Буффало қаласының Shea's сахналық орталығы

Кіріспе

Театр Буффало қаласында, Нью-Йорк штаты, АҚШ. Шидің сахналық өнер орталығы (бастапқыда Шидің Буффалосы) – Бродвей мюзиклдері мен Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы арнайы шараларға арналған театр. Алғашқыда Шидің Буффалосы деп аталған, ол 1926 жылы үнсіз фильмдер көрсету үшін ашылды. Театрдың құрылысы бір жылға созылды. Шидің АҚШ-тағы, бастапқы мақсатына сәйкес сақталған, жұмыс істеп тұрған санаулы театр органдарының біріне ие.

Тарих

Шеаның Буффало театры, театр желісінің бас флагманы, Чикагодағы танымал "Рапп пен Рапп" фирмасымен жобаланған. Испан және француз барокко және рококо стильдерінің үйлесімділігінде салынған театр 17-18 ғасырлардағы Еуропаның опера үйлері мен сарайларын еске түсіруге арналған. Алғашқыда театрға 4000-ға жуық адам сыйып, 1930 жылдары оркестр аймағында жайлы жағдай жасау үшін бірнеше жүз орын алынып тасталды; қазір Шеа театрында 3019 орын бар. Театрдың интерьерін әлемге әйгілі суретші-дизайнер Луи Комфорт Тиффани жасаған, оның көптеген элементтері бүгінгі күнге дейін сақталған. Жиһаз бен шамдардың көп бөлігі Чикагодағы Маршалл Филдс дүкенінен алынған, соның ішінде ең жоғары сапалы чехословакиялық кристалдан жасалған алып люстралар бар. Театрдың ішкі кеңістігінде көптеген орындықтар болған. 1926 жылы театрдың құрылысы мен жабдықталуына 1,9 миллион доллардан астам қаражат жұмсалған. Ол кезде жаңа үйді 3000 долларға, ал жаңа "Форд Модель А" автокөлігін 1000 долларға алуға болыпты. Театр 1926 жылғы 16 қаңтарда Адольф Менжу жұлдыздығымен "Майн-стрит патшасы" фильмімен ашылды. 1930 жылы Майкл Шеа зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Шеаның істерін В.Р. Макфол басқарды, ол 1955 жылы қайтыс болғанға дейін Буффало аймағындағы бірнеше ондаған Шеа театрларына иелік етіп, басшылық етті. 1948 жылы театр желісін Лоу театрларына берді. 1960-1970 жылдары Буффалоның орталық бөлігінің құлдырауына байланысты театр да біршама тозығы жеткен. Ол кезде театр Лоу корпорациясымен "Супер Флай" сияқты "қара exploitation" фильмдерін көрсету үшін пайдаланылды. Театр сол кезде Леон Лоуренс Сиделлге тиесілі болған, ол салық төлемей отырды. Курт Мангел бастаған шағын топ, оның ішінде Стив Ламанна, Бен Хилц, Дэн Хартер және тағы 9 адам, "Буффалоның достары" деп аталды. Олар органмен жұмыс істей бастады, ал мырза Мангел ғимараттың инженері болды. Мангел және басқалар кейде ғимараттың жоғарғы қабаттарындағы гримеркаларда бір жылға жуық уақыт бойы театрдың түрлі қажеттіліктерімен айналысып жүрді. Театр Леон Лоуренс Сиделлдің қарызы бойынша қалаға берілуі мүмкін болған кезде, Лоу театрды тастап, оның барлық мүлкін алып кетуге дайындалды. "Достар" театрды аралап, барлық затты тізімдеді. Тарихи маңызы бар сот шешімінде