Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жозеф Александр Сент-Ив, Альвейдр графы (26 наурыз 1842 – 5 ақпан 1909) – француз оккультисі, Фабр д’Оливе (1767–1825) еңбектерін өңдеген және өз кезегінде оның идеяларын Герар Энкаус, қаламақымы Папюс өңдеген. Оның "Археометр" атты еңбегі жас Рене Генонға терең әсер етті. Ол "Синархия" терминін – барлық адамдардың бір-бірімен байланысын – саяси философияға дамытты, ал осы үкімет түрі туралы идеялары саясат пен оккультизмде ықпалды болды.
Joseph Alexandre Saint Yves, Marquis d’Alveydre (26 March 1842 – 5 February 1909) was a French occultist who adapted the works of Fabre d'Olivet (1767–1825) and, in turn, had his ideas adapted by Gérard Encausse alias Papus. His work on "L'Archéomètre" deeply influenced the young René Guénon. He developed the term Synarchy—the association of everyone with everyone else—into a political philosophy, and his ideas about this type of government proved influential in politics and the occult.
Алғашқы жылдар
Парижде дүниеге келген, париждік зиялылар отбасында туған, психиатр Гийом Александр Сент-Ивтың ұлы, ол мансабын Бресттегі теңіз академиясында дәрігер болып бастады, бірақ ауырғаннан кейін оны тастап кетті. 1863 жылы ол Джерсиге көшіп, Виктор Гюгомен танысты. 1870 жылы Франция-Пруссия соғысына қатысып, жарақат алды. Содан кейін мемлекеттік қызметкер болып жұмыс істеді. 1877 жылы Сент-Ив Оноре де Бальзактың туысы және императрица Евгения де Монтихоның досы Мари де Ризнич Келлер графинясына үйленді, бұл оны тәуелсіз бай етті. Өмірінің қалған бөлігін зерттеуге арнады және Виктор Гюго сияқты көптеген ықпалды адамдармен байланыста болды. Кейіннен Сент-Ив Францияның танымал оккультистері Маркиз Станислас де Гуаита, Жозефин Пеладан және Освальд Виртпен танысты және бірнеше розенкрейцерлік және масондық ұйымдардың мүшесі болды. Сент-Ив француз оккультизмінің негізін қалаушыларының бірі Антуан Фабр д'Оливеттің (1762–1825) қолжазбаларын мұраға алған деп есептеледі. 1877 жылы ол "Лирикалық өсиет" атты өлеңдер жинағын және "Шығыс кілттерін" жариялады. Соңғы кітабында ол Осман империясының құлдырауынан туындаған "Шығыс мәселесіне" (яғни, яһудилер, христиандар және мұсылмандар арасындағы діни түсінікті дамытуға негізделген) шешім ұсынады, бұл Таяу және Орта Шығыста шиеленістерге әкелді. Сондай-ақ, ол теңіз өсімдіктерін өнеркәсіптік мақсатта қолдануды зерттеуді бастады ("Теңіз балдырынан алынған экстракттарды пайдалану" 1879 жылы жарияланды), бірақ жеткілікті капитал болмағандықтан операцияны жүзеге асыра алмады. 1880 жылы Сан-Марино үкіметі оған Альвейдре маркизі титулын берді. Оның "Жұдайылардың миссиясы" (1884) кітабы яһудилерге жағымды болды. Ондағы материалдар Юлиана Глинкаға жатқызылған антисемиттік трактат "Жұдайылардың құпиясы" үшін пайдаланылды.
Born in Paris, from a family of Parisian intellectuals and son of psychiatrist Guillaume Alexandre Saint Yves, he started his career as a physician at a naval academy in Brest which he soon abandoned after becoming ill. In 1863 he relocated to Jersey where he connected with Victor Hugo. In 1870, he returned to France to fight in the Franco Prussian War during which he was injured. He then began a career as a civil servant. In 1877, Saint Yves met and married Countess Marie de Riznitch Keller, a relative of Honoré de Balzac, and friend of the Empress Eugénie de Montijo, a move which made him independently wealthy. He dedicated the rest of his life to research and had a large number of influential contacts including Victor Hugo. Saint Yves later knew many of the major names in French occultism such as Marquis Stanislas de Guaita, Joséphin Péladan and Oswald Wirth and was a member of a number of Rosicrucian, and Freemason style orders. Saint Yves supposedly inherited the papers of one of the great founders of French occultism, Antoine Fabre d'Olivet (1762–1825). In 1877, he published the "Lyrical Testament", a collection of poetry, and "Keys of the Orient". In the latter book, he presents a solution (based on developing a religious understanding between Jews, Christians and Muslims) to the "Question of the Orient", brought about by the decay of the Ottoman Empire which caused tensions in the Near and Middle East. He also began to study the development of industrial applications of marine plants ("Utilising extracts from seaweed" was published in 1879) but he could not perform the operation for lack of capital. In 1880, he was granted the title of Marquis of Alveydre by the government of San Marino. His book the Mission des Juifs (1884) was favourable to Jews. The material from it was used for The Secret of the Jews, an anti semitic tract attributed to Yuliana Glinka.
