Томас Эдвардс: Англиялық пуритан дін қызметкерінің өмірі мен қызметі
Thomas Edwards (heresiographer)
Томас Эдвардс (1599-1647) – ағылшын пуритан ділдары, Лондонның белгілі уағызшысы. Пресвитериандық көзқарастан тәуелсіздерге қарсы жазған. Діни қайраткер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Эдвардс (1599–1647) – ағылшын пуритан дін қызметкері. Ол 1640 жылдардағы Лондонда өте ықпалды уағызшы болды және тәуелсіздерге қарсы консервативті пресвитериандық ұстанымды қорғаған жазушы болды.
English Puritan clergyman
Thomas Edwards (1599–1647) was an English Puritan clergyman. He was a very influential preacher in London of the 1640s, and was a polemical writer, arguing from a conservative Presbyterian point of view against the Independents.
Өмір
Ол 1625 жылы Кембридждегі Куинс колледжінде магистр дәрежесін алып, белгілі уағызшы болды. Одан кейін Кембриджде тұрып, діни қызметке бекітілгеннен соң университет уағызшысы болып тағайындалды, оған «Жас Лютер» деген лақап ат қойылды. 1627 жылдың ақпанында ол уағыз айтып, тыңдаушыларына күмәні туғанда дүниелік кеңес іздемеуді кеңес берді; сот күні жақын болса да, өзге ілімді жарияламайтынын және үйретпейтінін мәлімдеді, содан кейін шіркеу сотының алдында пайда болуға кепілдік таба алмайынша түрмеге қамалды. Бірнеше рет сотқа шақырылғаннан кейін, 1628 жылдың 31 наурызында Санкт-Андрей шіркеуінде өз ілімінен бас тарту туралы бұйрық алды және 6 сәуірде оны орындады. Эдвардс Кембриджде ұзақ қалмады, ал 1629 жылы Томас Эдвардс Олдгейттегі Сент-Ботдолф шіркеуінде уағыз айтуға рұхсат алды. Оның мансабын Уильям Лауд тоқтатты. Кейіннен ол түрлі қалалық шіркеулерде, Альдерманбериде және Коулман көшесінде «католиктік жаңалықтар мен арминиандық ұстанымдарға» қарсы қайтадан науқан жүргізе алды. 1640 жылдың шілдесінде Мерсерс шіркеуінде өткен мақтанышпен бейімделмеген уағызынан кейін ол жоғары комиссия сотында сотталды. Ол өз қызметіне ең қажеттілік бар деп есептеген жерлерде уағыз айтты: Крайстчерч, Лондон, Хертфорд, Данмоу және Годалминг, онда ол бір кезде Лондоннан аптасына үш-төрт рет сапар шекті. Ол әскердегі діни сектанттыққа ерекше мән берді, Левеллерлердің пайда болуына қарсы болды, бірақ олар әлі танылмаған еді. 1647 жылдың шілдесінде ол әскерилерге қарсы тым көпке дейін барып, қателік жасады. Лондондағы басқа пасторлармен бірге ол Парламенттің халықпен толуын қолдады, он бір пресвитериандық көшбасшыларды шеттету үшін қабылданған шараларды кері қайтару мақсатында. 26 шілдеден бастап шамамен бір апта бойы Лондон қаласының қолдауымен пресвитериандық тарап Лондонда билікте болды. Содан кейін армия 4 тамызға дейін бақылауды қайта алды. Эдвардс Нидерландыға жер аударылып, жыл соңына дейін қызбадан қайтыс болды.