судья Лоудың люстралар, жиһаз, орган және проекциялық жабдықтарды алып кетуіне тыйым салды. Лоу бұл заттарға иелік етеді деп мәлімдеме жасады, бірақ қарсы дәлелдемеде бұл заттар театрдың ажырамас бөлігі екендігі айтылды. Судья театрды, соның ішінде орган камераларын аралап, "Достар" және қаланың пайдасына шешім шығарды. Бұл ғимаратты өте маңызды саяси мәселе деп санауға болады, ол сол кездегі қазынашы Джордж О'Коннеллдің назарына ілікті, кейіннен театр оның атымен аталады. Оның және "Достардың" бақылауымен театр коммуналдық қызметтерін жалғастыра алды және жөндеу жұмыстары басталды. Содан кейін "Буффалоның достарына" ғимаратты басқару құқығы берілді, олар үкіметтік гранттар арқылы кең ауқымды қалпына келтіру жұмыстарын жүзеге асырды және 1970 жылдардың соңында спектакльдер сериясын ұйымдастырды. Бродвей театрының менеджері және продюсері (Мумменшанц) Роберт Б. Д'Анджело 1970 жылдардың соңында бас директор болып тағайындалды. Ол қызмет еткен қысқа мерзімінде "A Chorus Line", "Chicago", "Annie" және "Les Misérables" сияқты бірнеше ірі ұлттық гастрольдік қойылымдарға келісімшарт жасады, бұл Буффалоны Бродвей гастрольдік айналымындағы маңызды аялдама ретінде қайта орнатуға көмектесті. 1970 жылдардың соңында Кэб Каллоуэй мен Джордж Бернс қатысқан салтанатты қайта ашылу өтті. Каллоуэй 1926 жылы театрдың алғашқы ашылу аптасында өнер көрсеткен, ал Бернс 1940 жылдардың соңында өнер көрсеткен. "Буффалоның достары" ерікті тобының орнына кәсіби басқару тобы құрылды. "Достар" еріктілер санын арттыруды жалғастырды, олар Вурлиццер органының қалпына келтіруіне қатысты, соның ішінде түрлі жобалармен айналысты. Театр үлкен гастрольдік қойылымдарды қабылдау үшін сахналық жабдықтарын кеңейтіп, өте табысты өнер орталығына айналды. Сонымен қатар, ол 43North кәсіпкерлік бәйгесі сияқты аймақтық шараларды өткізу үшін пайдаланылады. Нью-Йорк пен Оңтүстік Онтариодан келген Шейдегі орындаушылардың қатарында 1939 жылы The Ink Spots, 1941 жылы алты түнге Франк Синатра, 1945 жылы Элла Фицджеральд, 1977 жылы Foreigner, 1980 жылы Торонто, 1984 жылы Blue Öyster Cult, 1984 жылы INXS, 1988 жылы 10,000 Maniacs, 1988 жылы Эдди Мани, 1992 жылы Лиза Миннелли, 1993 жылы Питер, Пол және Мэри, 1994 жылы Торонтоның Barenaked Ladies, 1995, 1999 және 2018 жылдары Буффалоның Goo Goo Dolls; 1998 жылы Торонтоның Our Lady Peace және 2008 жылы Онтарионың Гордон Лайтфут, 2009 жылы композитор Эндрю Ллойд Веббер, 2011 жылы Роб Бейс және DJ E Z Rock, Куртис Блоу және Salt N Pepa, 2012 жылы Public Enemy, 2013 жылы Джерри Сайнфельд, 2015 жылы комик Билл Махер, 2015 жылы Мэри Джей Блайдж және 2017 жылы Steely Dan. Шейдегі орындаушылардың қатарында 2018 жылы Impractical Jokers, 2019 жылы Мария Кэри, 2022 жылы Крис Рок және 2023 жылы Адам Сэндлер де бар.

