Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық қылмыстық іс, британдық журналист
American murder casethe British journalist
Холл-Миллс қылмыстық ісіне Эдвард Уилер Холл, епископальдық дін қызметкері, және оның хорындағы мүшесі Элеонора Миллз қатысты, олардың арасында роман болған. Екеуі де 1922 жылдың 14 қыркүйегінде Нью-Джерси штатының Сомерсет қаласында өлтірілді. Холлдың әйелі мен оның бауырлары кісі өлтіруде айыпталды, бірақ 1926 жылғы сотта ақталды. Журналистика тарихында бұл іс бүкіл ел бойынша газеттерде кеңінен жарияланғаны үшін есте қалды. Бұл оқиға медиа циркінің бір мысалы ретінде қарастырылды. 1930 жылдардағы Линдбергтің ұрлану ісі Холл-Миллс ісінен асып түсті.
The Hall–Mills murder case involved Edward Wheeler Hall, an Episcopal priest, and Eleanor Mills, a member of his choir with whom he was having an affair, both of whom were murdered on September 14, 1922, in Somerset, New Jersey, United States. Hall's wife and her brothers were accused of committing the murders, but were acquitted in a 1926 trial. In the history of journalism, the case is largely remembered for the vast extent of newspaper coverage it received nationwide; it has been regarded as an example of a media circus. It would take the Lindbergh kidnapping trial in the 1930s to eclipse the high profile of the Hall Mills case.
Мәйіттерді табу
1922 жылғы 16 қыркүйекте Элеонор Миллс пен Эдвард Холлдың денелері Нью-Джерси штатының Сомерсет округіне қарасты ферманың жанындағы даладан табылды. Екеуі де үстін көтеріп жатқан, екеуінің де басына .32 калибрлі тапаншадан оқ аталған, ер адам бір рет, ал әйел үш рет. Оқ ер адамның оң құлағынан кіріп, мойнының артынан шыққан. Әйелдің оң көзінің астына, оң жақын иегіне және оң құлағының үстіне оқ тиген. Оқиға орнындағы полицей әйелдің мойнының кесілгенін және жарасында құрттардың бар екенін байқады, бұл оның кем дегенде 24 сағат бұрын қаза тапқанын көрсетеді. Денелер қаза болғаннан кейін біріне-бірі жақын орналастырылған сияқты көрінді. Екеуінің де аяқтары шаян ағашына қарай бағытталған. Ер адамның беті шляпамен жабылған, ал аяқтарының жанына визиткасы қойылған. Денелердің арасына жыртылған махабат хаттары салынған. 1922 жылы Жозеф Э. Стрикер (1870–1926) жүргізген алғашқы тергеу ешқандай айыптауға әкелмеді. Нью-Йорк Daily Mirror газетіндегі әңгімелер, Холлдың үй шаруасындағы қызметкерлердің бірінің сөзіне байланысты, губернатор А. Гарри Мурді 1926 жылы екінші тергеу және сот процесін тапсыруға итермеледі. Генри Карпендер басқа үш күдіктіден бөлек сотталуға өтініш беріп жеңіске жетті, бірақ ол ешқашан сотталған жоқ. Реймонд С. Страйкер қазылар алқасының төрағасы болды. Прокуратураның басты куәсі Джейн Гибсон болды, ол денелер табылған жердің иесі, шошқа шаруашылығымен айналысатын әйел. Қорғау Гибсонды білімсіз және "есінен жаңылысқан" деп көрсетуге тырысып, оның сенімін күдікке түсірді. Гибсонның айтқандары әртүрлі болды, полицияға, газеттерге және сотта (ол ауруханадан сот залына әкелінген) берген жауаптары өзгеше болды. Сотталушы үш адамның барлығы да ақталды.
