Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Маршман Бейли (1882-1967) - британдық саяси қызметкер және Ұлы ойынның соңғы кейіпкерлерінің бірі. Тибет пен Ассам Гималайға жасаған экспедициялары оған фотосуретке түсіру, көбелек жинау және Тибет өңірінде жүлде аңшылықтарын іздеуге көптеген мүмкіндіктер берді. Оның 2000 астам құс үлгісі Табиғи тарих мұражайына ұсынылды, бірақ оның жеке коллекциясы қазір Нью-Йорктегі Америка табиғат тарихы мұражайында сақталады. Оның еңбектері мен суреттерінің көп жинағы Лондондағы Британ кітапханасында сақталған.
British political officer in India (1882–1967)
Frederick Marshman Bailey (3 February 1882 – 17 April 1967) was a British political officer and one of the last protagonists of The Great Game. His expeditions in Tibet and Assam Himalaya gave him many opportunities to pursue his hobbies of photography, butterfly collecting, and trophy hunting in the high Tibetan region. Over 2000 of his bird specimens were presented to the Natural History Museum, although his personal collection is now held in the American Museum of Natural History, New York. His papers and extensive photograph collections are held in the British Library, London.
Ерте өмір
1882 жылы 3 ақпанда Үндістанның Лахор қаласында туған Бейли Британ армиясының Корольдік инженерлері, Үндістанның орман шаруашылығы қызметінің бастығы, подполковник Фредерик Бейли мен оның әйелі Флоренс Агнес Маршманның ұлы болды. Жас Бейлиді әдетте "Эрик" деп атайтын. 1890 жылы оның отбасы Ұлыбританияға оралды және олар Эдинбургтің екінші жаңа қаласындағы 7 Драммонд-плейс мекен-жайында тұрды. Ол жақын маңдағы Эдинбург академиясында білім алған. Кейін ол Веллингтон колледжінде (1895-1899 жж.) және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде оқыды. 1900 жылы 28 шілдеде ол Үнді армиясының тіркелмеген тізіміне енгізілді. 1901 жылы 26 қазанда Үндістан армиясына қабылданды. 1902 жылы 28 қазанда лейтенант болып жоғарылатылған. 1903 жылы 1 наурызда 32-ші сикх пионерлеріне ауыстырылды. 1913 жылы ол Үндістанды зерттеу бөлімінің капитаны Генри Морсхедпен бірге Цангпо ойыстарына рұқсатсыз барлау жүргізді. Морсхед кейіннен Джордж Маллоримен бірге алғашқы 1921 жылғы британдық Эверест тауының барлау экспедициясында геодезист болды. Олардың оқиғалары оларды Жоғарғы Цанподағы Rong Chu аңғарына әкелді. Сол аңғарда Бейли орман шетінде биік көк ағаш өскенімен танысып, оны өзінің кітапшасына жазып қойды. Олар Пемакочунг монастырында орналасқан Кинтуп құламасына жетіп, құламаның биіктігі 30 фут екенін көріп, қатты көңілі қалды. 1914 жылы Бейли "рецестер мен зерттеулер" үшін Макгрегор медалімен марапатталды (капитанмен бірге). Т. М. Морсхед) және жеке-жеке, Цанпо аңғары, Диханг және Дибанг аңғарлары, 1911 12.
Born in Lahore, India on 3 February 1882, Bailey was the son of Lt Col Frederick Bailey of the Royal Engineers of the British Army, Head of the Indian Forestry Service, and his wife, Florence Agnes Marshman. The younger Bailey was usually called "Eric". His family returned to Britain in 1890 and they lived at 7 Drummond Place in Edinburgh's Second New Town. He was educated nearby at Edinburgh Academy. He later studied at Wellington College (1895 1899) and the Royal Military College, Sandhurst, from where he was commissioned onto the Unattached List of the Indian Army on 28 July 1900. He was admitted to the Indian Army on 26 October 1901 and was attached to the 17th Bengal Lancers. He was promoted to lieutenant on 28 October 1902 and transferred to the 32nd Sikh Pioneers on 1 March 1903. In 1913 he made an unauthorised exploration to the Tsangpo Gorges with Captain Henry Morshead of the Survey of India. Morshead was later a surveyor for the initial 1921 British Mount Everest reconnaissance expedition, along with George Mallory. Their adventures led them to the Rong Chu Valley, a gorge on the Upper Tsangpo. It was in that valley that Bailey spotted a tall blue poppy at the margin of the forest and pressed it in his notebook, now called Meconopsis baileyi. They reached Kintup's Falls at the monastery of Pemakochung and were greatly disappointed to find the falls to be about 30 ft. In 1914, Bailey was honoured with the MacGregor Medal for "recces and surveys (with Capt. T. M. Morshead) and separately, Tsangpo valley, Dihang & Dibang valleys,1911 12."