Shea's Buffalo, the flagship of the theater chain, was designed by the noted firm of Rapp and Rapp of Chicago. Modeled in a combination of Spanish and French Baroque and Rococo styles, the theatre was designed to resemble opera houses and palaces of Europe of the 17th and 18th centuries. Originally the seating accommodated nearly 4,000 people, but several hundred seats were removed in the 1930s to make more comfortable accommodations in the orchestra area; there are now 3,019 seats at Shea's. The interior was designed by world renowned designer/artist Louis Comfort Tiffany with most of the elements still in place today. Many of the furnishings and fixtures were supplied by Marshall Field's in Chicago and included immense Czechoslovakian crystal chandeliers of the finest quality. The interior contained over of seating. The cost of construction and outfitting of the theater in 1926 was just over $1.9 million. This was at a time when a new house could be purchased for $3,000 and a new Model A Ford was $1,000. The theater opened January 16, 1926, with the film King of Main Street, starring Adolphe Menjou. When Michael Shea retired in 1930, Shea's interests were headed by V. R. McFaul, who owned and managed several dozen Shea's Theaters in the metro Buffalo area until his death in 1955. Loew's Theatres took over the chain's interests in 1948. The theatre had a not so unusual history of falling into some disrepair in the 1960s and 1970s when downtown Buffalo was in decline. It was operated at that time by Loew's Corporation as primarily a showcase for "Blacksploitation" films such as the "Super Fly" series. The theatre was owned at that time by Leon Lawrence Sidell, who was failing to pay his taxes. A small group of folks, led by Curt Mangel, and including Steve LaManna, Ben Hiltz, Dan Harter and 9 others known as the original "Friends of the Buffalo" theatre began doing work on the organ, and Mr. Mangel became the engineer of the building. Mangel, and others, at times, actually lived in the building, in the upper floors of the dressing rooms for almost a year, while working on various needs of the theatre. When it became apparent that the theatre would default to the city on back taxes owed by Leon Lawrence Sidell, Loew's was preparing to leave and strip the theatre of its contents. The Friends went through the theatre and inventoried every item. In a landmark court decision, a judge blocked Loew's from removing the contents, including chandeliers, furniture, organ and projection equipment. The claim was that Loew's owned these items, and legal counter argument stated that the items were an integral part of the theatre. The judge actually toured the theatre, including the organ chambers, and ruled for the Friends and the City. The building, which could be considered a very high profile political football, came under the watchful eye of then Comptroller George O'Connell, for whom the theatre was later surnamed. Under his watch, and the Friends, the theatre was able to keep its utilities running, and repair began. The Friends of the Buffalo were then given operating privileges of the building and undertook massive restoration through government grants and developed a performance series in the late 1970s. Broadway Theatre manager and producer (Mummenschanz) Robert B. D'Angelo were brought in as CEO in the late 1970s. In his short span at the helm, he booked multi week engagements of several major broadway national tours including A Chorus Line, Chicago, Annie and Les Misérables, helping to reestablish Buffalo as an important stop on the Broadway tour circuit. A Grand re opening was mounted to a sold out audience in the late 1970s with Cab Calloway and George Burns. Calloway had performed at the theatre at its original opening week in 1926 and Burns had performed there in the late 1940s. The volunteer Friends of the Buffalo group was replaced by a professional management team. The Friends continued to enlarge its volunteer base, which worked on various restoration projects, including the Wurlitzer Organ. The theatre is a hugely successful performance center, having undergone a large expansion of its stage facilities to accommodate larger touring productions. Additionally, it is used as a host site for area events, such as the 43North entrepreneurship competition. Performers at Shea's from New York and southern Ontario have included The Ink Spots in 1939, Frank Sinatra for six nights in 1941, Ella Fitzgerald in 1945, Foreigner in 1977, Toronto in 1980, Blue Öyster Cult in 1984, INXS 1985, 10,000 Maniacs in 1988, Eddie Money in 1988, Liza Minnelli in 1992, Peter, Paul and Mary in 1993, Toronto's Barenaked Ladies in 1994, Buffalo's Goo Goo Dolls in 1995, 1999 and 2018; Toronto's Our Lady Peace in 1998, and Ontario's Gordon Lightfoot in 2008, composer Andrew Lloyd Webber in 2009, Rob Base and DJ E Z Rock with Kurtis Blow and Salt N Pepa in 2011, Public Enemy in 2012, Jerry Seinfeld in 2013, comedian Bill Maher in 2015, Mary J. Blige in 2015, and Steely Dan in 2017. Performers at Shea's also include Impractical Jokers in 2018, Mariah Carey in 2019, Chris Rock in 2022, and Adam Sandler in 2023.