On September 16, 1922, the bodies of Eleanor Mills and Edward Hall were discovered in a field near a farm in Somerset County, New Jersey. Both bodies were on their backs, both shot in the head with a .32 caliber pistol, the man once and the woman three times. The bullet entered the man's head over his right ear and exited through the back of his neck. The woman was shot under the right eye, over the right temple and over the right ear. A police officer at the scene noticed that the woman's throat had been severed, and maggots were already in the wound, indicating the death occurred at least 24 hours earlier. The bodies appeared to have been positioned side by side after death. Both had their feet pointing toward a crab apple tree. The man had a hat covering his face, and his calling card was placed at his feet. Torn up love letters were placed between the bodies. The original 1922 investigation by Joseph E. Stricker (1870–1926) yielded no indictments. Continued speculation in the New York Daily Mirror, fueled by comments made by a man associated with one of Mrs. Hall's housekeepers, led Governor A. Harry Moore to order a second investigation and a trial in 1926. Henry Carpender won a bid to be tried separately from the three others accused; ultimately, he was never tried. Raymond C. Stryker was the foreman of the jury. The prosecution's key witness was Jane Gibson, a pig farmer on whose property the bodies were discovered. The defense portrayed Gibson as uneducated and "crazy", and attempted to ruin her credibility. Gibson's account varied, differing when told to the police, to newspapers, and at the trial (at which she testified from a hospital bed rolled into the court room). All three defendants at trial were acquitted.
Элеонора Рейнхардт Миллс
Элеонора Рейнхардт Джеймс Э. Миллске үйленген. Олар Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласындағы Карман көшесінің 49-ы үйінде тұрды. Джеймс Сент-Джон Евангелист епископальдық шіркеуінде уақытша секстан қызметін атқарды және Нью-Брансуиктегі Лорд Стирлинг бастауыш мектебінде толық жұмыс күні күзетші болып жұмыс істеді. Элеонора мен Джеймстің екі баласы болды: Шарлотта Э. Миллс (1906–1952) және Дэниел Миллс (1910–1992). Элеонора, Джеймс және олардың балалары Солтүстік Брансуиктегі Ван Лиу зиратына жерленді.
Eleanor Reinhardt was married to James E. Mills. They lived at 49 Carman Street in New Brunswick, New Jersey. James was acting sexton at St. John the Evangelist Episcopal Church and full time janitor at the Lord Stirling Elementary School, both in New Brunswick. Eleanor and James had two children, Charlotte E. Mills (1906–1952) and Daniel Mills (1910–1992). Eleanor, James, and their children were buried in Van Liew Cemetery, North Brunswick.
Эдвард Уилер Холл
Эдвард Уилер Холл 1911 жылғы 20 шілдеде Франсис Ноэл Стивенсқа үйленді. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында өсті және Манхэттенде теологиялық білім алды. Бітіргеннен кейін Нью-Йорктан Нью-Джерси штатының Баскинг-Ридж қаласына, содан кейін Нью-Брансуиктегі Сент-Джон Евангелист епископтық шіркеуіне көшті. Эдвард қаны қырсынының болған кезде Нью-Брансуиктегі Николь даңғылы, 23-үйde тұрған. Ол Бруклиндегі Грин Вуд зиратына жерленді.
Edward Wheeler Hall married Frances Noel Stevens on July 20, 1911. He was raised in Brooklyn, New York, receiving his theological degree in Manhattan. After graduation, he moved from New York to Basking Ridge, New Jersey, and then to St. John the Evangelist Episcopal Church in New Brunswick. Edward was living at 23 Nichol Avenue in New Brunswick at the time of the murder. He was buried in Green Wood Cemetery in Brooklyn.
Генри де ла Брюер Карпендер
Генри де ла Брюер Карпендер (1882–1934) 1882 жылдың 15 мамырында Джон Нилсон Карпендер мен Анна Нилсон Кемптің отбасында дүниеге келген. Ол әйелі Мэри Нильсонмен бірге Нью-Брансуиктегі Суйдам көшесі мен Николь даңғылының қиылысында тұрған. Генри, Франсис Стивенс Холл мен оның бауырларының туысы болды, олардың анасы Карпендер әулетінен шыққан. Ол Уолл-стритте акция брокері болып жұмыс істеді. Ол бастапқы күдіктілердің бірі болғанымен, сотқа берілген жоқ. Ол 1934 жылдың 26 мамырында қайтыс болды және Солтүстік Брансуиктегі Элмвуд зиратында жерленді.
Henry de la Bruyere Carpender (1882–1934) was born on May 15, 1882, to John Neilson Carpender and Anna Neilson Kemp. He lived with his wife Mary Nielson at the corner of Suydam Street and Nichol Avenue in New Brunswick. Henry was a cousin of Frances Stevens Hall and her brothers, whose mother was a Carpender. He worked as a Wall Street stockbroker. Although he was an initial suspect, he was never brought to trial. He died on May 26, 1934, and was buried in Elmwood Cemetery, North Brunswick.
