Кіріспе
Америка заңдық ісі Muntaqim v. Coombe, 449 F.3d 371 (2d Cir. 2006), бұл Нью-Йорк штатының заңына қарсы іс-қимыл болды. Бұл заң афроамерикандықтарға тиіспейтін әсерін тигізді және сондықтан расасына байланысты дауыс беру құқығын жоққа шығару ретінде федералды дауыс беру құқығы туралы заңның 2-бөлімін бұзды деп мәлімдеді.
Muntaqim v. Coombe, 449 F.3d 371 (2d Cir. 2006), was a legal challenge to New York State’s law disenfranchising individuals convicted of felonies while in prison and on parole. The plaintiff, Jalil Abdul Muntaqim who was serving a life sentence at the time, argued that the law had a disproportionate impact on African Americans and therefore violated Section 2 of the federal Voting Rights Act as a denial of the right to vote on account of race.
Шолу
Мунтакимнің алғашқы аты Энтони Боттом болды. 1971 жылдың мамыр айында Мунтаким және оның серігі Нью-Йорк қаласының екі полиция қызметкерін атып өлтірді. 1974 жылы Мунтаким осы кісі өлтіру үшін бірінші дәрежелі екі адам өлтіргені үшін айыпты деп танылып, жиырма бес жылдан өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Мунтакимге 2004 жылы шарт бойынша босатудан бас тартылды, ал 2006 жылы шартты түрде босатуды қайтадан сұрай алады. Өмір бойына бас бостандығынан айырылған Мунтакимге Нью-Йорктегі құқық бұзушылықтар туралы заң бойынша, егер ол кешірімге ие болмаса, ешқашан дауыс беруге рұқсат етілмейді. Нью-Йорктің Солтүстік округінің АҚШ округтік соты Мунтакимнің Нью-Йорктің қылмыскерлерді сайлау құқығынан айыру туралы заңына қарсы даусын қабылдамады. АҚШ-тың апелляциялық соты шағымды қабылдамай тастады, себебі дауыс беру құқығы туралы заңның 2-бөлімі қылмыскерлерді сайлау құқығынан айыру туралы заңға қолданылмайды. Бұл 2-бөлімді қолдану штаттық және федералды үкіметтер арасындағы билік тепе-теңдігін өзгертетін болғандықтан, Конгресс Жоғарғы Соттың соңғы прецедентіне сәйкес, бұл тепе-теңдікті бұзуға ниетті екенін нақты мәлімдеуге міндетті болды. Осылай жасамағаны үшін, заң қылмыскерлерді сайлау құқығынан айыруға тыйым салу үшін қолданыла алмады. 2004 жылдың 8 қарашасында Жоғарғы Сот Мунтакимнің өтінішін қабылдамады, сондықтан істі қараудан бас тартты. Жоғарғы Сот "сертиорари" деген өтінішті қабылдамағаны үшін, Екінші округ өз бастамасымен істі толық сот алдында қайта қарауға бұйырды. 2005 жылғы 22 маусымда қайтадан тыңдаудың ауызша талқылауы өтті. 2006 жылдың 4 мамырында Екінші округ Мунтакимнің арызын оның заңды тұлғасы жоқ, сондықтан сот оны тыңдауға құзыреті жоқ деген негізде қабылдамады. Мунтаким Калифорниядағы түрмеден Нью-Йорк түрмесіне көшірілді, онда ол басқа қылмыс жасағаны үшін жазасын өтеп жүрген еді. Осылайша ол Нью-Йорк емес, Калифорнияның азаматы болды. Бұдан басқа, ол бірнеше рет шарт бойынша босату туралы тыңдауларда, егер ол босатылса, Нью-Йоркте қалуға ниеті жоқ екенін білдірді. Нью-Йорк заңына сәйкес түрмеде тұрып тұруы тұрғылықтылықтылықты құрып та, жоймайтынына байланысты, Мунтаким Калифорнияның тұрғыны болып қалды және бұл факт, қылмыскерлерді сайлау құқығынан айыру заңы емес, Мунтакимді дауыс беруге кедергі жасады.
