Ресейдегі Бреслов қауымының көшбасшысы Йехиел Мишель Дорфманның өмірі мен қызметі
Michel Dorfman
Раввин Йехиэль Мишель Дорфман – лидер бресловского хасидизма, сохранивший тайные молитвы на могиле Реббе Нахмана в Умани во времена СССР. Биография, история бресловцев.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ехиел Мишель Дорфман (1913 – 30 шілде 2006) – Израильдің Иерусалим қаласындағы Бреслов қауымының раввині және басшысы. Сталиннен кейінгі Ресейде тұратын Бреслов хасидтерінің де-факто басшысы болғаннан кейін осы қызметке тағайындалды. Оның табандылығы мен жоспарлауының арқасында 1811 жылы басталған, Украинаның Умань қаласындағы Ребе Нахман Бресловтің қабіріндегі жыл сайынғы Бреслов Рош Хашана кибуцы (ғибадат жиыны) коммунистердің діни жиналыстарға тыйым салғанына қарамастан, жасырын түрде жалғасты.
Yechiel Michel Dorfman (1913 – 30 July 2006) was a rabbi and leader of the Breslov community in Jerusalem, Israel after serving as the de facto head of the Breslover Hasidim living in post Stalinist Russia. Due to his persistence and planning, the annual Breslover Rosh Hashana kibbutz (prayer gathering) at the grave of Rebbe Nachman of Breslov in Uman, Ukraine, which began in 1811, continued in secret despite the Communist ban on religious gatherings.
Өмірбаян
Раввин Дорфман Украинаның батысындағы Каменец-Подольск қаласында дүниеге келді және жасөспін шағында Бреслов хасидіне айналды. Ол Уманға көшіп, Бресловтың жетекші тұлғасы болған раввин Абрахам Стернхарцтың жақын шәкірті болды. 1930 жылдың ақпанында Стернхарцтың немересі Ривкаға үйленді, ол анасы мен әкесінің екеуінен де Бреслов раввині Натанның ұрпағы еді. 1930 жылдардың соңында Украинадағы сталиндік тазалау кезінде Дорфман Ленинградқа қашып кетті, онда ол әйелімен бірге Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалды. Бірақ соғыстан кейін оны НКВД тұтқындап, екі жыл бойы Мәскеудегі Любянка түрмесіне қамады, содан кейін тағы бес жарым жылға Сібірге жер аударды. 1953 жылы Сталиннің қайтысынан кейін оған кешірім беріліп, Мәскеуде қоныстануға рұқсат етілді. Дорфманды Полтава раввині шочет (қасиетті союшы) деп таныды. Ол Ресейде болған жылдары тігінші, аяқ киім жасаушы және кітап мұқаулап жасаушы болып отбасын асырады.
Rabbi Dorfman was born in Kamenetz Podolsk in western Ukraine and became a Breslover Hasid in his early teens. He moved to Uman and became a close student of Rabbi Abraham Sternhartz, a leading Breslover figure. In February 1930 he married the granddaughter of Sternhartz, Rivkah, who was a descendant of Rabbi Nathan of Breslov through both her mother and father. During the Stalinist purges of the Ukraine in the late 1930s, Dorfman escaped to Leningrad, where he and his wife survived World War II. However, after the war he was arrested by the NKVD and incarcerated in Lubyanka prison in Moscow for two years and then exiled to Siberia for another five and a half years. Upon the death of Stalin in 1953, he was given a reprieve and allowed to settle in Moscow. Dorfman was certified as a shochet (ritual slaughterer) by the Rabbi of Poltava. He alternately supported his family as a tailor, shoemaker, and bookbinder during his years in Russia.
Бреслов жетекшісі
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ресейде қалған аз ғана Бреслов хасидтері Мәскеудегі үкімет орталығынан алыс, Ташкент сияқты жерлерге көшіп кетті. Бұл аймақтарда діни амалдарға тыйым салынған еді, бірақ үкімет бақылауы азырақ болды. Жыл бойы бұл шашыраңқы хасидтер бір-бірімен байланысқа түспеді. Бірақ, әр Рош Хашана қарсаңында олар қоғамдық телефондарға барып, Мәскеудегі Дорфманға қоңырау шалып, алдағы мерекелік саяхат туралы толық мәлімет алды. Дорфман сондай-ақ шалқарда тұратын хасидтермен хаттасып, оларды Уманға келуге шақырды. Дорфман Рабби Нахманның қабіріне жақын үйлерде жыл сайын өткізілетін құпия Рош Хашана құлшылықтарында дұға басшыларының бірі болды. ХІХ ғасыр мен ХХ ғасырдың басында Рош Хашана кибуціне қатысқан жүздеген хасидтерге қарағанда, Сталиндік режим кезінде және одан кейін жыл сайын қажылыққа бару үшін өмірін қауіпке тіккен он адамдық минян (10 адамдық дұға жиыны) ғана болды.