Франсис Ноэл Стивенс Холл
Франсис Ноэль Стивенс 1874 жылдың 13 қаңтарында Франсис Керби Стивенс (1840–1874) және Мэри Ноэль Карпендер (1840–1919) отбасында дүниеге келді. Франсис пен Эдвард 1911 жылдың 20 шілдесінде үйленді. Ол 1942 жылдың 21 желтоқсанында Нью-Йорк, Бруклиндегі Грин Вуд зиратында күйеуімен бірге жерленді. Соттың нұсқасы бойынша, ол адалсыздық жасаған күйеуін өлтіруге бастама берді. Кейіннен оның үйін Ратгерс университеті сатып алып, Дуглас тұрғын колледжінің деканының резиденциясы ретінде пайдаланды. Холл ханым Нью-Брансуиктің Карпендерлер, Нильсондар және мүмкін Джонсон мен Джонсон компаниясының Джонсондары сияқты көптеген бай отбасыларымен туыс болған.
Frances Noel Stevens was born on January 13, 1874, to Francis Kerby Stevens (1840–1874) and Mary Noel Carpender (1840–1919). Frances and Edward married on July 20, 1911. She was buried on December 21, 1942, in Green Wood Cemetery in Brooklyn, New York, with her husband. In the prosecution's scenario, she instigated the murder of her cheating husband. Her home was later bought by Rutgers University and used as the residence of the Dean of Douglass Residential College. Mrs. Hall was related to many of the wealthy families of New Brunswick, including the Carpenders, Nielsons, and possibly the Johnsons of Johnson & Johnson.
Генри Хьюгилл Стивенс
Генри Хьюгилл Стивенс (1869–1939) 1869 жылдың 10 қарашасында дүниеге келген. 1901 жылдың 27 маусымында Этель Гриффинге үйленді. Ол зейнеткер, бұрын көрмелерде оқ атудан жарысқан және Нью-Джерси штатының Лавальетте қаласында тұрған. Айыптау тарапы оның оқ атқандарын мәлімдеді. Генри кісі өлтірген түні, қылмыс орнынан шақырымдар қашықтықта балық аулап отырғанын айтты, және үш куәгер оның көрсетмесін растады. 1939 жылдың 3 желтоқсанында Нью-Джерси штатының Лавальетте қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Henry Hewgill Stevens (1869–1939) was born on November 10, 1869. He married Ethel Griffin on June 27, 1901. He was a retired exhibition marksman and lived in Lavallette, New Jersey. The prosecution contended that he fired the shots. Henry testified that he was fishing miles away from the murder on the night of the killing, and three witnesses corroborated his testimony. He died of a heart attack on December 3, 1939, in Lavallette, New Jersey.
Уильям Карпендер Стивенс
Уильям "Уилли" Карпендер Стивенс (1872–1942) 1872 жылдың 13 наурызында дүниеге келген. Оның 32 калибрлі тапаншасы болған, сол тапанша сияқты, бірақ оның ату механизмі қауіпсіздік үшін бұрыннан бұрылып, өзін-өзі жарақаттамауы тиіс болған. Сот тарапының болжамы бойынша, ол қаруды ұсынған, ал қылмыс орнында қалған визит карточкасынан оның саусақ іздері табылды. Уилли куәгерлер алдында айқын, сенімді және жаны ашыр куәлік берді. Ол тұрақты жұмыс таба алмады және көбінесе жергілікті өрт сөндіру станциясында уақыт өткізді. Уиллидің ерекше мінезі жоғары деңгейдегі аутизммен сәйкес келеді, бірақ бұл жағдай клиникалық тұрғыдан сипатталмаған, сондықтан нақты диагноз қою мүмкін емес. Стивенс 1942 жылдың 30 желтоқсанында қайтыс болды.
William "Willie" Carpender Stevens (1872–1942) was born on March 13, 1872. He owned a .32 caliber pistol like the one used in the murder, although the firing mechanism was supposed to have been filed down so that he could not hurt himself with it. In the prosecution's scenario, he provided the weapon, and his fingerprint was found on a calling card left at the scene of the crime. Willie was a colorful character on the witness stand, delivering credible and not unsympathetic testimony. He was incapable of holding a job and spent most of his time hanging out at a local firehouse. Willie's eccentric personality was consistent with high functioning autism, but the condition had not yet been clinically described, and no conclusive diagnosis can be made. Stevens died on December 30, 1942.
