Кіріспе

Кристиан Фридрих фон Кальбуц (1651 – 1702) – неміс рыцары, қазіргі күні денесінің жақсы сақталғандығымен әйгілі. Оның қайтыс болғанда ешқандай айқын мумификация процесі қолданылмаған. Бүгінде сақталған денесі туристерді тартатын көрікті орын болып табылады.

Өмірбаян

Кальбуц Бранденбургтің Кампель қаласында дүниеге келген. Жергілікті аңыз бойынша, "Квартир Калебуз" деп белгілі болған ол, жиі "дroit du seigneur" құқығын пайдаланды. Оның он бір баласы және кем дегенде отыз шамасында заңды емес баласы болды. 1690 жылғы шілдеде осы "құқығын" жүзеге асырғанда, ол Беквицтен бір қойшының келінін таңдады. Ол оның ұсынысын қабылдамады, ал бірінші түннің құқығын реттейтін заңдарға сәйкес, ол қойшыны өлтірді. Куәгерлер болмағандықтан, қойшының келіні Мария Леппин Кальбуцты кісі өлтірген деп айыптап, Дрецте (Бранденбург) сотқа берді. Аристократ болғандықтан, ол ерекше құқықтарға ие болды және өзін ақтау үшін сот алдында кінәсіздігіне ант беруге құқылы болды. Кальбуц осылай жасады және бірден ақталды. Кальбуц 52 жасында Кампельде қайтыс болды және отбасылық қабірдегі екі қабатты табытқа жерленді. 1783 жылы фон Кальбуц әулетінің соңғы өкілі қайтыс болды. 1794 жылы Кампель шіркеуін жөндеу кезінде, шіркеудегі табыттарды қалғандарымен бірге зиратқа көмуге шешім қабылданды. Табыттар ашылғанда, тек Кальбуц атты рыцарьдың мәйіті ғана шірімегені анықталды.

Аңыз

Жергілікті халық Кальбуц рыцарының мумиясына тез түсінік тапты. Олар бұл бақташыны өлтірудің құдайлық жазасы екенін айтты. Көпке дейін Кальбуц сот алдында: "Мен емес, болмаса өлгеннен кейін денеме шірік тимейді", - деп серт берген еді.

Табиғи мумияландыру

Бірнеше сынақтар рыцарь мумиясының денесі неге, көрінетіндей, бальзамдалмаған болса да, табиғи шіру процесіне ұшырамағанын анықтау үшін жасалды. 1890 жылдары Рудольф Вирхов пен Фердинанд Сауэрбрук мумияны сынады, сондай-ақ Еуропадағы ең ірі университет ауруханасы – Шаритэ де сынақтан өткізді, бірақ бәрі сәтсіз аяқталды. Кальбуцтың денесінің неге шірімегені әлі де құпия болып қалуда, бірақ табиғи шіру процесі адамға әсер етпеген басқа да ұқсас жағдайлар бар. Өліктің табиғи шіру процесі белгілі бір жағдайларда тоқтатылуы немесе баяулатылуы мүмкін, онда дене былғары тәрізді болады. Денеге айналған ауа жағдайы, сондай-ақ оның жерленген топырағының жағдайы көбінесе себеп болады. Абсолютті құрғақтық, жергілікті радиоактивтілік немесе топырақтың қышқылдығы немесе тұздары сияқты басқа факторлар да болуы мүмкін. Сондай-ақ, ауаның үздіксіз қозғалысы жоқ герметикалық жабық табыттар да ықпал етуі мүмкін. Сонымен қатар, өмір бойы аз мөлшердегі улы дәрі-дәрмектерді қабылдау, яғни адамға зиянсыз мөлшерде, өлімнен кейін мумификация процесіне көмектесе алады. Алайда, бұл заттар өлекседегі май мен су уақыт өте келе өзгеретін және буланып кететін болғандықтан, өлімнен кейін ұзақ уақыттан соң анықтау қиын. Бүгінде Кальбуцтің қандай да бір ауруға шалдыққандығы, оның денесінің әлсірегендігі қабылданды. Ол қатерлі ісік, бұлшықет дистрофиясы және туберкулез ауруларынан зардап шеккен болуы мүмкін. Соңғысымен ауырғандығына дәлелдер бар. Бірнеше деректерге сәйкес, Кальбуц өз қанына тұншығып, көп қан жоғалтқан. Ол қайтыс болғаннан кейін екі қабатты еменнен жасалған табытқа қойылды. Денесінің шіруіне жол бермеуіне себеп, оның табытқа герметикалық түрде жабылуына дейін көп қан жоғалтқаны және шіруді жеделдететін материалдар бар топырақ болмауы мүмкін.