Хельмут фон Паннвиц: Немец генералы және казак корпусының тағдыры
Helmuth von Pannwitz
Хельмут фон Паннвиц: неміс генералы, екінші дүниежүзілік соғыстағы SS офицері. Әскери қылмыстар айыбы, сот, өлім жазасы және кейіннен күшін жойған сот үкімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс СС генералы (1898–1947)
German SS general (1898–1947)
Гельмут фон Панниц (14 қазан 1898 – 16 қаңтар 1947) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда кавалерия офицері болған неміс генералы. Кейін Вермахттың генерал-лейтенанты, Вафен-СС-тің СС-группенфюрері және XV СС казак атты корпусының фельдтаманы болды. 1947 жылы ол Кеңес Одағы Жоғарғы Сотының Әскери коллегиясы тарапынан №43 жарғы бойынша соғыс қылмыстары жасады деген айыппен сотталды, 16 қаңтарда өлім жазасына кесілді және сол күні Лефортово түрмесінде атқыланды. 1996 жылғы сәуірде Мәскеудегі әскери прокурор оны ақтады. Алайда, 2001 жылғы маусымда Панницке қатысты сот үкімін күштен шығару туралы шешім қайта қаралып, ол тағы да кінәлі деп танылды.
Helmuth von Pannwitz (14 October 1898 – 16 January 1947) was a German general who was a cavalry officer during the First and the Second World Wars. Later he became a Lieutenant General of the Wehrmacht, a SS Gruppenführer of the Waffen SS, and Feldataman of the XV SS Cossack Cavalry Corps. In 1947 he was tried for war crimes under Ukaz 43 by the Military Collegium of the Supreme Court of the Soviet Union, sentenced to death on 16 January 1947 and executed in Lefortovo Prison the same day. He was rehabilitated by a military prosecutor in Moscow in April 1996. In June 2001, however, the reversal of the conviction of Pannwitz was overturned and his conviction was reinstated.
Ерте өмір
Панновиц пруссиялық дворян отбасында әкесінің иелігінде, Боцзановиц (қазіргі Бодзановице) ауылында, Силезияда, Розенберг (қазіргі Олесно) маңында дүниеге келді. Бұл жер қазір Польшаның құрамында, бірақ сол кездегі неміс-орыс шекарасына жақын орналасқан. Оның отбасы бастапқыда Лаузатиядағы Панниц ауылынан шыққан. 14-16 ғасырларда олар Глатц бургграфы лауазымын иеленген. Он екі жасында ол Силезиядағы Лигницке жақын Вальштаттағы пруссиялық кадет мектебіне, кейін Лихтерфельдедегі негізгі кадет мектебіне оқуға түсті. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Ресей империясының көршілес қалаларында ұйымдастырылған казак бөлімшелерінің көрмелеріне қызығушылық танытқан. Панновиц казак күштерін құруға, атап айтқанда, 1943 жылдың 21 сәуірінде құрылған казак кавалерия бригадасын құруға белсенді түрде атсалысты. Бұл бригада жақын арада оның басшылығымен 1-ші казак кавалерия дивизиясына біріктірілді. Дивизия Украина мен Беларусьте партизанға қарсы операциялар жүргізді, содан кейін Югославия партизандарына қарсы күреске көшті. Сербия мен Хорватиядағы жазалау операциялары кезінде Панновицтің басшылығындағы казак полктері азаматтық халыққа қарсы көптеген зұлымдықтар жасады, оның ішінде бірнеше жаппай зорлаулар мен ресми жазалаулар болды. Тіпті фон Панновиц үшін де бұл зұлымдықтар қалыпты шектен шықты. Оның үстіне, олар тәртіптің бұзылуына және әскери сәттілікке қауіп төндірді деп санады. Сондықтан ол 1943 жылдың 20 қазанында осындай қылмыстар жасағандарға өлім жазасы тағайындалатынын бұйырды. Берлиндегі марапаттау рәсімінде, 1943 жылдың 15 қаңтарында рыцарлық айқасы үшін «Эхо жапырақтарымен» марапатталғанда, Панновиц Гитлерге нацистердің ресми саясатының, стратегиялық мақсаттармен байланысты славяндарды «адам емес» (Untermenschen) деп қарастыруының мүлдем дұрыс емес екенін айтты. 