Кіріспе

Пауль Конрад Мюллер (11 наурыз 1923 – 2 қыркүйек 2016) – швейцариялық актер, көбінесе итальян фильмдерінде түскен. Оның Еуропадағы кинодағы актерлік карьерасы 51 жылға созылды.

Театр

1941-1942 жылдары Париждегі "Conservatoire National Supérieur d'Art Dramatique" мектебінде актерлік өнерді оқыды. 1944 жылға дейін Париждегі театрларда әртүрлі жұмыстарда болды, мысалы, "Театр Пигаль", "Салле Плейель", "Театр де Амбассадёр". 1944-1946 жылдары Бірінші Индокитай соғысы басталар алдында Франция армиясына Индокитайға әскери қызметке шақырылды. Ол сол кезде безгекке шалдығып, осы аурудың салдарынан есту қабілеті нашарлаған. 1947-1948 жылдары Францияда ғана емес, сондай-ақ одақтас әскерлер басып алған Германияның француз бөлігінде және Флоренцияда театрларда және гастрольдік труппаларда әртүрлі жұмыстар істеді, мысалы, "Tournée Spectacles Moyses", Teatro della Pergola. Ол, басқалармен қатар, Жорж Дукингтің жетекшілігінде ойнады. 25 жасында "Руй Блас" (1948) фильмінде алғаш рет кинода түсті.

Фильм

Пол Мюллер 1948 жылы алғашқы рөлінен бастап 230-дан астам фильмде ойнады. Өмірінің көп бөлігін Италияда, негізгі тұратын жерінде жұмыс істеді. Ол 60 жылдан астам уақыт бойы классикалық киноның еуропалық актрисалары мен актерлерінің көпшілігімен, сондай-ақ Италия киносының танымал тұлғалары – Роберто Росселлини, Карло Понти, Федерико Феллини, Марио Бава, Серджио Корбуччи, Микеланджело Антониони сияқтылармен жұмыс істеді. Ол Вайт Харлан, Артур Брауннер, Хесус "Джесс" Франко, Рене Клемент, Майкл Куртиц, Ричард Флейшер, Жан-Пьер Моки және тағы да көптеген режиссерлердің фильмдерінде де түсті. (Тек Хесус Франко ғана оны 18 фильмде бірге түсірген).

Жеке өмір және өлім

Мюллер 2016 жылдың 2 қыркүйегінде 93 жасында Лацио аймағының Тиволи қаласында қайтыс болды.

