Кіріспе

Фредерик Маршман Бейли (1882-1967) - британдық саяси қызметкер және Ұлы ойынның соңғы кейіпкерлерінің бірі. Тибет пен Ассам Гималайға жасаған экспедициялары оған фотосуретке түсіру, көбелек жинау және Тибет өңірінде жүлде аңшылықтарын іздеуге көптеген мүмкіндіктер берді. Оның 2000 астам құс үлгісі Табиғи тарих мұражайына ұсынылды, бірақ оның жеке коллекциясы қазір Нью-Йорктегі Америка табиғат тарихы мұражайында сақталады. Оның еңбектері мен суреттерінің көп жинағы Лондондағы Британ кітапханасында сақталған.

Ерте өмір

1882 жылы 3 ақпанда Үндістанның Лахор қаласында туған Бейли Британ армиясының Корольдік инженерлері, Үндістанның орман шаруашылығы қызметінің бастығы, подполковник Фредерик Бейли мен оның әйелі Флоренс Агнес Маршманның ұлы болды. Жас Бейлиді әдетте "Эрик" деп атайтын. 1890 жылы оның отбасы Ұлыбританияға оралды және олар Эдинбургтің екінші жаңа қаласындағы 7 Драммонд-плейс мекен-жайында тұрды. Ол жақын маңдағы Эдинбург академиясында білім алған. Кейін ол Веллингтон колледжінде (1895-1899 жж.) және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде оқыды. 1900 жылы 28 шілдеде ол Үнді армиясының тіркелмеген тізіміне енгізілді. 1901 жылы 26 қазанда Үндістан армиясына қабылданды. 1902 жылы 28 қазанда лейтенант болып жоғарылатылған. 1903 жылы 1 наурызда 32-ші сикх пионерлеріне ауыстырылды. 1913 жылы ол Үндістанды зерттеу бөлімінің капитаны Генри Морсхедпен бірге Цангпо ойыстарына рұқсатсыз барлау жүргізді. Морсхед кейіннен Джордж Маллоримен бірге алғашқы 1921 жылғы британдық Эверест тауының барлау экспедициясында геодезист болды. Олардың оқиғалары оларды Жоғарғы Цанподағы Rong Chu аңғарына әкелді. Сол аңғарда Бейли орман шетінде биік көк ағаш өскенімен танысып, оны өзінің кітапшасына жазып қойды. Олар Пемакочунг монастырында орналасқан Кинтуп құламасына жетіп, құламаның биіктігі 30 фут екенін көріп, қатты көңілі қалды. 1914 жылы Бейли "рецестер мен зерттеулер" үшін Макгрегор медалімен марапатталды (капитанмен бірге). Т. М. Морсхед) және жеке-жеке, Цанпо аңғары, Диханг және Дибанг аңғарлары, 1911 12.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылы 4 қыркүйекте Бейли Дублиндегі 6-шы кавалерия резервтік полкінің капитаны болып тағайындалды. 1915 жылдың наурыз-сәуір айларында Батыс майданда 34-ші сикх пионерлері құрамында қызмет етті және оның қолына оқ тиді. Ол фронттағы урду тілінде сөйлейтін бірнеше офицерлердің бірі ретінде Үндістан экспедициялық күштері құрамында қызмет етті. Жарасы нашарлай бергендіктен, ол Англияға оралды, бірақ кейін 1915 жылдың қыркүйегінде Галлиполи шайқасына қайтадан қосылды. Ол 5-ші Гуркха полкіне қызмет етіп, тағы екі рет жараланды. 1915 жылы 1 қаңтарда Үнді империясының ең көрнекті орденінің серіктесі болып тағайындалды және 1915 жылы 24 желтоқсанда қосымша тізімге көшірілді. Ол 1916 жылдың қаңтарынан 1917 жылдың наурызына дейін Мохманд операциялары кезінде Солтүстік-Батыс шекарасында саяси офицер болып қызмет етті. 1917 жылдың желтоқсанында ол Оңтүстік Парсыға жіберілді, онда 1918 жылдың ақпанына дейін саяси офицер ретінде қызмет етті, содан кейін 1918 жылдан 1920 жылға дейін Қытай мен Ресей Түркістанында болды. 1918 жылдың 1 сәуірінен 1920 жылдың 30 мамырына дейін уақытша подполковник болды.

