Кіріспе

1621 жылы 31 желтоқсанда қол қойылған бейбіт келісім Никольсбург бейбітшілігі немесе Микулов бейбітшілігі, 1621 жылы 31 желтоқсанда Моравияның Никольсбург қаласында (қазіргі Чехия Республикасындағы Микулов) Трансильванияның принц Габриэль Бетлен мен Киелі Рим империясының императоры Фердинанд II арасындағы соғысты аяқтаған келісім болды. Келісімнің бас келіссөзшілері Максимилиан фон ундзу Трауттмансдорф пен Николаус Эстерхази де Галанта болды.

Тарих

Фердинандтың Богемия көтерілісімен айналысуын пайдаланып, Бетлен 1618 жылы Габсбургтер бақылаған Корольдік Венгрияға басып кірді және 1620 жылға дейін оның солтүстігін толық жеңіп алды. 1620 жылы қаңтарда бейбіт келісімге қол қойылып, Бетленге 13 округ берілсе де, ханзада қыркүйекте соғысты қайтадан бастады. Фердинандтың қараша айында Ақ тау шайқасында богемиялықтарды жеңгені оған өз күшін Бетленге бағыттауға мүмкіндік берді, ал император 1621 жылға қарай Корольдік Венгрияның көп бөлігін қайтара алды. Бетлен католик әміршілерінің тәркіленген мүлкін протестант әміршілеріне уәде еткендей бөліп бермегендіктен, олар өздерінің қолдауынан бас тартты. Осы сәтсіздіктер, сондай-ақ Бетельенді Осман империясының қолдауының жоқтығы, Бетельен мен Фердинандты Никольсбургте шарттар іздеуге итермеледі. Бетельн Венгрия патшалығының тағына деген кез келген талаптан бас тартқаны үшін Фердинанд 1606 жылғы Вена шарттарын сақтауға келісті, ол Трансильваниядағы протестанттарға толық ғибадат ету еркіндігін берді және алты ай ішінде жалпы диетаны шақыруға келісті. Сонымен қатар, Бетлен "Императорлық ханзада" (Трансильванияның) (таза формальды) атағын, Үстіңгі Тиза өзенінің айналасындағы жеті өлке (қазіргі Словакия, Украина, Венгрия және Румыния), Токай, Мункач және Эцсед бекіністерін және Силезиядағы герцогтігін алды. Бұл келісім Фердинандқа шығыста тыныштық орнатып, Рейн-Пфальц аймағын басып алуға күшін жұмылдыруға мүмкіндік берді. Никольсбургтік бейбітшілік 1624 жылы Вена келісімінде және 1626 жылы Пресбургтің үшінші бейбітшілігінде бекітілді.