Жохан Жүздігінің Бесінші Бабы: Жазылу және Қарсылықтар
John 5
Жаңа өсиеттегі Жақып хабарламасының 5-тарауында Иса Мәсіхтің Иерусалимде жасаған емдеулері мен үйретулері, сондай-ақ еврей билігінің қарсылығы суреттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жохан 5 – Жаңа Келісімдегі Жохан Ізгі хабарының бесінші тарауы. Онда Исаның Иерусалимде жасаған емдеулері мен үйретулері, сондай-ақ яһуди билігінің Оған көрсеткен қарсылығы жайлы айтылады.
John 5 is the fifth chapter of the Gospel of John of the New Testament of the Christian Bible. It relates Jesus' healing and teaching in Jerusalem, and begins to evidence the hostility shown him by the Jewish authorities.
Мәтін
Бастапқы мәтін Койне грек тілінде жазылған. Бұл тарау 47 аятқа бөлінген.
The original text was written in Koine Greek. This chapter is divided into 47 verses.
Бефездадағы сауықтыру (5:215)
Бірде Иса Бефетсада (Бетзата) тоғанының жанында денесі салданып, жалғыз қалған бір адамды айықтырады. Иса оған: "Төсенішіңді жинап ал да, жүре бер!" - дейді. Бұл оқиға сенбі күні болады, және яһуди дінбасылары оның төсенішін көтеріп бара жатқанын көріп, бұл заңға қайшы екенін айтады. Адам оларға, оны айықтырған адам осылай істеуге бұйырғанын айтады, сонда олар кім екенін сұрайды. Ол Исаны көрсетуге тырысады, бірақ Иса көпшіліктің арасына жасырынып кетеді. Кейін Иса оған келіп: "Енді күнә жасамайын, әйтпесе жаман нәрсе болады" - дейді. Содан кейін ол яһуди дінбасыларына Исаның оны айықтырғанын айтады (Жохан 5:15). Иерусалимде Бефетсада тоғанының қираған қалдықтары әлі де тұр.
At the Pool of Bethesda or Bethzatha, Jesus heals a man who is both paralyzed and isolated. Jesus tells him to "Pick up your mat and walk!" This takes place on the Sabbath, and Jewish religious leaders see the man carrying his mat and tell him this is against the law. He tells them the man who healed him told him to do so, and they ask who that was. He tries to point out Jesus, but he has slipped away into the crowd. Jesus comes to him later and tells him "Sin no more, lest a worse thing come upon you". The man then tells the Jewish religious leaders that it was Jesus who healed him (John 5:15 (NKJV)). The ruins of the Pool of Bethesda are still standing in Jerusalem.
3б4 тармақтар
Жоханның 3b–4 тармақтары ең сенімді қолжазбаларында кездеспейді, бірақ олар Киелі кітаптың Король Джеймс нұсқасында (Текстус Рецептіге негізделген) бар. Көптеген қазіргі заманғы мәтіндік сыншылар Жохан 5:3b–4-тің Иоанн мәтінінің бастапқы бөлігі емес, кейінірек қосылған деп санайды. Олар көптеген мүгедектер, соқырлар, жаяулар және денесі құрғағандармен толған, судың қозғалуын күтіп жатқандар еді. Өйткені белгілі бір уақытта бір періште тоғанға түсіп, суды қозғайтын. Су қозғалғаннан кейін бірінші болып тоғанға түскен адам қандай аурумен келсе де, сауығып кететін. Сол жерде отыз сегіз жылдан бері ауруға шалдыққан бір адам да болды. "Жаңа ағылшын аудармасы" мен "Ағылшын қайта қарастырылған нұсқасы" бұл мәтінді мүлдем жойды, бірақ "Жаңа халықаралық аударма" сияқты басқалары оған түсіндірмелерде сілтеме жасайды.
Verses 3b–4 are not found in the most reliable manuscripts of John, although they appear in the King James Version of the Bible (which is based on the Textus Receptus). Most modern textual critics believe that John 5:3b–4 is an interpolation, and not an original part of the text of John. In these lay a great multitude of impotent folk, of blind, halt, withered, waiting for the moving of the water. For an angel went down at a certain season into the pool, and troubled the water: whosoever then first after the troubling of the water stepped in was made whole of whatsoever disease he had. And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. The New English Translation and the English Revised Version omit this text completely, but others such as the New International Version refer to it in a note.
Иса Әкесі туралы айтады, ал яһудилер оны қудалай бастайды (5:1630)
Яһудилер Исаны қудалай бастайды (кейбір мәтіндерде 16-тармақта "Оны өлтіруге тырысты" деп қосымша айтылған). Х. В. Уоткинс "Исаға қарсы яһудилер тарапынан жасалған бірнеше қауіп-қатерлердің алғашқысы" (, , және) "Оны өлтіруге тырысты" деген сөздердің кейбір қолжазбаларға түсіндіру үшін енгізілгенін айтады (Жохан 5:18-нің алғашқы бөлігін түсіндіру үшін, яғни "яһудилер оны өлтіруге одан да көп тырысты"). Августин "Құдайға тең" деген сөздерді Жохан 1:1-дегі сөздердің жалғасы ретінде қарастырады: Бастапқыда Сөз болды, Сөз Құдаймен бірге болды, Сөз Құдай болды. Иса өзін ("Ұл") Құдайға ("Әкеге") қатысты айта береді: Ұл Әкеден тәуелсіз (немесе Әкемен бәсекелесе отырып) ештеңе жасай алмайды; "Ұлдың Әкеден бөлек мүддесі немесе әрекеті болмайды". Ұл "Құдайдан тәуелсіз өзінің жеке пікірін білдірмейді, себебі Ол – Құдайдың Ұлы". Лютерандық теолог Генрих Майер "өлілер Құдайдың Ұлының даусын естіген сәт" деп аталатын нәрсені "өлімнен қайта тірілу шақыруы" деп атайды. Майердің пікірінше, бұл "сәт" "Мәсіхтің өмір сыйлайтын қызметін бастаған кезден" басталып, "екінші келуіне дейін – ол қазірдің өзінде басталған, бірақ толыққанды түрінде болашақта" деп түсіндіріледі.
The Jews begin to persecute Jesus (and in some texts, verse 16 adds that they "sought to kill him"). H. W. Watkins argues that "the words 'and sought to slay Him' should be omitted: in his view they have been inserted in some manuscripts to explain the first clause of John 5:18 (KJV) (the Jews sought the more to kill him)", the first of several Jewish threats against him (, , , and ). St. Augustine sees the words " equal to God" as an extension of the words in John 1:1: In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. Jesus continues to speak of himself ("the Son") in relation to God ("the Father"): the Son can do nothing independently of (or in rivalry with) the Father; "the Son can have no separate interest or action from the Father". the Son "acts with no individual self assertion independent of God, because He is the Son. Lutheran theologian Heinrich Meyer refers to "the hour when the dead hear the voice of the Son of God" as the "resurrection summons". Meyer argues that this "hour" extends from its beginning at "Christ's entrance upon His life giving ministry" until "the second advent – already had it begun to be present, but, viewed in its completeness, it still belonged to the future".