Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Непал күрішпен тамақтандыру рәсімі
Nepali rice feeding ceremony
Аннапрашан / Маха Джанкоу / Пасни (емшеккерлік рәсімі немесе күрішпен тамақтандыру рәсімі) – балаға күріш немесе қатты тағамды алғаш рет беруге арналған непалдық той. Ғасырлар бойы сақталған дәстүр болғанымен, қазіргі ғылым баланың ас қорыту жүйесі шамамен алты айлық болғанда қатты тағамды қорыта алатынын анықтады. Сондықтан Пасни әдетте бала алты айға толғанда өткізіледі, бірақ қыз балалар мен ұл балалар үшін уақыты өзгеруі мүмкін.
Annaprashan/ Macha Jankow / Pasni (the Weaning Ceremony or the Rice Feeding Ceremony) is a Nepali celebration in which a child is fed rice or solid food for the first time. Although centuries old tradition, modern science has established the fact that child's digestive system is capable of processing solid food when they are approximately six months old which is why Pasni is held for when a baby turns six months old but it can vary between daughters and sons.
Мерекелік іс-шаралар
Бұл рәсім қыздар үшін бес айлық, ал ұлдар үшін алты айлық жаста өткізіледі. Әдетте индус астролог қолайлы күн мен уақытты таңдайды, және барлық жақын туыстар куәгер болуға және тойлауға шақырылады. Күріш – сәби жейтін алғашқы және оңай сіңетін қатты тағам. Бұл дәстүр дінге, кастаға және географиялық орналасқан жерге байланысты өзгеріп отырады. Гурунг және Магар тайпалары сүт пен қант қосылған күріштен жасалған кхер (құймақ) береді. Брахмандар мен Кшатрилер де осылай етеді. Ал Невар халқында көптеген тағамдар дайындалып, дастарқанға қойылады. Негізгі күріш тағамы үлкен (көбінесе тоқылған) жапырақтан жасалған табақта ұсынылады. Қалған 84 тағам негізгі тағамның айналасына қойылады. Сәби шафран түсті жібекке оралады (бірақ қазіргі отбасылар көбінесе апаттарды болдырмау үшін подгузник (емшекке орау) кигізеді). Баланың анасы оны қолына алып, бүкіл отбасы оған күріштің алғашқы дәмін береді. Баланы алдымен тамақтандыру ананың құқығы. Өйткені, баласын емшектен кейін, ол Құдайлардан баласына бата тілеп, оның қалыпты тағамдар әлеміне енуіне жарылқау тілейді. Рәсімді бастау үшін дәстүрлі музыка ойнайтын музыканттар шақырылуы мүмкін. Бала тамақтанғаннан кейін, ол тағы бір кең ауқымды пуджа (ғибадат ету рәсімінен) өтеді, көбінесе дін қызметкері басқарады және ежелгі кітаптардан дұға оқылады. Күндіздің қалған бөлігінде сәби әдетте қызыл бархаттан тігілген, күміс және алтын жіппен кестеленген арнайы киім киеді. Жақын туыстар балаға сыйлықтар мен ақша береді, ал әжелер мен аталар алтын және күміс әшекейлер сыйлайды. Бұл әшекейлерге екі басында айдаһар бейнесі салынған ауыр күміс білезіктер (калли) кіреді, олардың мақсаты – баладан жаман ырымдарды алыс ұстау. Бұл әшекейлер ұрпақтан-ұрпаққа мұра ретінде берілуі мүмкін. Кейбір Невар қауымдастықтарында ұлдардың оң құлағының жоғарғы бөлігіне түрлі моншақтармен әшекейленген алтын сырғалар салынады.
This ceremony is held at five months for daughters, and six months for sons. An auspicious date and time is chosen by an astrologer, usually a Hindu, and all the closest relatives are invited to witness and to celebrate. The rice is the first and easily digestible solid food a baby eats. This custom varies with the variation of religion, caste and also place. Gurung, Magar serve kheer (rice pudding) which is rice cooked with milk and sugar. Similarly, Brahmin and Kshatris also do same. Whereas myriads of dishes are prepared and served in Newar. The main rice dish is served in one giant (often woven) plate of leaves. The remaining dishes, typically 84, are served around the main dish. The baby is dressed in saffron silk cloth (although modern families will often put a diaper (nappy) on, to minimize accidents.) The baby is held by baby's mother while the entire family feed her or him the first taste of rice. It is the mother's right to feed the child first. This is because symbolically, after breastfeeding the child, she is asking the gods to bless the child who is now entering the world of other regular food. Musicians playing traditional music can be invited to start the function at the given auspicious time. After the baby has eaten, she or he will undergo another extensive puja (worship ceremony) often led by a priest and accompanied by chanting from ancient scriptures. For the rest of the day, the baby is dressed in a special outfit, usually made of red velvet and embroidered with silver and golden thread. The child is offered with gifts, money by close relatives, and gold and silver ornaments by grandparents. These ornaments include heavy silver anklets (kalli) carved with dragon at both the ends to keep the bad omens away from baby. These ornaments can be handed on as heirlooms. In some Newari communities, it is also common for sons to have upper lobe of the right ear pierced with gold ornaments with different beads.
Қазіргі заманғы тәжірибелер
Осы күндері Пасхи тойы едәуір әсемге айналды, онда жақын туыстар ғана емес, сонымен қатар әріптестер мен достары да шақырылады. Осы іс-шараға жүздеген қонақ шатырлар астында той жасап, банкетке қатысады, көбінесе осы қызметті коммерциялық тамақ беру агенттіктері ұйымдастырады. Олар балаға сыйлықтар да әкеледі, бұл балаларға арналған киім, ойыншықтар және басқа да сыйлық заттарының коммерциялық дамуымен байланысты жаңа әдетке айналды. Әйелдерге арналған тантрикалық қасиетті орындарында да қарапайым рәсімдер өткізіледі, онда тек бірнеше туыстар ғана болады. Әрбір отбасы бұл рәсімді өздерінің ұзақ жылдардан бері сақтап келе жатқан отбасылық дәстүрлерімен байланыстырып, әртүрлі өткізеді.
Pasni ceremonies have become extensively lavish these days, with large parties of not just close relatives, but also colleagues and friends being invited for the event. The guests, numbering in their hundreds, partake in a wedding style banquet under tents, which are often catered by commercial catering agencies. They also bring gifts for the child, a new custom that has become more popular with the commercial rise of clothes, toys and other gift items targeted towards children. Simpler ceremonies are also performed in temples dedicated to female tantric deities, with only a few relatives in attendance. The ceremony varies from family to family as they incorporate their own long standing family traditions.