He graduated M. A. from Queens' College, Cambridge in 1625, and became a well known preacher. He continued to reside at Cambridge, where, after taking orders, he was appointed a university preacher, nicknamed 'Young Luther.' In February 1627 he preached a sermon in which he counselled his hearers not to seek carnal advice when in doubt; declared he would testify and teach no other doctrine though the day of judgment were at hand, and was committed to prison until he could find bonds for his appearance before the ecclesiastical courts. After being frequently summoned before the courts, he received an order on 31 March 1628 to make a public recantation of his teaching in St. Andrew's Church, with which he complied on 6 April. Edwards did not remain much longer at Cambridge, and in 1629 a Thomas Edwards was licensed to preach in St. Botolph's, Aldgate. His career was cut short by William Laud. He was later able to campaign once more against 'popish innovations and Arminian tenets' at various city churches, at Aldermanbury, and in Coleman Street. In July 1640, on the delivery at Mercers' Chapel of a proudly nonconformist sermon he was prosecuted in the high commission court. He preached where he considered his services were most needed: Christchurch, London, Hertford, Dunmow, and Godalming to which at one time he commuted with three or four journeys a week from London. He was particularly concerned about religious sectarianism in the army, opposing the tendency emerging as the Levellers but not yet known as such. He overplayed his hand against the military, in July 1647. With other ministers in London, he encouraged a popular occupation of Parliament, to get reversed the measures taken to exclude eleven Presbyterian leaders. From 26 July for about a week the Presbyterian side, with City of London backing, were apparently in power in London. The Army then moved in, taking back control by 4 August. Edwards went into exile in the Netherlands, and died of ague before the end of the year.
Гангрена
Оның басты еңбегі 1646 жылы жарық көрген "Gangraena" еңбегі болды, ол протестанттық секталық көзқарастардың кеңінен қамтылған тізімі. Ол еңбекті қатал қарсылық позициясынан жазып, оларды діни бұрыстықтар деп қарастырған. Ол бұл тізім арқылы қарсыластарын үнсіздікке мәжбүр етеді немесе олардың беделін түсіреді деп үміттенді, бірақ олар пресвитериандыққа сын айтып, жауап берді. Эдвардс бұл еңбекте Левеллерлерді алғаш рет идеологиялық тұрғыдан анықтап, олардың көзқарастарын жинақтап берді және конституцияға ешқандай құрмет көрсетпейтін радикалды саяси теңдігіне шабуыл жасады. Оның еңбегінің ІІІ бөлігіндегі басты нысаналар – Левеллер партиясының көшбасшылары ретінде танылатын адамдар болды.
His major work was Gangraena from 1646, a large catalogue of sectarian Protestant views, written from a fearsomely adversarial point of view and treating them as heresies. He hoped that the list would silence or damage his opponents, but they responded, criticising Presbyterianism. In the work, as the first ideological identification of Levellers, Edwards summed up Levellers' views and attacked their radical political egalitarianism that showed no respect for the constitution. The prime targets in part III of his work were the men who were to be recognized as the leaders of the Leveller party.
Басқа жазбалар
Оның алғашқы кітабы 1641 жылғы "Жеке қауымдардың тәуелсіз үкіметіне қарсы себептер" болды, ол діни төзімділікке және маңызға ие бола бастаған Тәуелсіздер фракциясына жасалған шабуыл еді және Парламентке бағытталған. Бұл қызу пікірталасқа бастады, оның қатысушыларының бірі Кэтрин Чидли, екіншісі Уильям Уолвин болды, ол 1646 жылы Томас Эдвардсқа арналған "Құлаққа сыбыр" еңбегінде жұмсақ сатира қолданды. Тағы бір еңбегі – 1644 жылғы "Антапология", ол Вестминстер Ассамблеясының Тәуелсіздерге жататын бес мүшесіне (Уильям Бридж, Еремия Берроуз, Томас Гудвин, Филип Най және Сидрах Симпсон, жиынтығында Бес наразы бауырлар деп аталады) жасалған шабуыл. Ол "Тәуелсіздер туралы пресвитериандық памфлеттердің ең толыққанды және ең мейірімсіз" деп танылды.
His first book was Reasons Against the Independent Government of Particular Congregations of 1641, an attack on religious tolerance and the Independent faction as it was coming to importance, and addressed to Parliament. It started a round of controversy, one participant being Katherine Chidley, another William Walwyn with A Whisper In The Eare of Mr Thomas Edwards in 1646 using mild satire. Another work was Antapologia of 1644, an attack on five members of the Westminster Assembly belonging to the Independents (William Bridge, Jeremiah Burroughs, Thomas Goodwin, Philip Nye, and Sidrach Simpson, collectively called the Five Dissenting Brethren). It has been called "the most elaborate and least gracious" of the Presbyterian pamphlets on the Independents.