Кіріспе

Потисье – Сербиядағы Воеводина автономиялық провинциясында Тиса өзенінің бассейнінің бөліктерін атау. Тиса өзені Банат және Бачка аймақтары аралығымен ағып өтеді.

Тарих

І ғасырда ежелгі автор Плиний Тиса өзенінің айналасын сипаттау үшін Патисс деген атты қолданған. Бұл аттың қазіргі славян аты Потисьемен (славян тілінде шамамен "Тиса өзені маңы" дегенді білдіреді) ұқсастығы, және бұл өзендер маңы үшін тән славян аты болғандықтан (Подунавье, Поморавье сияқты), Плинийдің айтқан аты аймақта ерте славян халқының болғанын көрсетеді. 1702 және 1751 жылдар аралығында Потисьенің батыс бөлігі (Бачка аймағында) Габсбург әскери шекарасының Тиса-Муреш (Потисье-Поморише) бөлігіне қарады. Шекараның Потисье бөлігіне Тиса өзені жанындағы қалалар кірді: Бечей, Ада, Сента және Канджижа (қазіргі Сербия), Сегед (қазіргі Венгрия), сондай-ақ Бачкадағы басқа да елді мекендер, оның ішінде Суботица, Сомбор және Сентомаш (Србобран). 1751 жылы осы шекара бөлігі таратылғаннан кейін, аймақта тұрған көптеген сербтер Ресейге (әсіресе Жаңа Сербия мен Славян Сербиясына) көшіп кетті. Бұл эмиграцияны тоқтату үшін Габсбург билігі Бечейде орналасқан Потисье автономдық округін құрды. Потисье округі 1751 және 1848 жылдар аралығында болды. Округке 1759, 1774 және 1800 жылдары үш жеңілдік берілді. Округтің бірінші жеңілдігі оның автономиялық мәртебесін анықтады, ал екіншісі этникалық венгрлерге округке қоныстануға рұқсат берді. Кейіннен Потисьеге көптеген венгрлер қоныстанды және олар аймақтың кейбір бөліктерінде сербтерді басым ұлт ретінде ығыстырды.

Этностық топтар

Серб ұлты басым муниципалитеттер: Žabalj (86%), Titel (85%), Novi Kneževac (59%), Kikinda (76%), Novi Bečej (69%) және Zrenjanin (74%). Венгр ұлты басым муниципалитеттер: Kanjiža (86%), Senta (81%), Ada (77%) және Čoka (52%). Bečej муниципалитеті этникалық тұрғыдан аралас, онда 49% венгрлер және 41% сербтер тұрады.