After World War II, the few remaining Breslover Hasidim in Russia moved far away from the government center in Moscow, to areas such as Tashkent, where religious practices were still forbidden but government scrutiny was less intense. During the year, these scattered Hasidim did not keep in contact with each other. However, before each Rosh Hashanah, they would go to public pay phones to call Dorfman in Moscow, who updated them on details of the upcoming holiday pilgrimage to Uman. Dorfman also corresponded with Hasidim who lived in remote areas, encouraging them to come to Uman. Dorfman served as one of the prayer leaders at the secret Rosh Hashanah services, which were held every year in a house near Rebbe Nachman's gravesite. In contrast to the hundreds of Hasidim who participated in the Rosh Hashana kibbutz during the nineteenth and early twentieth centuries, only enough men for a minyan (prayer quorum of 10 men) risked their lives to make the annual pilgrimage during and after the Stalinist regime.
Шетелдік туристер ребе Нахманның қабірінде
1960 жылдардың ортасында Дорфман американдық азаматтарды Уманға Рабби Нахманның қабірін көрсету үшін бастап алып жүрді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уманды бақылау үшін орыстар мен нацистер арасындағы қатал шайқаста Рабби Нахман жерленген ежелгі зират қиратылған еді. Зират бұзылып, оның орнына тұрғын үйлер салынды. Рабби Нахманның қабірі қайта табылып, тікелей жанында салынған жеке үй оны зақымданудан сақтады. Тек Дорфман сияқты, жылына бірнеше рет қабірге баратын адамның көмегімен ғана шетелдіктер оны таба алатын. Шетелдік туристерге көмектесу арқылы Дорфман өзін үлкен қауіпке тікелей ұшыратты. Үкімет туристік визаларды Уманға емес, Киев немесе Одесса сияқты ірі қалаларға ғана берді, сондықтан Дорфман заңсыз туристерге көмектесіп жатты. Бірақ оның күш-жігерінің нәтижесінде жүздеген американдық және израильдік азаматтар Уманға бару мүмкіндігіне ие болды. 1960, 70 және 80 жылдары Уманға барушылардың санының артуы және визаларға жасалған сұраныстар Кеңес үкіметіне шектеулерді жеңілдету үшін қысым жасады. Соңында, 1989 жылы коммунизм құлағаннан кейін, шекара толығымен ашылды.
In the mid 1960s Dorfman began escorting American citizens to Uman to show them Rebbe Nachman's gravesite. During World War II, a fierce battle between the Russians and Nazis for control of Uman had demolished the ancient cemetery in which Rebbe Nachman was buried. The cemetery was razed and housing lots were constructed on it. The grave of Rebbe Nachman was rediscovered and a private house built directly adjacent protected it from desecration. Only with the aid of someone like Dorfman, who traveled to the gravesite several times a year, could foreigners hope to locate it. By aiding foreign tourists, Dorfman placed himself in great personal danger. The government only issued tourist visas to large cities like Kyiv or Odesa, not to Uman; thus, Dorfman was aiding illegal tourists. Due to his efforts, however, several hundred American and Israeli citizens were able to visit Uman. The increasing number of visitors and requests for visas to Uman in the 1960s, '70s, and '80s put pressure on the Soviet government to ease its restrictions. Finally the gates opened entirely with the fall of Communism in 1989.
Израильге көш
38 жыл бойы үкіметке ресми және жеке жолдармен өтініштер жібергеннен кейін, Дорфман мен оның әйелі 1972 жылы шығу визаларын алып, Израильге көшті. Дорфман раввин Леви Ицшок Бендердің тапсыруымен Меа Шеаримдегі Бреслов ешивасының Рош ешивасы болып тағайындалды. Ол 5 Ав 5766 жылы (30 шілде 2006 жылы) дүние салды.
After 38 consecutive years of petitioning the government through official and private channels, Dorfman and his wife finally received their exit visas in 1972 and immigrated to Israel. Dorfman was appointed by Rabbi Levi Yitzchok Bender as Rosh Yeshiva of the Breslov Yeshiva in Meah Shearim. He died on 5 Av 5766 (July 30, 2006).