлинмен қалалық серіктестікті орнатудағы еңбегін тағы да мойындады. Фер 1950 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай Америка кино редакторының мүшесі болып сайланды және 1993 жылы Америка кино редакторының өмірлік жетістіктері сыйлығын алды.
Fehr was the co founder (with fellow refugee Ernest Herman) of the Los Angeles West Berlin Sister City Committee. In 1967 Los Angeles became the first sister city of West Berlin; the connection continued after the 1989 reunification of Germany and of East and West Berlin. During his long residence in California, Fehr amassed a collection of thousands of music recordings. Selections from his collection were used by Peter Bogdanovich to provide authentic music from the 1930s for the film Paper Moon (1973); one curator wrote that "the soundtrack for Bogdanovich's Paper Moon is nothing more, or less, than one rare Fehr disc after another. Fehr became an American citizen in February, 1941. Fehr served as a board member of the Motion Picture Editors Guild. In 1990 Fehr received the Order of Merit of Berlin, again recognizing his work on establishing the city partnership with Berlin. Fehr had been selected as a member of the American Cinema Editors shortly after its founding in 1950, and in 1993 he received the American Cinema Editors Career Achievement Award.