Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри де Гру (15 қыркүйек 1866 – 12 қаңтар 1930) – бельгиялық символизм суретшісі, мүсінші және литограф. Оның 22 жасында салған 1889 жылғы "Көгал шабуылдаған Мәсіх" картинасы оны инновациялық символизм суретшісі ретінде таныстырып, Брюссельдегі прогрессивті өнер орталарына қабылдануына мүмкіндік берді. Ол өмірінің көп бөлігін Парижде өткізді. Мансабының соңғы жылдарында Бірінші дүниежүзілік соғыстың қасіреттерін бейнелейтін көптеген туындылар жасады.
Henry de Groux (15 September 1866 – 12 January 1930) was a Belgian Symbolist painter, sculptor and lithographer. His 1889 painting Christ attacked by a mob made when he was only 22 years old established his reputation as an innovative Symbolist painter and ensured his admission to the progressive artistic circles in Brussels. He spent most of his active career in Paris. He produced many works depicting the horrors of the First World War in the latter part of his career.
Өмір
Де Гру Брюссельде дүниеге келген. Кейін де Гру Парижге көшіп, Эмиль Золамен дос болады. Дрейфус ісінен туындаған әлеуметтік толқу кезінде де Гру Золаның қауіпсіздігін қамтамасыз етушілердің бірі болды. Парижде ол Тулуза Лотрек, Уистлер, Гоген, Энсор, Роден және Дебюсси сияқты басқа суретшілермен танысты. Ол көптеген жазушылармен, соның ішінде болашақ күйеу баласы Эмиль Бауман, Стефан Малларме, Гийом Аполлинер, Оскар Уайльд, Леон Блоймен жиі араласты. Ол Леон Блоймен жақын, тығыз байланыста болды. Верлен, Зола, Эредиа, Жид, Милош, Реми де Гурмон және Жорис Карл Хуйсманс та оның таныстарының арасында болды. Анри де Гру өзінің туындыларын Париж, Брюссель, Остенд, Спа, Амстердам, Лондон және Флоренциядағы көрмелерде көрсетті. Соңғы екі қалада ол психиатриялық ауруханаға түсті. Ол қашып, Марсельге дейін жаяу келді. Ол түрлі әдеби шығармаларды суреттеп безендірді. 1893 жылы L'Estampe originale және 1895 жылы L'Épreuve журналдарына литографиялар жариялады. Де Гру богемиялық өмір салтын ұстанған, еркін және тәртіпсіз өмір сүргендігімен танымал болды. Леон Блойдың "Жетім әйел" кітабының кіріспесінде де Гру туралы былай делінеді: "Біздің ұлы суретші Генри де Грудан басқа, сіздей терең және шын жүректен менің қара шұңқырыма кірген адам жоқ?" (La Part Commune Edition, 1897). Оның үлкен қызы Элизабет де Гру гравюра шебері болған. Ол Эмиль Бауманға тұрмысқа шықты, ал ол қайын атасы қайтыс болғаннан кейін "Генри де Грудың қасіретті өмірі" (1936) атты өмірбаянын жазды. Де Гру 1930 жылдың 12 қаңтарында Сент-Жозе-тен-Нуд қаласында қайтыс болды.
De Groux was born in Brussels. De Groux subsequently moved to Paris, where he befriended Émile Zola. During the social unrest resulting from the Dreyfus affair, de Groux acted as one of Zola's bodyguards. In Paris he met other artists such as Toulouse Lautrec, Whistler, Gauguin, Ensor, Rodin and Debussy. He also frequented many writers, including his future son in law Emile Baumann, Stéphane Mallarmé, Guillaume Apollinaire, Oscar Wilde, Léon Bloy – with whom he maintained a fusional friendship – Verlaine, Zola, Heredia, Gide, Milosz, Remy de Gourmont and Joris Karl Huysmans. Henri de Groux exhibited all over Europe at the salons of Paris, Brussels, Ostend, Spa, Amsterdam, London and Florence. In the latter places he was interned in a psychiatric hospital. He escaped from it and walked all the way to back to Marseille. He illustrated various literary works. He contributed lithographs to L'Estampe originale (1893) and L'Épreuve (1895). De Groux had a reputation of a bohemian living a wild and disorderly life. In the preamble of Léon Bloy's book La Femme pauvre (The Poor Woman) de Groux is described as follows: "With the exception of our great painter Henry de Groux, who has descended as deeply as you and as heartily into my black pit?" (La Part Commune Edition, 1897). His elder daughter Elisabeth de Groux was an engraver. She married Emile Baumann who after his father in law's death wrote a revealing biography titled The terrible life of Henry de Groux (1936). De Groux died in Saint Josse ten Noode on 12 January 1930.
Жұмыс
Суретші болумен қатар, де Гру ынтасымен күнделiк жазды. 1892 жылдан бастап ол 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы еуропалық суретші ретіндегі өмірін егжей-тегжейлі сипаттаған 18 томдық күнделiк жазды. 2002 жылы оның туыстары бұл томдарды Ұлттық өнер тарихы институтына тапсырды; ал 2007 жылы таңдалып алынған үзінділер жарияланды. Аполлинер де Грудың 1911 жылы Париждегі Күзгі салон көрмесі туралы былай деп жазды: суретшінің туындылары "зор еңбектің және ең жоғары деңгейдегі сезімталдықтың әсерін қалдырады".
As well as a painter, de Groux was a fervent diarist. Starting from 1892, he produced 18 volumes detailing his life as a European artist in the late 19th and early 20th centuries. In 2002, his descendants donated these volumes to the Institut national d'histoire de l'art; selected excerpts were published in 2007. Apollinaire wrote of De Groux's exhibition in Paris at the Salon d'Automne 1911, saying the artist's work " gives one the impression of an immense labor and a sensibility of the highest order "