Синархияның дамуы
Сент-Ив өзінің "La France vraie" кітабында Синархия терминін, оның ойынша, идеалды үкімет нысаны екенін сипаттау үшін қолданды. Анархистік идеологиялар мен қозғалыстардың пайда болуына жауап ретінде Сент-Ив 1882 жылдан бастап 4 кітаптан тұратын серияда консервативті саяси-теологиялық формуланы жасады, ол қоғамды ажырамас бірлік ретінде қарастыра отырып, үйлесімді қоғамға алып келеді деп сенді. Бұл идеал ортағасырлық Еуропадағы өмірге деген идеалдық көзқарасына, сондай-ақ Үндістан, Атлантида және Ежелгі Египеттегі табысты үкімет туралы ойларына негізделген. Ол әлеуметтік топтар арасындағы ынтымақтастық арқылы әлеуметтік дифференциацияны және иерархияны қорғады, сонымен қатар әлеуметтік және экономикалық топтар арасындағы қақтығыстарды басып тастады: анархияға қарсы Синархия. Атап айтқанда, Сент-Ив еуропалық қоғамды экономикалық билік, сот билігі және ғылыми қауымдастықтың өкілдерінен құралған үш кеңеспен басқарылатынын көз алдына келтірді, ал метафизикалық палата бүкіл жүйені біріктіретін болар еді. Бұл идеялар Платонның "Мемлекеті" және мартинизм сияқты еңбектердің де ықпалында болды. Олар жас Рене Генонға да әсер етті, ол өмірінің басында l'Archéomètre туралы бірнеше мақала жариялады. L'Archéomètre-ді Сент-Ив қайтыс болғаннан кейін Жерар Энкасс, қаламақы аты Папус, өңдеп, жариялады. Осы үкімет тұжырымының бір бөлігі ретінде Александр Сент-Ив д'Альвейдр құпия қоғамдарға, немесе дәлірек айтқанда, оракулдардан тұратын және үкіметтің артынан қорғайтын эзотерикалық қоғамдарға маңызды рөл берді. Ол Розенкрейцерлерді ортағасырлық Еуропада осы рөлді орындаған деп есептеді және көптеген масондар мен басқа да топтармен байланыста болды, олар өздерін Шілтенқырыштардан тараған деп мәлімдеді.
Saint Yves used the term Synarchy in his book La France vraie to describe what he believed was the ideal form of government. In reaction to the emergence of anarchist ideologies and movements, Saint Yves had elaborated a more conservative political theological formula over a series of 4 books from 1882 onwards which he believed would result in a harmonious society by considering it as an organic unity. This ideal was based partially on his idealised view of life in medieval Europe and also on his ideas about successful government in India, Atlantis, and Ancient Egypt. He defended social differentiation and hierarchy with co operation between social classes, transcending conflict between social and economic groups: Synarchy, as opposed to anarchy. Specifically, Saint Yves envisioned a European society with a government composed of three councils, representing economic power, judicial power, and scientific community, of which the metaphysical chamber bound the whole structure together. These ideas were also influenced by works such as Plato's The Republic and by Martinism. They also influenced the young René Guénon who published several articles on l'Archéomètre in his early life. L'Archéomètre was edited and published by Gérard Encausse alias Papus after Saint Yves' death. As part of this concept of government Alexandre Saint Yves d'Alveydre, gave an important role to secret societies or, more precisely, esoteric societies, which are composed of oracles and who safeguarded the government from behind the scenes. He saw the Rosicrucians as having fulfilled this role in medieval Europe and was involved with a number of Freemason and other groups who claimed descent from the Knights Templars.
Агарттамен байланыс
1885 жылы Сент-Ивке шығыс бастамашыларының тобы келген деген хабар бар, олардың бірі Харджий Шарифп ханзадасы еді. Сол кезде ол синархияны Агартта үңгірлерінде орналасқан «көтерілген шеберлермен» байланыстырды, олар оған телепатия арқылы хабарласқан деп есептеледі. Ол бұл құпия орналасқан жер туралы 1886 жылы жарық көрген «Үндістанның Еуропадағы миссиясы» атты еңбегінде жазды. Ол тым көп ашқанынан қаушады және шығыс байланыстарының ықпалымен, кітаптың тек екі данасын ғана қалдырып, қалғанын жойды. Олардың бірі 1910 жылы өңдеп, жариялаған Жерар Энкаусс, Папус есімімен танылған кісіге тиесілі болды. Сент-Ив ежелгі синархистік әлемдік үкімет Кали Юга дәуірінің басында, шамамен б.з.д. 3200 жылы, Жердің ішіне, Агарттаға (немесе Агартаға) көшірілді деп сенді. Сент-Ив д’Альвейдре Агарта тұжырымдамасын Батыс әлеміне енгізген адам болды. Бұл ұғымды кейіннен Зам Ботива және Франциядағы Полярлар бауырластығы, ал одан да маңыздысы Германияның ұлтшыл айналасындағы Туле қоғамы дамытты.