Процедуралық тарих
1994 жылдың 26 қыркүйегінде Мунтаким өзінің жеке адвокаты ретінде Нью-Йорк штатының Солтүстік округінің АҚШ округінің сотына шағым берді. Бұл конституциялық және азаматтық құқықтарға қатысты бірқатар шағымдарды, соның ішінде дауыс беру құқығы туралы заңға қатысты шағымдарды тудырды. 1999 жылдың 25 қазанында жауапкерлер шағымды қарардың қарарлық жазбалары негізінде (әдетте, шағымды қарардың қарарлық жазбалары негізінде) қараудан бас тартуды талап етіп, қысқаша шешімді сұрады. Бұл өтініш сот төрешісіне жіберілді. 2000 жылдың 18 шілдесінде судья айыптаушылардың өтінішін қанағаттандыру туралы есеп және ұсыныс берді және Мунтакимнің шағымын толықтай қабылдамады. Мұнтақим қарсылық білдірді. 2001 жылдың 24 қаңтарында аудандық сот судьясы бұл ұсынысты қабылдап, Мунтакимнің арызын қабылдамады. Мунтаким екінші округтік апелляциялық сотқа шағымданды, бірақ тек дауыс беру құқығы туралы заңның кінәсін жоққа шығару туралы. 2002 жылдың 4 маусымында округтік сот өз еркімен (sua sponte) Мунтакимге көмек көрсету үшін апелляциялық кеңес тағайындады. 2003 жылдың 10 наурызында бұл іс ІІ Апелляциялық соттың үш судьясынан тұратын алқа алдында талқыланды. 2004 жылдың 23 сәуірінде аудандық сот аудандық соттың шешімін бекітті. 2004 жылдың 8 қарашасында Жоғарғы Сот Мунтакимнің ісін қараудан бас тартты (сертиорари туралы жазбаша өтініш қабылданбады). 2005 жылдың 22 маусымында сот отырысында бұл істің қаралуы талқыланды. 2006 жылдың 4 мамырында Мунтакимнің сотқа жүгінуге құқығы жоқ деген негізмен істі қараудан бас тартты.
Екінші округтің пікірі
Апелляциялық шағымды Мескил, Кардамон және Кабранс судьялары қарады. Бір ауыздан қабылданған қорытындыны судья Кэбранес жазды. Соттың шешімі бойынша, бақылау прецеденті "Жоғарғы соттың "өте күшті айқын мәлімдеме ережесі" 366 F.3d 115 деп аталды. Бұл ұстанымға сәйкес, егер Конгресс федералды және мемлекеттік билік арасындағы тепе-теңдікті өзгерткісі келсе, ол бұл туралы анық мәлімдеме жасауы керек. Осы теңгерімнің өзгергенін анықтау үшін сот 1973 баппен қандай іс-әрекеттің тыйым салынғанын анықтауы керек еді. Сот бұл ережелердің таласқа ұшыраған заңның заң шығарушының дәлелденген нәсілдік жеккөрушілігінің нәтижесі болуы талаптарынан босатуды көздегенін, бірақ олар кемсітушілік пен теңсіздік арасында себеп-салдар байланысының болуын талап ететінін анықтады. Мунтаким мұндай байланысты жоққа шығарғандықтан (және істің процессуалдық ұстанымы сотқа оның айтқандарының шынайылығын қабылдауға мәжбүр болғандықтан), сот оның VRA-да танылатын талапты мәлімдегенін анықтады. Содан кейін сот 1973 жылғы баптың федералды/мемлекеттік тепе-теңдікке әсер еткен-етпегендігі туралы мәселеге тоқталды. Сот қылмыскерлерді жазалау да, сайлау құқығын бақылау да мемлекеттің дәстүрлі мәселесі деп тапты. Сот содан кейін, құқықтан айыру заңдары кемсіту құралы екендігі немесе 1973 бапты құқықтан айыру заңдарына қолдану конституциялық емес мінез-құлыққа барабар және сәйкес келетін жауап екендігі туралы қорытындылар болмаған жағдайда, 1973 бапты қылмыскерлерді құқықтан айыру заңдарына қолдану конституциялық емес болуы мүмкін және ең аз дегенде, федералды / мемлекеттік тепе-теңдікті өзгертті. Осыны анықтағаннан кейін, сот Конгресс талап етілгендей нақты мәлімдеме жасамаған және 1973 бап Нью-Йорктің қылмыскерлерді сайлау құқығынан айыру туралы заңына қолданылмайтынын анықтады.