Нил Р. Джонс: Ғарыш, киборгтар және криониканың алғашқы көрегені
Neil R. Jones
Америкалық жазушы Нил Рональд Джонс – ғылыми фантастиканың алғашқы авторы. «Астронавт», киборгтар, крионика идеяларын енгізген. Туындыларымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық романшы Нил Рональд Джонс (29 мамыр 1909 – 15 ақпан 1988) – Нью-Йорк штатында қызмет еткен американдық жазушы. Оның алғашқы "Өлім бас метеориті" атты әңгімесі 1930 жылы Air Wonder Stories журналында жарияланды, бұл "ғарышкер" сөзінің көркем әдебиетте алғаш рет қолданылған жағдайы болуы мүмкін. Ол киборгтар мен роботтар кейіпкерлерін дамытудың алғашқыларының бірі және криониканың қазіргі заманғы идеясын қалыптастыруға үлкен үлес қосты. Оның көптеген әңгімелері Роберт А. Хайнлайн немесе Кордвайнер Смит сияқты "болашақ тарих" стилінде жазылған, олар бұл тәсілді өз шығармаларында қолданғанға дейін.
American novelist
Neil Ronald Jones (May 29, 1909 – February 15, 1988) was an American writer who worked for the state of New York. His first story, "The Death's Head Meteor", was published in Air Wonder Stories in 1930, possibly recording the first use of "astronaut" in fiction. He also pioneered cyborg and robotic characters, and is credited with inspiring the modern idea of cryonics. Most of his stories fit into a "future history" like that of Robert A. Heinlein or Cordwainer Smith, well before either of them used this convention in their fiction.
Профессор Джеймсонның әңгімелері
Тіпті мұқабасында көрсетілмеген, Джонстың ең танымал туындысының алғашқы бөлімі – "Джеймсонның спутнигі" 1931 жылғы шілде айындағы Amazing Stories журналында жарияланды. Басты кейіпкер – профессор Джеймсон, Зоромдар ғылымы арқылы мәңгілік өмірге қол жеткізген соңғы жерлік. Джеймсон өлімінен кейін денесін сақтау туралы мұңға батып, оны шағын капсуламен ғарышқа ұшыру арқылы сәттілікке жетті. Джеймсонның денесі 40 миллион жыл бойы сақталды, содан кейін оны өлі планетаның орбитасында кезіккен Зоромдардың зерттеу кемесі тапты. Зоромдар, немесе кейде өздерін машина адамдар деп атаған киборгтар, биологиялық тіршілік иелерінің ұрпақтары еді, олар өздерінің миларын машина денелеріне көшіру арқылы мәңгілік өмірге қол жеткізген. Олар басқа түрлердің өкілдеріне де осы процесте көмектесетін (мысалы, Трипедтер мен Муместер), оларға Зоромдар қатарына қосылып, жүздеген жылдарға созылатын экспедицияларға қатысуға мүмкіндік берді. Сондықтан, "Жұлдыздар жолы" сериалындағы Боргтар сияқты, Зором экипажы әртүрлі биологиялық түрлердің сіңірілген мүшелерінен құралуы мүмкін. Зоромдар Джеймсонның денесінің өте жақсы сақталғанын анықтады, оның миын жөндеп, оны Зором машинасының денесіне енгізіп, қайта іске қосты. Профессор олардың экипажына қосылып, серия барысында көптеген оқиғаларға қатысты, тіпті Зоромдардың туған планетасы Зорға сапар шекті, онда ол биологиялық Зоромдармен кездесті. Соңында профессор Зоромдардың жаңа зерттеу кемесінде өз экипажына қолбасшылық етті. "Джеймсонның спутнигі" оқырмандардың арасында осыншалықты танымал болды, сондықтан Amazing Stories журналының келесі бөлімдері мұқабада ғана емес, сонымен қатар мұқабалық суреттерде де пайда болды. Сериал 1930 жылдардың ең танымал және кең таралған пульп-журналдарының біріне айналды. Криоконсервация және қайта тірілту идеясы жүздеген ғылыми-фантастикалық романдарда, фильмдерде және телешоуларда қайталанды. "Джеймсонның спутнигін" оқып, крионика идеясынан шабыт алған жас ғылыми-фантастикалық жанкүйер Роберт Эттингер криониканың әкесі ретінде танылды. Масамуне Широу өзінің киборгтармен толы "Ghost in the Shell" сагасында миді қорапқа салып, ешқандай әшекейлеусіз дизайнды қолдану арқылы Джонсқа құрмет көрсетті, тіпті оларды Джеймсон типіндегі киборгтар деп атады. Нил Р. Джонс, Азимовты, Эттингерді және басқа да жас оқырмандарды шабыттандырғандай, Зоромдарды ойлап табуға Х.