Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон, Англиядағы Вест-Энд театры
ұқсас атаулары бар басқа театрлар
West End theatre in London, England
other theatres with a similar name
Виктория сарайы театры – Вестминстер қаласындағы Виктория көшесінде, Виктория вокзалының қарсы бетінде орналасқан Вест-Энд театры. Бұл ғимарат ІІ* санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген.
The Victoria Palace Theatre is a West End theatre in Victoria Street, in the City of Westminster, opposite Victoria Station. The structure is categorised as a Grade II* listed building.
Шығу тегі
Театр 1832 жылы сол кездегі 522 Стокбридж террасасында салынған шағын қонақ үй мен тавернадағы Корольдік стандартты қонақ үйдің сарайларының үстіндегі шағын концерт залы ретінде пайда болды. Кейде айтылғандай, қазіргі театр орналасқан жерде емес, қазіргі теміржол вокзалы тұрған жерде де емес. Иесі Джон Мой ғимаратты кеңейтіп, 1850 жылы ол Мойдың музыка залы деп аталды. Альфред Браун 1863 жылы оны иелігіне алып, жаңартқаннан кейін Корольдік стандартты музыка залы деп атады. 1886 жылы қонақ үй бұзылып, сол кезде магистральдық аялдама, Виктория станциясы және оның жаңа Гросвенор қонақ үйі аймақты маңызды көлік хабына айналдырды. Осы кезеңде теміржолдар өздерінің аялдамаларында сәнді қонақ үйлер салып жатты, Виктория олардың біріншілерінен болды. Сонымен қатар, жер асты электрлік жүйесі енгізіліп, Виктория көшесі салынды. Музыка залының иесі Томас Дикки 1886 жылы Ричард Уэйкпен бірге оны кеңейтіп, жаңартты, сонымен қатар Royal Standard Music Hall деген атауын сақтап қалды.
The theatre began life as a small concert room above the stables of the Royal Standard Hotel, a small hotel and tavern built in 1832 at what was then 522 Stockbridge Terrace, on the site of the present theatre – not, as sometimes stated, on land where the train station now stands. The proprietor, John Moy, enlarged the building, and by 1850 it became known as Moy's Music Hall. Alfred Brown took it over in 1863, refurbished it, and renamed it the Royal Standard Music Hall. The hotel was demolished in 1886, by which time the main line terminus, Victoria Station and its new Grosvenor Hotel, had transformed the area into a major transport hub. The railways were at this time building grand hotel structures at their termini, and Victoria was one of the first. Added to this was the integration of the electric underground system and the building of Victoria Street. The owner of the music hall, Thomas Dickey, had it rebuilt along more ambitious lines in 1886 by Richard Wake, retaining the name Royal Standard Music Hall.
Мачэм театры
Корольдік стандарт 1910 жылы бұзылды, ал оның орнына 12 000 фунт стерлингке қазіргі театр, Виктория сарайы салынды. Оны көптеген театрлардың архитекторы Фрэнк Матчем жобалаған. Алғашқы жобада жаз айларында залды салқындатуға көмектесетін жылжымалы шатыры болған. Импресарио Альфред Батт басшылығымен Виктория Палас театры музыкалық театр дәстүрін жалғастырып, көбінесе эстрадалық қойылымдарды, ал кейінгі басшылықтармен репертуарлық спектакльдер мен ревюлерді ұсынды. Бәлкім, эстрадалық өнермен байланысы болғандықтан, бұл қойылымдарды әрдайым қатысты деп санамаған. 1934 жылы театр "Жас Англия" атты патриоттық пьесаны қойды, оны 83 жастағы пастор Уолтер Рейнольдс жазған. Ол настолько жаман сынға ілікті, одан кейін культтық хитке айналып, екі басқа Вест-Энд театрына көшуден бұрын 278 қойылымға толы залмен өтті. Авторы жақсылықтың жамандықтан жеңісі мен скаут қозғалысының құндылықтарын мақтайтын маңызды туынды деп ойлаған бұл пьеса, көрермендер тарапынан шулы комедия ретінде қабылданды. Ұзақ уақыттан кейін, көрермендер негізгі репликаларды жаттап алып, ең қызықты сәттерде оларға қосыла бастады. Скаут-жетекшісі "Мен қыздарымның суына қарау үшін баруым керек" деген сөзді айтқанда, кем дегенде елу дауыс жақсы көңілмен қолдау білдірді. Ревюге оралу жаңа табыс әкелді. "Мен және менің қызым" театрдағы алғашқы қойылымында хит болды, 1937 жылы Лупино Лейннің қатысуымен ашылды. 1939 жылы осы қойылымнан алынған әндер BBC-нің алғашқы тікелей эфирінде орындалды, тыңдаушылар "Лэмбет серуеніне" бірге ән айта алды. 1945 жылдың басында, Еуропадағы соғыс аяқталуға жақын, Лупино Лейннің басшылығымен түрлі қойылымдар ұсынылды. Оның радиодағы басты рөліндегі Уилл Хэй, Чарльз Хотри мен Джон Кларктан тұратын мектеп оқушылары, ал "қосымша номерлер" арасында комикалық акробаттық дуэт "Сенімді Стивен" және әлем чемпионы үстел теннисі ойыншысы Виктор Барна өнер көрсетеді, ол көрермендерді сахнаға шақырып, оны он ұпаймен жеңе алатынын көрсетеді. 