During 1885, Saint Yves was allegedly visited by a group of Eastern Initiates, one of them being named prince Hardjij Scharipf. It was then that he associated synarchy with "ascended masters" based in caverns of Agarttha, who supposedly communicated with him telepathically. He wrote about this secret location in his "Mission de l'Inde en Europe" published in 1886. Worried he had revealed too much and apparently under the influence of his oriental contacts, he destroyed all but two copies of this book. One of which was owned by Gérard Encausse alias Papus, who edited and published it in 1910. Saint Yves believed that an ancient synarchist world government was transferred to Agarttha (or Aggartha) within a hollow Earth at the start of the Kali Yuga age, around 3,200 B. C. Saint Yves d'Alveydre was the man who really introduced the concept of Agartha to the Western world. This concept was later developed by Zam Bothiva and the Fraternité des Polaires in France, and more importantly by the Thule Gesellschaft in Nationalist circles of Germany.
Соңғы жылдар
Сент-Ив қайтыс болғаннан кейін, оның қалдырған жазбаларының бір бөлігі Жирард Энкасс, қаламақымен Папус аталған, оның достары мен жақтастары тобы тарапынан «Археометр» деген атпен жинақталды. «Археометр» атауы – Сент-Ив әзірлеген, астрология, музыка, әліпби, гематрия және басқа да салалардағы элементтер арасындағы символдық сәйкестіктерді көрсететін түсті кодтаулы диаграмманың аты. Бұл кітап испан тіліне аударылды және 2007 жылы алғаш рет ағылшын тіліне аударылды (жариялану күтілуде).
After Saint Yves's death, portions of the writings he left behind were compiled by a group of his friends and devotees driven by Gérard Encausse alias Papus into a volume entitled l'Archéomètre. The title is Saint Yves's name for a color coded diagram he developed, showing symbolic correspondences between elements in astrology, music, alphabets, gematria, and other areas. This book has been translated into Spanish, and was translated into English for the first time in 2007 (publication pending).
Ықпал
Сент-Ивтің басты шәкірті – атақты оккультист Жерар Энкаус, сонымен қатар Папус деген атпен танымал, ол синархистік идеяларға негізделген бірнеше қоғамды құрды. Басқа да көрнекті ізбасарлары Виктор Бланшар (1878–1953), Низиер Антельме Филипп, Рене А. Швальлер де Любиц, Рене Генон және Эмиль Дантинн болды. Сент-Ивтің идеялары ХХ ғасырдың басындағы француз саясатына ықпал етті, онда олар бірқатар оңшыл топтар үшін үлгі болды, сондай-ақ Мексикада синархистік топтар маңызды саяси рөл атқарды. Синархистік топтарға қатысты теориялар да көптеген қастандық теорияларының маңызды бөлігіне айналды.
Saint Yves's main disciple was the prominent occultist Gérard Encausse alias Papus who established a number of societies based on Synarchist ideas. Other notable followers included Victor Blanchard (1878–1953), Nizier Anthelme Philippe, René A. Schwaller de Lubicz, René Guénon and Emile Dantinne. Saint Yves's ideas influenced the turbulent French politics of the early twentieth century where they served as a model for a number of right wing groups and also in Mexico where synarchist groups have had a major political role. Theories concerning Synarchist groups also have become a key element in a number of conspiracy theories.
Гизадағы Ұлы сфинкстегі Сент-Ив
Сент-Ивтің қазіргі кездегі ең ықпалды теорияларының бірі оның еңбектеріндегі шағын мәселе болған. Ол Ұлы Сфинкстің египтологтар есептегеннен әлдеқайда көне екенін айтқан, ол шамамен б.з.д. 12000 жылы салынған. Ол Сфинксті Атлантиданың құлауынан аман қалғандар салғанына сендірді. Бұл пікірін ол қандай да бір физикалық дәлелдермен негіздемеді. Сент-Ивтің шәкірті Рене А. Швальлер де Любич осыдан Сфинкстің жасын зерттеуге шабыттанды, нәтижесінде ескерткіштің жасы туралы Ұлы Сфинкс дауы бірінен соң бірі жалғасуда.
One of Saint Yves's most influential theories nowadays was a minor feature of his work. This is his claim that the Great Sphinx was much older than Egyptologists thought, being created around 12,000 B. C. He believed the Sphinx was created by escapees from the destruction of Atlantis. He did not base this claim on any physical evidence. Saint Yves' disciple René A. Schwaller de Lubicz was thus inspired to investigate the age of the Sphinx and as a result inspired an ongoing Great Sphinx controversy over the age of the monument.