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы 4 қыркүйекте Бейли Дублиндегі 6-шы кавалерия резервтік полкінің капитаны болып тағайындалды. 1915 жылдың наурыз-сәуір айларында Батыс майданда 34-ші сикх пионерлері құрамында қызмет етті және оның қолына оқ тиді. Ол фронттағы урду тілінде сөйлейтін бірнеше офицерлердің бірі ретінде Үндістан экспедициялық күштері құрамында қызмет етті. Жарасы нашарлай бергендіктен, ол Англияға оралды, бірақ кейін 1915 жылдың қыркүйегінде Галлиполи шайқасына қайтадан қосылды. Ол 5-ші Гуркха полкіне қызмет етіп, тағы екі рет жараланды. 1915 жылы 1 қаңтарда Үнді империясының ең көрнекті орденінің серіктесі болып тағайындалды және 1915 жылы 24 желтоқсанда қосымша тізімге көшірілді. Ол 1916 жылдың қаңтарынан 1917 жылдың наурызына дейін Мохманд операциялары кезінде Солтүстік-Батыс шекарасында саяси офицер болып қызмет етті. 1917 жылдың желтоқсанында ол Оңтүстік Парсыға жіберілді, онда 1918 жылдың ақпанына дейін саяси офицер ретінде қызмет етті, содан кейін 1918 жылдан 1920 жылға дейін Қытай мен Ресей Түркістанында болды. 1918 жылдың 1 сәуірінен 1920 жылдың 30 мамырына дейін уақытша подполковник болды.
On 4 September 1914 Bailey was appointed as a captain with the 6th Reserve Regiment of Cavalry at Dublin. He served on the Western Front in March to April 1915 with the 34th Sikh Pioneers, and he was shot in the arm. He was serving in the Indian Expeditionary Forces as one of the few Urdu speaking officers on the front. When his wound continued to worsen, he returned to England, but he later joined the fight again at the Battle of Gallipoli in September 1915. He served with the 5th Gurkhas, and he was wounded twice more. He was appointed a Companion of the Most Eminent Order of the Indian Empire on 1 January 1915 and was transferred to the Supernumerary List on 24 December 1915. He was sent back to India, where he served as Political Officer on the North West Frontier during the Mohmand Operations January 1916 to March 1917. In December 1917, he was sent to South Persia, where he served until February 1918 as a political officer and was then in Chinese and Russian Turkistan from 1918 to 1920. He was a temporary lieutenant colonel from 1 April 1918 to 30 May 1920.
Ташкентке іссапар
Бейлидің ең танымал оқиғаларының бірі 1918 жылы болды, ол Орталық Азиядағы Ташкентке жаңа большевиктік үкіметтің ниеттерін, әсіресе Үндістанға қатысты мақсаттарын ашу үшін сапарға шыққан. Миссия кезінде ол 1915 жылы Кабулда Үндістанның Уақытша үкіметін құрған үндістандық ұлтшыл Раджа Махендра Пратапты да көлеңкелеп жүрді. Пратап Германия мен большевиктермен бірлесіп, Ауғанстан арқылы Үндістанға шабуыл жасау үшін келіссөздер жүргізді. Сол кезде Кеңес одағының Калмык жобасы туралы алғашқы жоспарлар қарастырылды. Кейін Бейли қаладан қашып құтылуға мәжбүр болды. Ол тек Австрияның әскери тұтқыны кейпіне еніп, Чекаға қосылып, ағылшын агентін табуға жіберілді. Англияға оралғаннан кейін ол ұлттық батыр болды. Кейін Бейли өзінің ерліктерін "Ташкентке аттанған іс" атты кітабына жазған.
One of Bailey's more well known adventures occurred in 1918, when he travelled to Tashkent in Central Asia on a mission to discover the intentions of the new Bolshevik government, specifically in relation to India. During the mission, he also shadowed Raja Mahendra Pratap, an Indian nationalist who had established the Provisional Government of India in Kabul in 1915. Pratap was liaising with Germany and Bolshevik authorities for a joint Soviet German assault into India through Afghanistan. It was then that the first plans for the Soviet Kalmyk Project was first considered. Bailey eventually had to flee for his life from the city and escaped only by taking on the guise of an Austrian prisoner of war and joining the Cheka with an assignment to find a rogue British agent, himself. Upon his return to England, he was a national hero. Bailey later recorded his exploits in his book Mission to Tashkent.