1944 жылдың жазында екі бригада 1-ші казак дивизиясы және 2-ші казак кавалерия дивизиясы болып қайта құрылды. 1945 жылдың 25 ақпанында бұл дивизиялар XV СС казак кавалерия корпусына біріктірілді. Панновиц әскерлеріне көрсеткен құрметі мен олармен бірге орыс православиелік құлшылыққа қатысқандығы үшін казак әскерлері арасында өте танымал болды. Соғыс аяқталғанға дейін ол Фельдатман (немісшеде – Жоғарғы Атаман, казак иерархиясындағы ең жоғарғы лауазым, дәстүрлі түрде тек патшаға ғана берілетін) болып сайланды. Соғыс аяқталған кезде СС Германияның барлық шетелдік бөлімшелерін өз бақылауына алды. Императорлық соғыс мұражайындағы Гиммлердің ісінде 1944 жылдың 26 тамызында Гиммлер, генерал фон Панновиц және оның штаб бастығы, полковник Х. Дж. фон Шульц арасында болған әңгіменің жазбасы сақталған. Келісім бойынша, жақын арада казак корпусы болып құрылатын казак дивизиясы, жабдықтау және ауыстыру мәселелері бойынша СС басқаруына берілді. Неміс офицерлері де, казак әскерлері де өздерінің формаларын және Вермахт немесе казак шындықтарын сақтап қалуға тиіс болды. Панновиц СС-ке кіруден бас тартты, өйткені: «Мен он бес жасымнан бері әскердемін. Қазір оны тастап кету мен үшін дезертирлік болар еді». Гиммлер барлық казак жауынгерлік бөлімдерін фон Панновицтің басшылығына біріктіруді көздеді. Осылайша, 1944 жылдың қарашасында көптеген бөлімшелер Ваффен СС-ке берілді және жаңадан құрылған XV СС казак кавалерия корпусына қосылды. Өзінің өтініші бойынша фон Панновиц 1945 жылдың 10 ақпанында әскерден босатылды және келесі күні СС-ке СС группфюрері және Ваффен СС генерал-лейтенанты шенімен кірді.
Pannwitz was born into a family of Prussian nobility on his father's estate Botzanowitz (today Bodzanowice), Silesia, near Rosenberg (today Olesno), now part of Poland but directly on the German Russian border of that time. His family was originally from the village of Pannwitz in Lusatia. From the 14th to 16th century the family held the office of Burggraf of Glatz. Aged twelve, he entered the Prussian cadet school in Wahlstatt, near Liegnitz in Silesia, and later the main cadet school at Lichterfelde. Even before outbreak of World War I he was attracted by exhibitions of Cossack units that were organized in the neighboring towns of the Russian Empire. Pannwitz was instrumental in establishing a Cossack force, the Cossack Cavalry Brigade, which was formed on 21 April 1943 and soon merged into 1st Cossack Cavalry Division under his command. The unit conducted anti partisan operations in Ukraine and Belarus, and was then moved to fight against Yugoslav partisans. During punitive operations in Serbia and Croatia, the Cossack regiments under Pannwitz's command committed a number of atrocities against the civilian population including several mass rapes and routine summary executions. Even for von Pannwitz these atrocities exceeded what he perceived as normal. Moreover, in his eyes they threatened discipline and military success. Therefore he issued an order dated 20 October 1943, according to which crimes of that kind would result in the death penalty. At the award ceremony in Berlin, when Pannwitz received the "Oak Leaves" for his Knight's Cross on 15 January 1943, he told Hitler that the official Nazi policies which caused Slavs to be regarded as subhumans (Untermenschen) for strategical reasons were totally wrong. During the summer of 1944 the two brigades were upgraded to become the 1st Cossack Division and 2nd Cossack Cavalry Division. On 25 February 1945 these divisions were combined to become XV SS