Халықаралық патенттік жіктелім жүйесінің даму тарихы
International Patent Classification
Халықаралық патенттік жіктеу (IPC) – 100+ елде қолданылатын, патенттерді біркелкі жіктеуге арналған жүйе. WIPO және Страсбург келісімі негізінде жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Халықаралық патенттік сыныптама (ХПК) – 100-ден астам елде патенттердің мазмұнын бірыңғай түрде жіктеуге қолданылатын иерархиялық патенттік сыныптау жүйесі. Ол 1971 жылғы Страсбург келісімі негізінде құрылған, бұл келісім Дүниежүзілік зияткерлік меншік ұйымының (ДЗЗҰ) басқаратын көптеген шарттардың бірі болып табылады. Сарапшылар комитеті – осы келісімге қатысушы мемлекеттердің өкілдерінен және Еуропалық патент бюросы сияқты басқа ұйымдардың бақылаушыларынан тұрады – классификацияны үнемі жаңартып отырады.
The International Patent Classification (IPC) is a hierarchical patent classification system used in over 100 countries to classify the content of patents in a uniform manner. It was created under the Strasbourg Agreement (1971), one of a number of treaties administered by the World Intellectual Property Organization (WIPO). The classification is updated on a regular basis by a Committee of Experts, consisting of representatives of the Contracting States of that Agreement with observers from other organisations, such as the European Patent Office.
Тарих
Халықаралық патенттік сыныптаманың бастауы – өнертабыс патенттерінің халықаралық сыныптамасы туралы Еуропалық конвенция бойынша құрылған «Халықаралық сыныптама». Халықаралық сыныптаманың бірінші басылымы 1968 жылдың 1 қыркүйегінде күшіне енді. Ол сегіз бөлімнен, 103 сыныптан және 594 кіші топтан тұрды, ал IPC сегізінші басылымы сегіз бөлімнен, 129 сыныптан, 639 кіші топтан, 7314 негізгі топтан және 61 397 кіші топтан тұрады. 1967 жылы BIRPI, WIPO-ның алдыңғы ұйымы және Еуропа Кеңесі Халықаралық сыныптаманы «халықаралықтандыруға» бағытталған келіссөздерді бастады. Олардың күш-жігерінің нәтижесінде 1971 жылы Страсбург келісімі жасалды. IPC-нің алғашқы жеті басылымы үшін сыныптама шамамен бес жылда бір рет жаңартылып отырды. 2006 жылдың 1 қаңтарынан бастап күшіне енген сегізінші басылымда жүйе қайта қаралып, сыныптама «негізгі» және «жетілдірілген» деңгейлерге бөлінді. Негізгі деңгей үш жылда бір рет жаңартылатын болды. Жетілдірілген деңгейдегі сыныптама егжей-тегжейлі болып, жиі жаңартылатын (вероятно, үш айда бір рет). Халықаралық патенттік сыныптаманың 8-ші басылымы патенттік кеңселерге негізгі сыныптамаларды қолдана отырып, оңай іске асырылатын, бірақ жалпылама сыныптаманы немесе жетілдірілген сыныптаманы сақтау үшін егжей-тегжейлі, бірақ күрделірек таңдау мүмкіндігін ұсыну үшін жасалды. Бұл негізгі және жетілдірілген деңгейлерге бөлу IPC 2011 нұсқасымен, IPC2011.01 өзгертілді. IPC тұрақты түрде қайта қаралып отырады, оның жаңа басылымдары жыл сайын 1 қаңтарда күшіне енеді. Қазіргі нұсқасы IPC2021.01.
The origin of the International Patent Classification is the "International Classification" created under the European Convention on the International Classification of Patents for Invention. The first edition of the International Classification became effective on September 1, 1968. It consisted of eight sections, 103 classes, and 594 subclasses, as compared with the IPC eighth edition consisting of eight sections, 129 classes, 639 subclasses, 7,314 main groups, and 61,397 subgroups. In 1967, BIRPI, WIPO's predecessor, and the Council of Europe began negotiations aiming to "internationalize" the International Classification. Their efforts bore the Strasbourg Agreement in 1971. For the first seven editions of the IPC, the classification was updated approximately every five years. With the eighth edition, which came into force January 1, 2006, the system was revised and the classification was divided into "core" and "advanced" levels. The core level was to be updated on a three yearly basis. The advanced level provided more detailed classification and was updated more frequently (probably every three months). International Patent classification edition 8 was designed to allow patent offices the choice between a simpler to implement but more general classification using the core classifications, or a more detailed but more complex to maintain advanced classification. This division into core and advanced levels was reversed with the 2011 version of IPC, IPC2011.01. The IPC is under continual revision, with new editions coming into force on January 1 of every year. The current version is IPC2021.01.