Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Бір кездері" - ағылшын жазушысы А. А. Милн. Бірінші басылымның суреттерін Чарльз Робинсон түсі бар пластинкалы фронтипиесімен және қара-ақ сызықты суреттерімен жасаған. 1917 жылы жазылған Мильннің кіріспесі "Бұл ерекше кітап" деп басталады. Көрініп тұрса, бұл әдеттегі ертегі, ол Евралия мен Бародия патшалықтары арасындағы соғыстың және патша болмаған кезде Евралияда орын алатын саяси шынайылықтардың тарихын баяндайды, олардың бәрін Мильн ойдан шығарылған тарихшы "Роджер Скарвилегстің" жазбаларынан қайта жазған. Мильн бұл әңгімені балалардың көңілінен шығатын стереотиптерден гөрі, сенуге болатын, үш өлшемді кейіпкерлерді қамтитын етіп жасады. Сондықтан кітап бізді құдіреті шексіз ханшайыммен таныстырады; әдемі болғанымен, ол да өркөкірек және бос; әзіл-сықақпен ойналған сиқыр; зұлым адам мүлдем зұлым емес және нақты жазасын алмайды; жақсы патша, ол әрқашан жақсы емес; зұлым патша, ол әрқашан жаман емес және т.б. Нәтижесінде, балалар үлкендер сияқты ұнамайтын кітап шығады. Кітапты Милн ішінара әйелі үшін жазған, оған графиня Белване кейіпкері ішінара негізделген.
Once On A Time is a fairy tale by English writer A. A. Milne. The first edition was illustrated by Charles Robinson, with a colour plate frontispiece and black and white line drawings. Written in 1917, Milne's introduction begins "This is an odd book". Ostensibly a typical fairytale, it tells the story of the war between the kingdoms of Euralia and Barodia and the political shenanigans which take place in Euralia in the king's absence, all supposedly rewritten by Milne from the writings of the fictional historian "Roger Scurvilegs". Milne created the story to contain believable, three dimensional characters, rather than the stereotypes which will satisfy children. Hence the book introduces us to a princess who is far from helpless; a prince who, whilst handsome, is also pompous and vain; an enchantment which is almost entirely humorous; a villain who is not entirely villainous and receives no real comeuppance; a good king who is not always good; an evil king who is not always evil, and so on. The result is a book which children may not enjoy as much as adults. The book was written by Milne partly for his wife, upon whom the character of the Countess Belvane was partially based.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бародия патшасы туған күніне жеті лигалық аяқкиім сыйлады. Алғашқы рет оның аяқкиімді пайдалану әрекеті Евралия патшасының қамалының үстінен он сегіз рет таңғы асқа ұшып өтеді. Бұл оқиғалар бірінен соң бірі соғысқа айналады. Евралия королі қашып кеткен кезде, оның қызы Гьяцинт оның орнына билік етуге тырысады және корольдің сүйіктісі, графиня Белване Макиавеллийлік амбицияларға қарсы тұрады. (Контессаның атында "belle" және "vain" сөздерінің ойын ескеріңіз.)
When the King of Barodia receives a pair of seven league boots as a birthday present, his first barely controlled attempts to use the boots has him flying over the King of Euralia's castle more than eighteen times during breakfast. This naturally provokes a series of incidents which escalate into war. While the King of Euralia is away, his daughter Hyacinth tries to rule in his stead and counter the Machiavellian ambitions of the king's favourite, the Countess Belvane. (Note the word play on "belle" and "vain" in the name of the Countess.)
Кейіпкерлер
Евралияның патшасы Меривиг: семіз, көңілді, кейде өркөкірек, оңай басқарылатын. Алайда ол ақыл-ойының үлкен күшін көрсете алады, өйткені ол әуенде айтылғандай, ол көбінесе қасарысқандықпен, әулиені алдады. Ханшайым Гьясинт: Мерривигтің қызы. Әкесіне қарағанда әлдеқайда ақылды, бірақ ол әкесінің жоқ кезінде патшалықты басқаруға тырысқанда, ол алдымен тереңнен шығады. Осыған қарамастан, ол рөлге айналады. Бародияның патшасы: өркөкірек, мақтаншақ және мүйізінен тым мақтан. Белван графинясы: қиын кейіпкер. Ол әдемі, мақтаншақ, өркөкірек, мелодрамалық және эмоционалдық өзін-өзі қанағаттандыруға бейім. Бұл шығарманың қарақшысы, бірақ оның ниеті күрделі және сындарлы. Леди Вигс: Гьяцинттің ең жақын досы; көмекші және арманшыл. Леди Вогогс: сарай қызметші; жақсы мағыналы, бірақ өте қарапайым. Арабияның Удо ханзадасы: Гьяцинт шақырған көршілес патшалықтың ханзадасы, оған Бельванемен болған қиындықта көмектесуге шақырады. Ол өте аз көмекке ие болып шығады, ішінара ұятты сиқырланудан зардап шеккендіктен, бірақ көбінесе оның жеке басына байланысты. Полковник: Удоның қарудағы серігі және ең жақсы досы. Ол ханзадаға қарағанда әлдеқайда жайбарақат әрі сүйкімді. Роджер Скурвилегс: Евралияның белгілі тарихшысы, Евралияның өткені мен қазіргісі атты монументалды еңбектің авторы. Айтқыш оған әңгіменің негізгі фактілері үшін несие береді, ал оның тығырықтылығы үшін жұмсақ түрде мазақ етеді.
King Merriwig of Euralia: fat, jolly if occasionally pompous and easily led. He nevertheless can show great strength of mind, as related in an anecdote in which he outwitted a fairy, mostly by sheer stubbornness. Princess Hyacinth: Merriwig's daughter. Rather more savvy than her father, she is nevertheless at first out of her depth when trying to rule the kingdom in his absence. Despite this, she grows into the role. The King of Barodia: Bombastic, proud and arrogant, and takes inordinate pride in his moustache. The Countess Belvane: A difficult character. Beautiful, proud and haughty, she is inclined to melodramatics and emotional self indulgence. Ostensibly the villain of the piece, her motives are complex and subtle. Lady Wiggs: Hyacinth's closest friend; helpful and dreamy. Lady Woggs: A palace servant; well meaning but terribly dim. Prince Udo of Araby: Prince of a neighbouring realm, invited by Hyacinth to help her in her troubles with Belvane. He turns out to be very little help at all, partly due to suffering an embarrassing enchantment, but mostly due to his personality. Coronel: Udo's companion at arms and best friend. Far more laid back and likeable than the prince. Roger Scurvilegs: noted historian of Euralia, author of the monumental work Euralia Past and Present. The narrator gives him credit for the basic facts of the story whilst gently lampooning him for his stuffiness.
Тақырыптар мен мәселелер
Милн өзі кітапқа сипаттама беруге қарсылық білдірді. 1922 жылғы басылымның алғы сөзінде ол былай деп жазды:
Milne himself resisted characterising the book. In his foreword to the 1922 edition he wrote of it: