Кіріспе

Жібек немесе раионнан жасалған жай тоқылған мата.

Тафта (архаикалық түрде тафте немесе тафта деп жазылады) – жібек, нейлон, купрамоний раионнан, ацетаттан немесе полиэстерден жасалған қатты, тегіс, жай тоқылған мата. Бұл сөз орта ағылшын тіліне көне француз және көне итальян тілдері арқылы енген, олар парсы тілінен "tāfta" (تافته) сөзін алған, ол "жібек" немесе "мақта мата" дегенді білдіреді. Киім ретінде тафтадан кешкі көйлектер, тойға арналған көйлектер мен корсеттер тігіледі, сондай-ақ интерьерде перделер мен қабырға жабындарына қолданылады. Бұл мата пішінін жақсы сақтайды, көптеген маталар сияқты созылмайды немесе бүкілмейді. Жібек тафта екі түрлі болады: жіппен боялған және мата бойынан боялған. Мата бойынан боялған тафта көбінесе астар ретінде қолданылады және өте жұмсақ болады. Жіппен боялған тафта әлдеқайда қаттырақ және көбінесе кешкі киімдерде қолданылады. Шотты жібек тафта Византия жібегінің ең ізделісті түрлерінің бірі болған және ол пурпура деп белгілі мата болған болуы мүмкін.

Өндіріс

Қазіргі заманғы тафта алғаш рет Италия мен Францияда, ал 1950 жылдарға дейін Жапонияда тоқылған. 18 ғасырдан бастап, негізінен Францияда жасалған, өрнекті тафта немесе шине, кейде Мадам де Помпадурдың құрметіне "помпадур тафтасы" деп аталады. Бүгінде шикі жібектен жасалған тафтанның көп бөлігі Үндістан мен Пәкістанда өндіріледі. Онда, тіпті қазіргі заманда да, қолмен тоқылатын станоктар кеңінен қолданылып келді, бірақ 1990 жылдан бері Бангалор аймағында механикалық станоктарда өндіріледі. 1970 жылдардан 1990 жылдарға дейін Қытайдың Цзянсу провинциясы жібек тафталарын өндірді: олар үндістандық фабрикалардан гейнерек болған, бірақ өндірісте үстемдік сақтап келеді. Оңтүстік-Шығыс және Батыс Азияның басқа елдері де жібек тафтасын өндіреді, бірақ бұл өнімдер әлі де сапасы мен бәсекеге қабілеттілігі жағынан үндістандық өнімдерге жете алмайды.