Cossack Cavalry Corps. Because of the respect he showed for his troops and his tendency to attend Russian Orthodox services with them, Pannwitz was very popular with his Cossack troops. Before the end of the war, he was elected Feldataman (German rendering of Supreme Ataman, the highest rank in the Cossack hierarchy and one that was traditionally reserved for the Tsar alone). By the end of the war, the SS took control of all foreign units within the German forces. The Himmler file in the Imperial War Museum contains a record of a conversation which occurred on 26 August 1944 between Himmler, General von Pannwitz, and his Chief of Staff, Colonel H. J. von Schultz. An agreement was reached that the Cossack division, soon to be the Cossack Corps, was placed under SS administration in terms of replacements and supplies. Both the German cadre and the Cossack troops were to retain their uniforms and their Wehrmacht or Cossack ranks. For the moment Pannwitz refused to enter the SS, arguing: “I have been in the army since I was fifteen. To leave it now would seem to me like desertion.” Himmler sought to place all Cossack fighting units under von Pannwitz's command. Thus in November 1944 most units were transferred to the Waffen SS and integrated into the newly formed XV SS Cossack Cavalry Corps. By his own request von Pannwitz was discharged from the army on 10 February 1945 and entered the SS in the rank of SS Gruppenführer and lieutenant general of the Waffen SS the following day.
Салдары
Панниц 1945 жылғы 11 мамырда Австрияның Каринтиядағы Вёлькермаркт маңында британдық әскерлерге (Екінші армияның V корпусы) тәлімдікке берілді және өз әскерлерінің Батыс Одақтың тұтқынында қалуын қамтамасыз етуге тырысты. Алайда, мамырдың ортасына қарай казактардың Кеңес Одағына тапсырылатыны анық болды. Сондықтан Панниц өз адамдарымен бірге олардың тағдырын бөлісуге дайын болды. Панниц – Германия азаматы болғандықтан, Ялта конференциясының шешімдеріне сәйкес, оны Кеңес Одағына қайтаруға жатпады. Бірақ 26 мамырда ол қызметтен шеттетіліп, тұтқындалды, ал казактарды жүк көліктеріне күштеп тиеу басталды және келесі күндері жалғасты. Көптеген адамдар лагерьден қашып құтылса да, генерал В. Панниц және оның көптеген неміс офицерлері казактардың белгісіз тағдырын бөлісті, сондықтан бұл немістер Юденбургте казактармен бірге кеңес билігіне берілді.
Pannwitz surrendered on 11 May 1945 to British forces (Eighth Army's V Corps) near Völkermarkt in Carinthia, Austria, and tried to ensure that his men would remain in the custody of the Western Allies. By mid May, however, it was obvious that the Cossacks would be handed over to the Soviet Union. So Pannwitz went with his Men willing to share their fate. Pannwitz was a German national, and under the provisions of the Yalta Conference not subject to repatriation to the Soviet Union. But on 26 May he was deprived of his command and placed under arrest while the forcible loading of the Cossacks into trucks began and continued through the following days. Although many escaped from their camps following these actions, General v. Pannwitz and many of his German officers shared the uncertain fate of the Cossacks, so these Germans surrendered with the Cossacks to Soviet authorities at Judenburg.
Атқару
Панниц 1947 жылғы 16 қаңтарда Мәскеуде Совет Одағындағы соғыс қылмыстары үшін әскери трибуналмен сотталып, өлім жазасына кесілді.
Pannwitz was executed in Moscow on 16 January 1947, having been convicted by a military tribunal of war crimes in the Soviet Union.