1947 жылдан 1962 жылға дейін Джек Хилтон Фланаган мен Аллен, Нерво мен Нокс және Ноттон мен Голд сияқты түрлі артистердің қатысуымен "Crazy Gang" комедиялық ревюлер сериясын шығарды. Ұзақ жылдар бойы "Black and White Minstrel Show" 1960 жылдардан 1972 жылға дейін қойылды. 1982 жылы "The Little Foxes" қойылымында Элизабет Тейлор Лондон сахнасында дебют жасады. Театрда тағы бір ұзаққа созылған қойылым – "Buddy – The Buddy Holly Story", ол 1989 жылдан бастап Лондонда 13 жыл бойы көрсетілді (1995 жылы Стрэнд театрына көшірілді). Театрды 1991 жылы Стивен Уэйли Коэн сатып алды. Осыдан кейін театр көбінесе танымал мюзиклдердің қайта қойылымдарын ұсынды. 2005 жылы "Билли Эллиот мюзиклі" ашылып, мақтауға толы сынға ілікті және Оливье сыйлығын жеңіп алды. 1911 жылы ашылғанда театрдың күмбезіне балерина Анна Павлованың алтынмен қапталған мүсіні орнатылды. Екінші дүниежүзілік соғыста оның қауіпсіздігі үшін ол алынып тасталды және жоғалып кетті. 2006 жылы оның орнына түпнұсқа мүсіннің көшірмесі орнатылды. 2014 жылы театр Delfont Mackintosh Theatres компаниясына сатылды. 2016 жылдың сәуір айында "Билли Эллиот" қойылымы аяқталғаннан кейін театр бірнеше миллион фунт стерлингке жөндеуден өткен соң жабылды. 2017 жылдың желтоқсанында Бродвей мюзиклі "Гамильтон" жаңартылған Виктория сарайын қайта ашты.
The Royal Standard was demolished in 1910, and in its place was built, at a cost of £12,000, the current theatre, The Victoria Palace. It was designed by prolific theatre architect Frank Matcham, and opened 6 November 1911. The original design featured a sliding roof that helped cool the auditorium during intervals in the summer months. Under impresario Alfred Butt, the Victoria Palace Theatre continued the musical theatre tradition by presenting mainly varieties, and under later managements, repertory and revues. Perhaps because of its music hall linkage, the plays were not always taken seriously. In 1934, the theatre presented Young England, a patriotic play written by the Rev. Walter Reynolds, then 83. It received such amusingly bad reviews that it became a cult hit and played to full houses for 278 performances before transferring to two other West End theatres. Intended by its author as a serious work celebrating the triumph of good over evil and the virtues of the Boy Scout Movement, it was received as an uproarious comedy. Before long, audiences had learned the key lines and were joining in at all the choicest moments. The scoutmistress rarely said the line 'I must go and attend to my girls' water' without at least fifty voices in good humoured support. A return to revue brought new success. Me and My Girl was a hit in its original production at the theatre, opening in 1937 starring Lupino Lane. In 1939, songs from this show formed the first live broadcast of a performance by the BBC, and listeners could sing along to The Lambeth Walk. In early 1945, towards the end of the war in Europe, variety was presented under the stewardship of Lupino Lane. Headlining the bill from his radio series was Will Hay, with his schoolboy retinue of Charles Hawtrey and John Clark, and among the "turns" was Stainless Stephen, a comic acrobat comedian duo, and Victor Barna (then world champion table tennis player) giving an exhibition, who would invite audience members up on to the stage to see if they could beat him in ten points. From 1947 through 1962, Jack Hylton produced The Crazy Gang series of comedy revues, with a glittering company of variety performers including Flanagan and Allen, Nervo and Knox, and Naughton and Gold. The long running Black and White Minstrel Show played through the 1960s until 1972. In 1982, a production of The Little Foxes, saw Elizabeth Taylor making her London stage debut. Another unusually long running show at the theatre was Buddy – The Buddy Holly Story, that played for 13 years in London, beginning in 1989 (transferring to the Strand Theatre in 1995). The theatre was purchased by Stephen Waley Cohen in 1991. After this, the theatre presented mostly revivals of well known musicals. In 2005, Billy Elliot the Musical opened, garnering rave reviews and Olivier Awards. At the opening in 1911, a gilded statue of ballerina Anna Pavlova was positioned above the cupola of the theatre. This was taken down for its safety during World War II, and was lost. In 2006, a replica of the original statue was restored in its place. In 2014, the theatre was sold to Delfont Mackintosh Theatres. After Billy Elliot ended its run in April 2016, the theatre closed for a multi million pound refurbishment. In December 2017, the Broadway musical Hamilton re opened the refurbished Victoria Palace.