Таңдалған кинографиясы

Руй Блас (реж. Пьер Бильон, 1948)
Une grande fille toute simple (реж. Жак Мануэль, 1948)
Тірідей жерленген (реж. Гвидо Бригноне, 1949), Федерико Де Росси графы ретінде
Фабиола (реж. Алессандро Бласетти, 1949)
Вильгельм Телль (реж. Джорджо Пастина және Михаль Вашинский, 1949), Гесслер ретінде
Il bacio di una morta (реж. Гвидо Бригноне, 1949), Ханс ретінде
Сицилия көтерілісі (реж. Джорджо Пастина, 1949), Палермо губернаторы, Сент-Реми герцогы ретінде
Il falco rosso (реж. Карло Людовико Брагалья, 1949), Гофредо бароны ретінде
Романтизм (реж. Клементе Фракасси, 1949), Чески ретінде
Тото әйел іздеп жүр (реж. Карло Людовико Брагалья, 1950), Карло ретінде
Транспортер (реж. Джорджио Симонелли, 1950)
Қара капитан (реж. Джорджио Ансольди және Альберто Поцетти, 1951), Джулиано ретінде
Төрт жол (реж. Пьетро Герми, 1951), Гвидо Марчи ретінде
Қарақшылар қайырымы (реж. Примо Дзеглио, 1951), Эспиноса ретінде
Stasera sciopero (реж. Марио Боннард, 1951), "Ақылдан безген адам" ретінде
Өкініш (реж. Марио Коста, 1952), Берардо Морелли ретінде
Viva il cinema! (реж. Джорджио Балдаччини және Энцо Трапани, 1952)
La voce del sangue (реж. Пино Мерканти, 1952), Франко Сампиери графы ретінде
Абракадабра (реж. Макс Нойфельд, 1952), Альфредо ретінде
Лейтенант Джорджо (реж. Рафаэлло Матараццо, 1952), Монсеррато графы Стефано ретінде
Италия ағайындары (реж. Фаусто Сарацени, 1952), Луиджи Стаффи ретінде
I sette dell'Orsa maggiore (реж. Дюлио Колетти, 1953), "Дұшпан агенты" ретінде
Соррентоның соқыр әйел (реж. Джакомо Джентиломо, 1953), Карло Базилео ретінде
Аннаның күнәсі (реж. Камилло Мастроцинке, 1953), Альберто ретінде
I misteri della giungla nera (реж. Ральф Мерфи және Джан Паоло Каллегари, 1954), Суйодана ретінде
La prigioniera di Amalfi (реж. Джорджио Кристаллини, 1954), Кангеми бароны ретінде
Клеопатрамен екі түн (реж. Марио Маттоли, 1954), Тортул ретінде
Қоғамдық пікір (реж. Маурицио Коргнати және Гофредо Алессандрини, 1954), Карло Леоне ретінде
La vendetta dei Tughs (реж. Ральф Мерфи және Джан Паоло Каллегари, 1954), Суйодана ретінде
Schiava del peccato (реж. Рафаэлло Матараццо, 1954), "Вояджер" ретінде
Италияға саяхат (реж. Роберто Росселлини, 1954), Пол Дюпон ретінде
de (реж. Вайт Харлан, 1955), Ричард Сорж ретінде
Suonno d'ammore (реж. Серджио Корбуччи, 1955), Кармело ретінде
Маюмбаның Том-Томдары (реж. Джан Гаспар Наполитано, 1955), доктор Ассар ретінде
Agguato sul mare (реж. Пино Мерканти, 1955), Старатта бароны ретінде
Lacrime di sposa (реж. Санте Чимири, 1956), Тони Икарди ретінде
Incatena dal destino (реж. Энцо Ди Джанни, 1956), Пьеро ретінде
Чекпойнт (реж. Ральф Томас, 1956), Петерсен ретінде
Арсен Люпиннің оқиғалары (реж. Жак Беккер, 1957), Рудольф фон Крафт ретінде
I Vampiri (реж. Риккардо Фреда және Марио Бава, 1957), Жозеф Синьорет ретінде
Жарты айдың қарақшысы (реж. Джузеппе Мария Скотезе, 1957), Карл V ретінде
Матера графы (реж. Луиджи Капуано, 1958), Филипберто ретінде
Кедей жігіттің оқиғасы (1958 фильм) (реж. Марино Гиролами, 1958), Беваллан ретінде
Періштелер жылағанда (реж. Марино Гиролами, 1958)
Коринф құл әйелдері (реж. Марио Боннард, 1958), "Азиялық" ретінде
Жаланаш Майя (реж. Генри Костер, 1958), француз елшісі ретінде
Капитан Сокол (реж. Карло Кампогаллиани, 1958), Руска ретінде
Шеба және Гладиатор (реж. Гвидо Бригноне, 1959), Бас діни қызметкер ретінде
Un canto nel deserto (реж. Марино Гиролами, 1959), Руди ретінде
Due selvaggi a corte (реж. Фердинандо Балди, 1959), Сарзезе графы ретінде
Signé Arsène Lupin (реж. Ив Роберт, 1959), Римдегі елшілік атташесі ретінде
Көк түсті түс (реж. Рене Клемент, 1960), "Көрмейтін адам" ретінде
La strada dei giganti (реж. Гидо Малатеста, 1960), Монца графы ретінде
Пираттар патшайымы (реж. Марио Коста, 1960), Зулиан герцогы ретінде
Шығысты жаулаушы (реж. Танио Боччиа, 1960), Дакар сұлтаны ретінде
Минотавр, Криттің жабайы жыртқышы (реж. Сильвио Амадио, 1960), "Сот дәрігері" ретінде
La grande vallata (реж. Анджело Дориго, 1961)
The Wastrel (реж. Майкл Какойаннис, 1961)
Legge di guerra (реж. Бруно Паолинелли, 1961), "Аудармашы" ретінде
Capitani di ventura (реж. Анджело Дориго, 1961), Фальчино графы ретінде
Понтий Пилат (реж. Ирвинг Раппер және Джан Паоло Каллегари, 1962), Мехлик ретінде
Жеті теңіздің кекшісі (реж. Доменико Паолелла, 1962), Хорнблут ретінде
Lasciapassare per il morto (реж. Марио Гарьяццо, 1962), "Төртінші кінәгер" ретінде
Афинада болған оқиға (реж. Эндрю Мартон, 1962), "Діни қызметкер" ретінде
