Кіріспе

Кесарияның лорды, Иерусалим патшалығы

Евстахий I Граниер, сондай-ақ Евстахий Граниер немесе Евстахий Гарнье деп те аталады, латын тілінде Евстахий Гранарий деп аталған (шамамен 1070 жылы туған, 15 маусым 1123 жылы қайтыс болған), Бірінші крест жорысына қатысқан фламанд кресткері. 1101 жылы Кесарияның, 1110 жылы Сидонның иегері болды. 18 сәуір 1123 жылы Иерусалимнің Балдуин II тұтқында болған кезде Иерусалимнің констеблі және сот орындаушысы болып сайланды. Өліміне аз уақыт қалғанда, ол Ибелин маңындағы Ибне шайқасында фатимид әскерін жеңді. Евстахий Гренье өмірінде Бальдуин Булоньді Киелі жерге ертіп келген Теруан епархиясының рыцарьларының құрметіне жазылған өлеңде еске алынған. Заманауи авторлар мен тарихшылар Евстахий Греньені Сент-Поль округінің Теруан епархиясынан шыққан дворян ретінде анықтайды. Крест жорықтарының тарихшысы Алан Мюррей былай деп жазады: «Дегенмен, оның шығу тегі жоғары дәрежеде сенімділікпен анықталуы мүмкін. "Versus de viris illustribus diocesis Tarvanensis qui in sacra fuere expeditione" еңбегінде ол Теруан епархиясынан шыққан фламанд екені айтылған». Оның замандасы болған белгісіз автор жазған: Автор «nostris diebus» («бұл заманда болды») деп жазады. Бұл өлеңде Евстахий Гренье Иерусалимнің болашақ патшасы Болдуинге Киелі жерге ертіп келген Теруан епархиясының рыцарьларының бірі ретінде көрсетілген. Автор: «Par Belramensis, fit princeps Caesariensis Eustachius notus miles, cognomine Gernirs» деп жазды. Евстахий Греньенің замандасы Тирдің Вильгельмы оны Болонның Балдуинінің барондарының бірі деп атайды. 16 ғасырда Николас Депарс («Фландрия хроникасы») және Жак Мейер («Фландрия жылнамасы») Бірінші крест жорысына белсенді қатысқан фламанд рыцарларының тізімінде Евстахий Гарнье немесе Гренье туралы айтады. Жак Мейер өзінің «Фландрия жылнамаларында» (1561) Евстахий Греньенің Теруан епархиясынан екенін көрсетеді. 16 ғасырда Шарль дю Френ, сийр дю Канж былай деп жазады: «Мен Францияда Граниер немесе Гренье деген фамилиясы бар бірнеше отбасыны кездестірдім». Ол оны Beccamensis деп атайды, яғни Фландрияда немесе көршілес аймақтарда болған Бекам жерінен шыққан, өйткені автор Буйондық Годфрой крестонос барондарына жаулап алынған жерлерді бөліп бергенде отандастарын ұмытпағанын атап өтеді. Бірақ Бекам деп аталатын қала мен ауылды табу мүмкін болмады. Бірінші крест жорығында ерекше көзге түскен Теруан епархиясының тұлғаларына арналған латын өлеңдері Евстахийдің Гернир деген лақап атымен Кесарияның князі немесе иегері болғанын айтады. 1865 жылы Поль Эдуард Дидье Риант Евстахий Греньені Иерусалим патшасы Балдуин I-нің «фламанд вассалының бірі» деп жазады. 1892 жылы аббат және тарихшы Даниэль Хайнере «Bulletin de la Société des antiquaires de la Morinie» журналында Евстахий Гренье заманында жазылған өлең туралы мақала жариялайды, онда «Евстахий, әйгілі рыцарь, Гарнье атымен белгілі, Кесарияның князі» деп аталады. Евстахий Граниердің шығу тегі туралы заманауи дереккөздер Жозеф Рингель «Césarée de Palestine: étude historique et archéologique» (1975) еңбегінде: «шамамен 1108 жылы фламанд рыцары Евстахий Граниер Кесарияны феодалдық иелік ретінде алды» деп жазады. Жан Ричард «Иерусалимнің латын патшалығы» (1979) еңбегінде Евстахий Гарньенің Иерусалимнің Балдуин I-нің ең адал серіктерінің бірі болғанын көрсетеді. Стивен Тиббл «Латындық Иерусалим корольдігіндегі монархия және лордстволар, 1099-1291» (1989) еңбегінде Евстахий Греньені «Яқын Шығысқа 1099 және 1105 жылдың тамызы аралығында келген фламанд рыцары» деп сипаттайды. Тарихшы Алан В. Мюррей өзінің «Иерусалимнің крестонос корольдігі: династиялық тарих 1099-1125» (2000) кітабында былай деп жазады: «Дегенмен, оның шығу тегі жоғары дәрежеде сенімділікпен анықталуы мүмкін. "Versus de viris illustribus diocesis Tarvanensis qui in sacra fuere expeditione" еңбегінде ол Теруан епархиясынан шыққан фламанд екені айтылған». Оның мәтінді талдауы мен зерттеулеріне сәйкес, Евстахий Граниер Сент-Поль графтығындағы Боранвиль қамалының әскери шенеунігі болған. Ол Булоньнің Евстахий III-нің кіші вассалы болды, өйткені Сент-Поль графтары Булонь графтарынан Боранвильді иеленді. Евстахийдің тегі Евстахий немесе оның ата-бабаларының бірі қойманы басқаруға жауапты болғандығын көрсетеді. Алан В. Мюррейдің айтуынша, Евстахий, бәлкім, бірінші крест жорысы кезінде өзінің қожайыны Иуг II Сент-Польскийдің сарайымен бірге Киелі жерге келген. Джонатан Райли Смит 1099 жылдан кейін Евстахийдің Иерусалим патшалығына келгенін жазады. Сюзан Б. Эдгинтон «Альберт Аахендік» (2007) еңбегінде бұл талдаумен келіседі. Ол Евстахий Греньенің Сент-Поль графтығындағы Боран қамалынан шыққан болуы мүмкін деп санайды.