Ағза

Театрдың "Mighty Wurlitzer" аспабы Wurlitzer компаниясымен арнайы жасалған және әлемдегі осындай 5 аспаптың бірі болды. Ол театрға орнатылғаннан кейін, Wurlitzer зауытынан тікелей тондық реттелуден өтті. Бұл орган көршілес Солтүстік Тонавандадағы Wurlitzer зауытында демонстрациялық үлгі ретінде пайдаланылды, кез келген клиент 4 мануалды (пернелі) органның театрда орнатылған нұсқасын естігісі келгенде осы аспапта ойнатылатын. [3 мануалды (пернелі) органның демонстрациялық үлгісі ретінде Нью-Йорк штатының Солтүстік Тонавандадағы Riviera театры қолданылды.] Бастапқыда үнсіз фильмдерге қосымша музыка беру үшін салынған бұл аспап, оған ұқсас мыңдаған аспаптар сияқты, 1940 және 1950 жылдары жөнделмей, көбінесе естілмей қалды. Американдық театрлық орган энтузиастары (қазір Американдық театрлық орган қоғамы немесе ATOS) осы аспапты жөндеп, есте қаларлық концерттер сериясын өткізді. Осы кезеңде, театрлық органның ерекше бөлігі – мыс трубалар жиынтығы ұрланып кетті. Содан кейін ол 1970 жылдардың соңына дейін қайтадан үнсіз қалды, бірақ Буффалоның достары оны қайтадан ойнатуға мүмкіндік берді, соның арқасында театр қайта ашылды. 1970 жылдардың соңында Wurlitzer аспабына ауқымды жөндеу жүргізілді, онда түрлі өнер ұйымдарынан қаражат түсті. Жөндеу жұмыстарына органның басқару жүйесінің (релелік) толық ауыстырылуы, желдік камералардың қалпына келтірілуі, құбырлардың орнына жаңаларын қою, сымдардың жөнделуі және орган консолінің жұмыстары кірді. Жаңартылған орган белгілі театрлық органшы Лин Ларсеннің сәтті концертімен көпшілікке таныстырылды. Осы уақыттан бері ол жеке концерттерде, үнсіз фильмдерге қосымша музыкада және театр ішіндегі шаралардан бұрын және кейін фонограмма ретінде пайдаланылып келеді. 2006 жылы, театрдың 80 жылдығына арналған концертте, дирижер Джоанн Фаллетта басқаратын Буффало филармониялық оркестрі, Антони Ньюманның органмен орындауында концерт берді. Концерт бағдарламасына Камиль Сен-Санстың до-минор тонындағы 3-симфониясы ("Орган" симфониясы), "Операның арбауынан" үзінділер, Бахтың ре-минор тонындағы токкатасы мен фугасы және Луи Виерннің "Вестминстер кариллоны" кірді.

The theater's "Mighty Wurlitzer" was a custom design built by the Wurlitzer Company and was one of only 5 in the world that had tonal finishing, provided directly from the Wurlitzer factory, after it had been installed in the theater. The organ was used as a demonstrator by the Wurlitzer Factory, in nearby North Tonawanda, whenever a visiting customer wanted to hear an example of a 4 manual (keyboard) organ installed in a theater. [The demonstrator for a 3 manual (keyboard) organ was the Riviera Theatre in North Tonawanda, NY.] Built originally to provide silent film accompaniment, like many of the thousands of instruments like it, fell into disrepair, rarely being heard in the 1940s, and 1950s. It was made operational by the American Theatre Organ Enthusiasts, (now the American Theatre Organ Society or ATOS) for a series of memorable concerts. On or around that time, a valuable set of Brass Trumpets, special pipework of a theatre organ, was stolen. It then sat virtually silent again until the late 1970s, when it was made playable again by the Friends of the Buffalo for the Grand Re opening of the theatre. In the late 1970s, the Wurlitzer underwent a huge restoration, provided by monetary grants from various arts organizations, including complete replacement of the relay (switching) system that controlled the organ, as well as restoration of windchests, missing pipe replacements, wiring, and organ console work. The revitalized organ was premiered to the public with a sold out concert by noted theatre organist Lyn Larsen. Since that time it has been used for solo concerts, silent films, and background music prior to and after events in the theatre. In 2006, to commemorate the theater's 80th birthday, the Buffalo Philharmonic Orchestra under the direction of conductor JoAnn Falletta played a concert there with Anthony Newman playing the organ. Highlights of the program included Camille Saint Saëns "Organ" Symphony 3 in C minor, selections from The Phantom of the Opera, Bach's Toccata and Fugue in D minor, and Louis Vierne's Carillon de Westminster.