Devil's Island әйелдері (реж. Доменико Паолелла, 1962), Лефевр ретінде
Нормандардың шабуылы (реж. Джузеппе Вари, 1962), Томас ретінде
Street of Temptation (реж. Имо Мозкович, 1962), Доктор Салватори ретінде
Torpedo Bay (реж. Чарльз Френд пен Бруно Вайлати, 1963), Полиция командирі ретінде
Голиаф және Вавилонның күнәлары (реж. Микеле Лупо, 1963), Кафаус патшасы Рукус ретінде
Kali Yug: Өшпенділік құдайы (реж. Марио Камерини, 1963), Ботаник Аламиан ретінде
Desert Raiders (реж. Танио Боччиа, 1964), Юсуф ретінде
Кавер Гирлс (реж. Хосе Беназераф, 1964), Энрико ретінде
Da Istanbul ordine di uccidere (реж. Карло Ферреро, 1965)
Мохикандардың құлауы (реж. Матео Кано, 1965), полковник Манро ретінде
Nightmare Castle (реж. Марио Каиано, 1965), доктор Стивен Арроусмит ретінде
Von Ryan's Express (реж. Марк Робсон, 1965), Капитан Йозеф Зоннеберг (атаусыз)
Дон Камилло Мәскеуде (реж. Луиджи Коменчини, 1965), "Ресейлік діни қызметкер" ретінде
Lady Morganнің кек алуы (реж. Массимо Пупилло, 1965), Сэр Гарольд Морган ретінде
Thompson 1880 (реж. Guido Zurli, 1966), Джеймсон Брэди ретінде
Silenzio: Si uccide (реж. Guido Zurli, 1967), Теотокрит ретінде
Tre supermen a Tokio (реж. Bitto Albertini, 1968)
Uno di più all'inferno (реж. Giovanni Fago, 1968), Джордж Уорд ретінде
Stuntman (реж. Марчелло Бальди, 1968), Лэмб ретінде
Bootleggers (реж. Alfio Caltabiano, 1969), Пифагор ретінде
Malenka (реж. Amando de Ossorio, 1969), доктор Альберт ретінде
Venus in Furs (реж. Jesús Franco, 1969), Германн ретінде
How Did a Nice Girl Like You Get Into This Business? (реж. Will Tremper, 1970), "Директор" ретінде
Eugenie - Перверсияға саяхатының оқиғасы (реж. Jesús Franco, 1970), Мырза де Мистиваль ретінде
Eugenie de Sade (реж. Jesús Franco, түсірілген 1970 ж., 1973 ж. шығарылған), Альберт Радек де Франваль ретінде
Count Dracula (реж. Jesús Franco, 1970), доктор Сьюард ретінде
Angeli senza paradiso (реж. Ettore Maria Fizzarotti, 1970), Германн Фукс ретінде
The Devil Came from Akasava (реж. Jesús Franco, 1971), доктор Генри ретінде
Vampyros Lesbos (реж. Jesús Franco, 1971), доктор Штайнер ретінде
X312 - Flight to Hell (реж. Jesús Franco, 1971), Джон Сомерс ретінде
L'Albatros (реж. Jean Pierre Mocky, 1971), президент Эрнест Кавалье ретінде
Lady Frankenstein (реж. Mel Welles, 1971), доктор Чарльз Маршалл ретінде
She Killed in Ecstasy (реж. Jesús Franco, 1971), доктор Франклин Хьюстон ретінде
Gang War in Naples (реж. Pasquale Squitieri, 1972), "Л'онореволе" ретінде
Life Is Tough, Eh Providence? (реж. Giulio Petroni, 1972), мырза Саммит ретінде
Treasure Island (реж. John Hough, 1972), "Соқыр Пиу" ретінде
Tragic Ceremony (реж. Riccardo Freda, 1972), "Дәрігер" ретінде
Maria Rosa la guardona (реж. Marino Girolami, 1973)
Studio legale per una rapina (реж. Tanio Boccia, 1973), Альберт ретінде
The Edifying and Joyous Story of Colinot (реж. Nina Companeez, 1973), "Бауыр Бруно" ретінде
A Virgin Among the Living Dead (реж. Jesús Franco, 1973), Эрнесто Пабло Рейнер ретінде
The Arena (реж. Steve Carver, 1974), Луцилий ретінде
Miracles Still Happen (реж. Giuseppe Maria Scotese, 1974), Жулианның әкесі ретінде
Kidnap (реж. Giovanni Fago, 1974), Джимми ретінде
Un linceul n'a pas de poches (реж. Jean Pierre Mocky, 1974), Минеччи ретінде
Heroes in Hell (реж. Joe D'Amato, 1974), "Немец әскері" ретінде
Furia nera (реж. Demofilo Fidani, 1975)
Une vierge pour Saint Tropez (реж. Georges Friedland, 1975), мырза Уитсон ретінде
Frauengefängnis - Barbed Wire Dolls (реж. Jesús Franco, 1976), Карлос Коста ретінде
Tutto suo padre (реж. Maurizio Lucidi, 1976), Стрингер ретінде
Mark Strikes Again (реж. Stelvio Massi, 1976), "Австриялық инспектор" ретінде
A Woman at Her Window (реж. Pierre Granier Deferre, 1976), "Курорт меңгерушісі" ретінде
The Witness (реж. Jean Pierre Mocky, 1978), "Мориссонның қарындасының күйеуі" ретінде
The Perfect Crime (реж. Giuseppe Rosati, 1978), Гибсон ретінде
Derrick – 6 маусым, 7 бөлім: "Лена" (телевизия, 1979)...

Марапаттар мен құрметтер

2009 жылы неміс кинокомпаниясы Anolis Марио Бава мен Рикардо Фреданың шедеврi "Вампирлер" ("Der Vampir von Notre Dame") фильмінің 2 DVD жинағынан тұратын коллекциялық басылымын жарыққа шығарды. Бұл жинаққа, әсіресе, дыбыс дәуіріндегі алғашқы итальяндық қорқыныш фильмінің үш әртүрлі нұсқасы және актер Пол Мюллермен оның мансабы туралы эксклюзивті сұхбат ("C'est la Vie – Paul Muller erzählt") кіреді. Бұл оның бар болған экрандағы жалғыз сұхбаты. Бұл DVD Мюллер мен еуропалық кино индустриясындағы оның еңбегіне арналған.