Джейн Гибсон, "қора әйел"
Джейн Гибсон (1870-1930) және оның ұлы Уильям Де Русси көшесіне жақын жердегі ескі, тұруға бейімделген қорада тұрды. Баспасөз оны "шошқа шаруасы" деп атады, себебі ол шошқа өсірді. Ол тергеушілерге, кісі өлтірілген түні сағат 9:00 шамасында иті қатты қауғанын айтты. Ол үйінен шығып, жүгері егістігінде бір ер адам тұрғанын көрді. Ол сол ер адамға жақындау үшін қайырға мініп Истон даңғылына қарай бет алды. Жақындағанда, краб алма ағашының жанында төрт адам тұрғанын көрді. Оқ атылған дыбысты естіді, сосын біреу жерге құлап, болжам бойынша өлді. Ол бір әйелдің үш рет "Жүрме!" деп айқайлағанын естіді. Ол қайырғасын кері бұрып, үйіне қайтты, сосын тағы да оқ атылғанын естіді; ағашқа қарағанда, екінші адам құлап, болжам бойынша өлді. Ол "Генри" деп айқайлаған әйелдің даусы естігенін айтты.
Jane Gibson (ca 1870–1930) and her son William lived in an old barn that had been converted into living space, just off De Russey's Lane. The press called her the "pig woman" because she raised hogs. She told the investigators that her dog was barking loudly about 9:00 pm on the night of the murder. She went outside of her house and saw a man standing in her cornfield. She rode her mule toward Easton Avenue to approach the man. As she got closer she saw that there were four people standing near a crab apple tree. She heard gunshots and one of the figures fell to the ground, presumably dead. She testified that a woman screamed "Don't!" three times. She said she turned her mule in the opposite direction and headed back to her house, then heard more gunshots; when she looked back at the tree, she saw a second person fall down, presumably dead. She testified that she had heard a woman shout the name "Henry."
Іс және сот іс жүзінде және ойдан шығарылған
Соттан кейін миссис Холл «Нью-Йорк Дейли Миррор» газетіне ар-намысты қорлау туралы сотқа шағым түсірді, ол соттан тыс келісіммен, белгісіз үлкен сомаға өтелді. Бұл – «ХХ ғасырдың қылмыстық қазынасы» сериясының бір бөлігі. Сара Чёрчвелл өзінің «Салғырт адамдар: кісі өлтіру, тәртіпсіздік және «Ұлы Гэтсбидің» тууы» (2013) кітабында Ф. Скотт Фицджеральдтың «Ұлы Гэтсбидің» (1925) соңының кейбір бөліктері Холл Миллс ісіне негізделгенін болжайды. Оның зерттеулеріне сүйене отырып, ол Холлс Миллс ісіндегі екі құрбан «Ұлы Гэтсбиде» өлтірілген кейіпкерлердің прототипі болғанын айтады. Джо Помпеоның «Қан мен қалам: Американы нағыз қылмысқа баулыған даулы джаз дәуірінің қос кісі өлтіруі» (2022) атты деректік кітабы Холл Миллс ісін медиа жарияланымдары тұрғысынан және оның қазіргі заманғы газеттер мен журналдардағы қылмыс жайлы хабарлауға тигізген жалпы әсері тұрғысынан қарастырады.
After the trial, Mrs. Hall brought a defamation suit against the New York Daily Mirror, which was settled out of court for an unspecific large amount. It is one in the series, "A Treasury of XXth Century Murder". In her book Careless People: Murder, Mayhem and the Invention of The Great Gatsby (2013), Sarah Churchwell speculates that parts of the ending of The Great Gatsby (1925), by F. Scott Fitzgerald, were based on the Hall Mills Case. Based on her forensic search for clues, she asserts that the two victims in the Halls Mills murder case inspired the characters who were murdered in The Great Gatsby. The non fiction book Blood and Ink: The Scandalous Jazz Age Double Murder that Hooked America on True Crime (2022), by Joe Pompeo, considers the Hall Mills murder from the standpoint of the media coverage and its general effect on the treatment of crime in contemporary newspapers and magazines.