Амброуз Бирс жазған "Каркоса тұрғыны" әңгімесінен хабар. Ескі Каркоса қаласынан келген адамның жоғалған, бейтаныс даладағы саяхаты туралы. Өлім философиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Каркозаның тұрғыны" – американдық Азамат соғысының қатысушысы, зейін қабылдауымен және жазушылық өнерімен танымал Амброуз Биерстің қысқа әңгімесі. Алғаш рет 1886 жылдың 25 желтоқсанында Сан-Францискода шығатын "Newsletter" газетінде жарияланған. Кейіннен бұл әңгіме Биерстің "Әскер мен азаматтардың әңгімелері" және "Мұндай нәрселер бола ма?" атты жинақтарына енгізілген. Бірінші тұлғада баяндалған оқиғада ежелгі Каркоза қаласынан келген бір адам ауру салдарынан ұйқыдан оянып, өзін бейтаныс шөлде адасқан күйде табады.
"An Inhabitant of Carcosa" is a short story by American Civil War veteran, wit, and writer Ambrose Bierce. It was first published in the San Francisco Newsletter of December 25, 1886 and was later reprinted as part of Bierce's collections Tales of Soldiers and Civilians and Can Such Things Be? The first person narrative concerns a man from the ancient city of Carcosa who awakens from a sickness induced sleep to find himself lost in an unfamiliar wilderness.
Қысқаша мазмұны
Каркоза қаласынан келген бір ер адам философ Халидің өлім туралы ойларын ойлап, бейтаныс шөлге саяхаттайды. Ол қалай осы жерге келгенін білмейді, бірақ төсекке ауырған есінде. Ол есінен басып, сезімсіз күйде сыртқа шығып кеткен болуы мүмкін деп алаңдайды. Айналасына қарап, ол өзін тыныштандырады. Суық екенін сезеді, бірақ қыстыққан жоқ. Ол ежелгі тас жолмен жүреді де, қираған қабір тастары мен мазарлардың қалдықтарын көреді. Ол бір жыртқыш мысық, бір сұлу және жануар терісі киген, қолында машалы бар, бірақ оған назар бөлмейтін бір жат адамға кездеседі. Ол алғаш рет күндей ашық көріп тұрғанымен, түн болуы керек екенін түсінеді. Ол тамыры қабірден шығып тұрған ағашқа жақын отырады. Бұрын қабірді белгілеген тасқа қараса, өзінің атын, туған күнін және қайтыс болған күнін көреді. Ол өлгенін түсінеді, ол "көне және мәшһүр Каркоза қаласының" қираған ортасында. Әңгіменің соңында былай деп жазылған: "Бұл фактілерді рух Хосеиб Алар Робардин медиум Байрольске жеткізген".
A man from the city of Carcosa, contemplating the words of the philosopher Hali concerning the nature of death, wanders through an unfamiliar wilderness. He does not know how he came there, but recalls that he was sick in bed. He worries that he has wandered out of doors in a state of insensibility. The man calms himself as he surveys his surroundings. He is aware that it is cold, though he does not exactly feel cold. He follows an ancient paved road, and sees the disassembled remnants of tombstones and tombs. He comes across a lynx, an owl, and a strange man dressed in animal skins carrying a torch, who ignores the narrator. For the first time, the man becomes aware that it must be night, though he can see as clear as day. The man sits near a tree whose roots emerge from a grave. Looking at the stone that once marked the grave, he sees his name, the date of his birth, and the date of his death. He then realizes that he is dead, and is amid the ruins of the "ancient and famous city of Carcosa." A footnote at the end of the story states: "Such are the facts imparted to the medium Bayrolles by the spirit Hoseib Alar Robardin."