Ташкентке іссапар

Бейлидің ең танымал оқиғаларының бірі 1918 жылы болды, ол Орталық Азиядағы Ташкентке жаңа большевиктік үкіметтің ниеттерін, әсіресе Үндістанға қатысты мақсаттарын ашу үшін сапарға шыққан. Миссия кезінде ол 1915 жылы Кабулда Үндістанның Уақытша үкіметін құрған үндістандық ұлтшыл Раджа Махендра Пратапты да көлеңкелеп жүрді. Пратап Германия мен большевиктермен бірлесіп, Ауғанстан арқылы Үндістанға шабуыл жасау үшін келіссөздер жүргізді. Сол кезде Кеңес одағының Калмык жобасы туралы алғашқы жоспарлар қарастырылды. Кейін Бейли қаладан қашып құтылуға мәжбүр болды. Ол тек Австрияның әскери тұтқыны кейпіне еніп, Чекаға қосылып, ағылшын агентін табуға жіберілді. Англияға оралғаннан кейін ол ұлттық батыр болды. Кейін Бейли өзінің ерліктерін "Ташкентке аттанған іс" атты кітабына жазған.

Кейінгі өмірі

1921 жылы Бейли Хонмен үйленді. Ирма, Барон Козенс Хардидің қызы. 1921 жылдың маусымынан 1928 жылдың қазанына дейін Гангтокта (Сикким) орналасқан Сикким мен Тибет үшін саяси офицер болды. Ол Гянце сауда агенттігін тексеру үшін Тибетке жыл сайын барып, 1924 жылдың 16 шілдесінен 16 тамызына дейін Лхасаға барды. 1924 жылы Гангтокта саяси офицер болған кезінде Франк Кингдон Уорд пен Лорд Кодорға көмектесті. Бейли паспорттар дайындап, оларды Цанпо ойыстарының жұмбақтарын шешу үшін өзеннің зерттелмеген 40 мильдік ойысын іздеуге шақырды. Кингдон Уорд сол экспедицияны баяндаған сол есімді кітап жазды. Ол Лхаса апсо тұқымын Ұлыбританияға алғаш әкелгендердің бірі болды. Ол Орталық Азияға қызығушылық танытқан басқа адамдармен, соның ішінде Ричард Майнерцхагенмен байланыста болды. 1926 жылы 28 шілдеде подполковник болып тағайындалды. 1930 - 32 жылдары Барода, Орталық Үндістан резиденті, 1932 - 33 жылдары Кашмир резиденті болды. 1935 жылы ақпанда ол Ұлыбританияның Катмандудағы ерекше елшісі және өкілетті министр болып тағайындалды. 1938 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы қызметте болды. 1937 жылы 3 ақпанда Үндістан армиясынан зейнеткерлікке шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942-1943 жылдары Орталық және Оңтүстік Америкада патшаның хабаршысы болып қызмет етті. Бейли 1967 жылы 17 сәуірде қайтыс болды.

Шығармалары

Бейли, Ф. М. "Автпосттан: Тибеттегі тыныш күн", Блэквуд журналында, 181; 1144:270 5 Бейли, Ф. М. Қытай Тибет Ассам: Саяхат, 1911 (Лондон: Кейп, 1945) Бейли, Ф. М. Тибетке паспорт жоқ (Лондон: Руперт Харт Дэвис, 1957)

Мұра

Бейли үш түрдің ғылыми атауларында еске алынады: Тибет жыланы (Термофис Бейлейи); сүтқоректілердің бір түрі, қызыл горал (Наморхедус Бейлейи); және әйгілі Гималай көк максы (Меконопсис Бейлейи).