Уильям Берроуз бен Аллен Гинзбергтің 1963 жылғы «Yage Letters» кітабы – амазондық ормандағы яге (аяхуаска) іздестірулері, әсерлі хаттар мен әңгімелер жинағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1963 жылы Уильям С. Берроуз бен Аллен Гинзбергтің ғылыми-танымдық кітабы, сондай-ақ осы атпен аталатын музыкалық топ.
1963 nonfiction book by William S. Burroughs and Allen Ginsberg
the musical group by this name
"Yage Letters" кітабы алғаш рет 1963 жылы жарық көрді. Бұл кітап Beat Generation ағымының өкілдері Уильям С. Берроуз бен Аллен Гинзбергтің хаттары мен басқа да жазбаларының жинағы. Оны "City Lights Books" баспасы шығарған.
The Yage Letters, first published in 1963, is a collection of correspondence and other writings by Beat Generation authors William S. Burroughs and Allen Ginsberg. It was issued by City Lights Books.
Амазонка жаңбырлы ормандары
Хаттардың көпшілігі 1953 жылға қатысты және Берроуздың Амазонка ормандарына яге (аяуаска) деп аталатын, мифтік дерліктегі есірткі және телепатиялық қасиеттері бар деген өсімдікті табу үшін жасаған сапарын баяндайды. Саяхат барысында Берроуз бен Гинзберг басқа да оқиғалар мен әңгімелермен бөліседі, оның ішінде Берроуз кейін "Жылаңаш түскі ас" сияқты романдарда қолданған идеялар да бар. Кітап 1960 жылы жазылған, Гинзбергтің ягемен тәжірибе жасауы туралы толыққанды хаттармен аяқталады.
Most of the letters date back to 1953 and chronicle Burroughs' visit to the Amazon rainforest in search of yagé (ayahuasca), a plant with near mythical hallucinogenic and some say telepathic qualities. Along the way, Burroughs and Ginsberg share other stories and anecdotes, including some concepts Burroughs would later use in novels such as Naked Lunch. The book ends with further correspondence written in 1960 detailing Ginsberg's experiments with yagé.
Екі Бэроуз бөлшегі
Хаттардың өзінен басқа, кітап Берроуздың екі қысқа туындысымен ерекшеленеді. Анархиялық "Рузвельт инаугурациядан кейін" – американдық саясаттың өткір пародиасы, онда "күлгін түсті есек бабион" АҚШ Жоғарғы Сотына тағайындалады. Бұл туынды оның әдепсіз саналуы мүмкін деген себеппен кітаптың алғашқы басылымынан шығарылған; кейіннен 1960 жылдары жеке кітапша ретінде жарық көрді, ал екі саяси мақаламен бірге "Roosevelt After Inauguration and Other Atrocities" кішкентай жинағында жарияланды. Бұл әңгіме City Lights баспасының кейінгі қайта басылымында "The Yage Letters" кітабына қайта қосылды. Екінші маңызды туынды кітаптың эпилогы қызметін атқарады. "Мен өліп бара жатырмын ба, мырза?" кейбірлер поэзия туындысы деп санайды және ол 1960 жылдары Берроуз қабылдаған "кесу әдісінің" ерте мысалы болып табылады, онда басқа мәтіндерден сөйлемдер мен ойлардың фрагменттері араластырылып, түс көру сияқты жаңа повество құрылады.
Beyond the letters themselves, the book is noteworthy for two short pieces by Burroughs. The anarchic "Roosevelt After Inauguration", a savage parody of American politics in which "a purple assed baboon" is appointed to the United States Supreme Court, was omitted from the original edition of the book on the grounds it might be considered obscene; it was subsequently issued as a chapbook later in the 1960s and was later published in the small volume Roosevelt After Inauguration and Other Atrocities with two political essays. The story was restored to The Yage Letters in a later reprinting by City Lights. The second notable piece serves as the epilogue to the book. "I Am Dying, Meester?" is considered a poem by some and is an early demonstration of the "cut up technique" espoused by Burroughs in the 1960s, shuffling together fragments of sentences and thoughts from other texts to create a surreal new narrative.
Романның мәртебесі
Кейбір дереккөздер, оның ішінде City Lights Books компаниясының өзі, "The Yage Letters" еңбегін роман деп санайды. Кітаптың 1990-жылдардағы басылымының артқы жағында көрсетілгендей, Берроуз бен Гинзберг бастапқы хаттар жинағы жазылғаннан кейін көп ұзамай, 1953 жылдың соңында осы жұмысты жинауды бастады, бірақ ол шамамен он жыл бойы жарияланбады.
Some sources, including City Lights Books itself, consider The Yage Letters to be a novel. According to the back cover of a 1990s edition of the book, Burroughs and Ginsberg began compiling the work in late 1953, not long after the original set of letters was written, but it was not published for nearly a decade.
Яге әріптері Redux
2006 жылдың сәуірінде City Lights Books Oliver Harris редакциялаған «Yage Letters Redux» кітабының жаңа басылымын жариялады. Кітап, Харрис жазған, тарихына арналған кең мақаламен, сондай-ақ Берроуз бен Гинзбергтің бұрын жарияланбаған материалдарымен толықтырылды. Харрис 1953 жылғы хаттардың көбінесе Берроуз алғаш жазған жазбалар мен прозалық мәтін негізінде құрастырылғанын анықтады.
In April 2006, City Lights Books published Yage Letters Redux, a new edition of the book edited by Oliver Harris. The book has been expanded with an extensive essay on its history (written by Harris), along with previously unpublished material by Burroughs and Ginsberg. Harris established that the 1953 letters were in fact largely fabricated from notes and a prose narrative which Burroughs first wrote.