Иерусалим патшалығының ең маңызды әміршілерінің бірі

Евстаций Булонье графы Евстаций III-нің інісі, Иерусалим патшасы Балдуин I-нің ең сенімді шенеуніктерінің бірі болды. 1105 жылғы тамыздағы Рамла үшін үшінші шайқасқа қатысуы Иерусалим Корольдігінде оның өміріндегі тұңғыш жазбаға алынған оқиға болды. Балдуин оны және Хайфалық Паганды Тулуза графы Бертран, Сердания графы Вильям Жордан және Антиохия регенті Танкредпен келіссөздер жүргізу үшін тағайындады, олар өздерінің дауларын шеше алатын конференция ұйымдастыру мақсатында. Крестшілердің басшылары Триполи маңында жиналып, 1109 жылғы маусымда келісімге келді. Олардың татуласуы біріккен әскерлеріне Триполи қорғаушыларын 26 маусымда капитуляцияға мәжбүр етуге мүмкіндік берді. Балдуин I 1110 жылғы қыркүйектен бұрын Кесарияны Евстацийге сыйлады. Евстаций сондай-ақ 5 желтоқсанда Балдуин I және Норвегияның Сигурд I біріккен күштерімен бағындырылған Сидонды алды. Ол 1111 жылы Шаизарға қарсы Балдуин I-нің әскери жорықтарына қатысты. Сол жылы ол Тирді сәтсіз қоршау кезінде қоршау машиналарын салуға қаржы жұмсады. Кесария мен Сидон феодалдық иеліктері және оның әйелінің құдайы Евстацийді бүкіл Корольдіктегі ең ықпалды ақсүйектердің біріне айналдырды. Ол патшалық кеңесінде де ең жоғары мәртебеге ие болды. Ол Балдуин I-нің мұрагері, Иерусалим патшасы Балдуин II және Иерусалим Патриархы Уармунд 1120 жылғы 16 қаңтарда Наблуста өткізген заң шығару жиналысына қатысқан төрт секулярлық феодалдың бірі болды. Ассамблея ондықтан жинау және жұмсау тәртібін реттейтін қаулылар қабылдады және ізгіліксіздік, зина, гомосексуализм, көп әйел алу және христиандар мен мұсылмандар арасындағы жыныстық қатынастарды қудалауға бұйрық берді.

Иерусалимнің констебльі мен сот орындаушысы

Артукид князі Белек Гази 1123 жылғы 18 сәуірде Балдуин II-ні тұтқынға алғаннан кейін, Патриарх Вармунд Акра қаласында кеңес шақырды. Онда Евстафий Иерусалимнің констеблі және Иерусалимнің бейілі болып сайланды, ол король тұтқын болған кезде мемлекетті басқару үшін тағайындалды. Балдуин өзінің тұтқында ұсталған Харпурт бекінісін қайта иеленді. Евстафий корольға көмек үшін Харпуртқа қосымша күштер жіберді, бірақ крестшілер келгенге дейін Балак ибн Бахрам бекіністі қайта басып алды. 1123 жылғы мамыр айында Фатимид әскері Аскалоннан корольдікке шабуыл жасады. Евстафий шабуылдаушыларға Ибелинге жақын жерде шабуыл жасап, 29 мамырда жеңіске жетті. Бірақ ол жеңісін ұзақ көрмеді, себебі 1123 жылғы 15 маусымда қайтыс болды. Ол Латындықтардың Әулие Мария шіркеуіне жерленді. Уильям Тирдің айтуынша, ол "әскери істерде зор тәжірибесі бар, дана және салмақты адам" болған.

Отбасы

Евстафий Иерусалимнің латын патриархы Арнульф Шокктың қызы Эмма Шоккпен үйленді. Арнульф Эмманың қалыңдығы ретінде Иерихонды Евстафийге берді, бірақ бұл қала Киелі Құдс шіркеуінің меншігі еді. Эммамен Евстафий егіздердің әкесі болды: Герард (сондай-ақ Евстафий II деп те аталады) және Вальтер, олар одан кейін тиісінше Сидон мен Кесарияны басқарды. Эмма Яффа графы Хью II де Ле Пуизетке тұрмысқа шықты. Оның екінші күйеуі мен ұлдары арасындағы қарым-қатынас тартысты болды. Оның ұрпағы Джулиан Греньер 1260 жылы Айн-Джалут шайқасынан кейін моңғолдар тарапынан қиратылғаннан соң Сидон иелігін Тамплиерлер орденіне сатты. Оның ұрпақтары Кесария иелігін 1238 немесе 1243 жылы Маргарет Греньерге үйлену арқылы Джон Алеманның меншігіне дейін басқарды. Граниер немесе Греньер әулеті екі бауырмен тоқырады: Балиан II (1277 жылы Ботронде қайтыс болды) және Джон (1289 жылы Арменияда қайтыс болды), олар Сидон иесі Джулиан Греньердің (1275 жылы қайтыс болды) және оның әйелі Евфемияның, Армения патшасы I Хетумның қызы болған.