Г. Уэллстің "Әлемдер соғысы" романынан шыққан марсиандар шабыттандырды, олардың әлсіз денелері алып соғыс машиналарын күшейтті. Ол сондай-ақ Джонс Джеймсон сериясын жаза бастаған кезде Astounding Stories журналында жарияланған командир Хансон және ғарыш патрулі туралы Сьюэлл Писли Райттың әңгімелерінен де шабыт алды. Эверетт Блайлер бұл әңгімелерде "көңіл көншітпейтін ұқсастықтар" және "әлсіз жазу мен әдеби жайбарақаттылық" байқағанын айтты. Ал Исаак Азимов "Джеймсонның спутнигін" бала кезінде оқыған кездегі әсері туралы былай деп жазды: "Тіл мен құрылымдағы кемшіліктердің ешқайсысы байқалған жоқ". "Менің қызықтырғаным – мәңгілік өмірге мүмкіндік туралы қызықты көрініс және әлемнің қайғылы өлімінің көрінісі болды". 1930 жылдардың пульп аудиториясы үшін Джеймсонның әңгімелері өте танымал болды, бұл оқиғалардың бірін жариялаған кез келген журналдың хаттар бағанында пайда болған мақтаудың мөлшерінен көрінеді.
Rating not even a cover mention, the first installment of Jones' most popular creation, "The Jameson Satellite", appeared in the July 1931 issue of Amazing Stories. The hero was Professor Jameson, the last Earthman, who became immortal through the science of the Zoromes. Jameson was obsessed with the idea of perfectly preserving his body after death and succeeded by having it launched into space in a small capsule. Jameson's body survived for 40,000,000 years, where it was found orbiting a dead planet Earth by a passing Zorome exploration ship. The Zoromes, or machine men as they sometimes called themselves, were cyborgs. They came from a race of biological beings who had achieved immortality by transferring their brains to machine bodies. They occasionally assisted members of other races with this transition (e. g. the Tri Peds and the Mumes), allowing others to become Zoromes and join them on their expeditions, which sometimes lasted hundreds of years. So, much like the Borg of the Star Trek series, a Zorome crew could be made up of assimilated members of many different biological species. The Zoromes discovered that Jameson's body had been so well preserved that they were able to repair his brain, incorporate it into a Zorome machine body and restart it. The professor joined their crew and, over the course of the series, participated in many adventures, even visiting Zor, the Zorome homeworld, where he met biological Zoromes. The professor eventually rose to command his own crew of machine men on a new Zorome exploration ship. "The Jameson Satellite" proved so popular with readers that later installments in Amazing Stories got not only cover mentions but the cover artwork. The series eventually became some of the most popular and well known of the 1930s pulps. Being cryopreserved and revived is an idea that would recur in hundreds of science fiction novels, movies, and television shows. One young science fiction fan who read The Jameson Satellite and drew inspiration from the idea of cryonics was Robert Ettinger, who became known as the father of cryonics. Masamune Shirow paid homage to Jones in his cyborg populated Ghost in the Shell saga by including a no frills brain in a box design, even naming them Jameson type cyborgs. Just as the Jameson stories inspired Asimov, Ettinger, and other young readers, Neil R. Jones has said he was inspired to invent the Zoromes by H. G. Wells' Martians from The War of the Worlds, whose weak bodies were augmented by giant war machines. He also drew inspiration from Sewell Peaslee Wright's stories of Commander Hanson and the space patrol which were running in Astounding Stories around the time Jones began writing the Jameson series. Everett F. Bleiler found the stories marked by "drearily innocuous similarities" as well as "weak writing and literary flatness." In contrast, Isaac Asimov wrote of his experience reading the Jameson Satellite as a pre teen, "None of the flaws in language and construction were obvious" "What I responded to was the tantalizing glimpse of possible immortality and the vision of the world's sad death". With the pulp audience of the 1930s, the Jameson stories were very popular as evident from the amount of praise that appeared in the letters column of any pulp that published one of the stories.