Кейінгі өмірі
1921 жылы Бейли Хонмен үйленді. Ирма, Барон Козенс Хардидің қызы. 1921 жылдың маусымынан 1928 жылдың қазанына дейін Гангтокта (Сикким) орналасқан Сикким мен Тибет үшін саяси офицер болды. Ол Гянце сауда агенттігін тексеру үшін Тибетке жыл сайын барып, 1924 жылдың 16 шілдесінен 16 тамызына дейін Лхасаға барды. 1924 жылы Гангтокта саяси офицер болған кезінде Франк Кингдон Уорд пен Лорд Кодорға көмектесті. Бейли паспорттар дайындап, оларды Цанпо ойыстарының жұмбақтарын шешу үшін өзеннің зерттелмеген 40 мильдік ойысын іздеуге шақырды. Кингдон Уорд сол экспедицияны баяндаған сол есімді кітап жазды. Ол Лхаса апсо тұқымын Ұлыбританияға алғаш әкелгендердің бірі болды. Ол Орталық Азияға қызығушылық танытқан басқа адамдармен, соның ішінде Ричард Майнерцхагенмен байланыста болды. 1926 жылы 28 шілдеде подполковник болып тағайындалды. 1930 - 32 жылдары Барода, Орталық Үндістан резиденті, 1932 - 33 жылдары Кашмир резиденті болды. 1935 жылы ақпанда ол Ұлыбританияның Катмандудағы ерекше елшісі және өкілетті министр болып тағайындалды. 1938 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы қызметте болды. 1937 жылы 3 ақпанда Үндістан армиясынан зейнеткерлікке шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942-1943 жылдары Орталық және Оңтүстік Америкада патшаның хабаршысы болып қызмет етті. Бейли 1967 жылы 17 сәуірде қайтыс болды.
In 1921 Bailey married Hon. Irma, daughter of Baron Cozens Hardy. He was the Political Officer for Sikkim and Tibet, stationed in Gangtok (Sikkim) from June 1921 to October 1928, and he made annual visits to Tibet to inspect the Gyantse Trade Agency and visited Lhasa from 16 July to 16 August 1924, accompanied by the Medical Officer, Major J. Hislop IMS. He helped Frank Kingdon Ward and Lord Cawdor in 1924 when he was a Political Officer in Gangtok, Sikkim. Bailey arranged passports and encouraged them to search the 40 mi unexplored gap of the river to solve the riddles of the Tsangpo Gorges. Kingdon Ward wrote a book by the same name documenting that expedition. He was among the earliest to import the Lhasa Apso breed of dog into Britain. He was in contact with others interested in Central Asia, including Richard Meinertzhagen. He was promoted to Lieutenant Colonel 28 July 1926. He was the Resident at Baroda, Central India from 1930 to 32 and was the Resident in Kashmir in 1932 to 1933. In February 1935, he was appointed His Majesty's Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary at Kathmandu. He held this appointment until retiring in 1938. He retired from the Indian Army on 3 February 1937 and, during the Second World War, served as a King's Messenger to Central and South America between 1942 and 1943. Bailey died on April 17, 1967.
Шығармалары
Бейли, Ф. М. "Автпосттан: Тибеттегі тыныш күн", Блэквуд журналында, 181; 1144:270 5 Бейли, Ф. М. Қытай Тибет Ассам: Саяхат, 1911 (Лондон: Кейп, 1945) Бейли, Ф. М. Тибетке паспорт жоқ (Лондон: Руперт Харт Дэвис, 1957)
Bailey, F. M. "From the outposts: A quiet day in Tibet", in: Blackwood's Magazine, 181;1144:270 5
Bailey, F. M. China Tibet Assam: A Journey, 1911 (London: Cape, 1945)
Bailey, F. M. No Passport to Tibet (London: Rupert Hart Davis, 1957)
Мұра
Бейли үш түрдің ғылыми атауларында еске алынады: Тибет жыланы (Термофис Бейлейи); сүтқоректілердің бір түрі, қызыл горал (Наморхедус Бейлейи); және әйгілі Гималай көк максы (Меконопсис Бейлейи).
Bailey is commemorated in the scientific names of three species: a Tibetan snake (Thermophis baileyi); a species of mammal, the red goral (Naemorhedus baileyi); and the renowned Himalayan blue poppy (Meconopsis baileyi).