Ядролық сынақтардың құрбаны: Джеймс Мейджор Гейтстің өмірі мен күресі

Кіріспе

Джеймс Майор Б. Гейтс (17 шілде 1935 – 20 наурыз 2004) – адамдарға радиациялық әсерін зерттеу үшін пайдаланылған 95-ші инженерлік-ұрыс батальонының соңғы тірі қалған мүшесі. Олар 1954 жылы Невада штатындағы «Desert Rock» полигонындағы атомдық жарылыстар кезінде ең жақын жерде орналасқан. Оның сөзіне қарағанда: «Үкіметтің өз халқына қалай зиян келтіруінің себебін түсіну мүмкін емес». Бір жарылыс оны окоптан лақтырып жіберді, ол 11 күннен кейін әскери госпитальде оянды, қолы мен аяғына хирургиялық түзету жасалып жатқанын көрді. Ол медициналық босату сұрады, бірақ оған рұқсат берілмеді. Басқа әскерилермен бірге ол радиоактивті су мен тамақ ішіп, радиоактивті ауамен тыныс алды, ал әскери капелландар оған бұл зиянсыз екенін айтты. Осы қасіреттің алдын алу үшін Джим түнде шөлге шығып, күні бойы орнатқан сымдарды кесіп, жарылыстың кешігуіне себеп болды. Осы іс үшін ол тұтқындалды. Әскери шекаралық жолмен автостоппен келе жатқанда, журналист Пол Джейкобс оны көлікке алды. Дос болып, Джим оған құпия ақпаратты берді. Джейкобс оны және басқаларын ресми түрде сұраққа алып, атомдық сынақтарды қоршаған құпияны ашуға көмектескен бірнеше мақала жариялады. Джимнің куәлігі 1980 жылы Саул Ландау түсірген «Пол Джейкобс және ядролық топ» атты деректі фильміне енгізілді. Джим 1995 жылы түсірілген британдық «Geiger Sweet Geiger Sour» фильмінде де ойнады (бұл фильм АҚШ-та тыйым салынған). Невададағы қызметтен кейін Джим Германияға, содан кейін АҚШ-қа қайтарылды, онда Nike ABM базаларында химиялық, ядролық және биологиялық соғыс тактикасын оқытты. Чикагоға оралғаннан кейін зейнетке шыға алмады, сондықтан Армия резервінде қызметін жалғастырды. Джим үйленді, 8 баласы және 29 немересі болды. Ол такси жүргізді, болат зауытында және почта бөлімінде жұмыс істеді, сондай-ақ өзінің мейрамханасын ашты. Дегенмен, оған Әлеуметтік қамсыздандыру төленбеді және ол 12 жыл бойы үйсіз қалды, сол кезде жүрек талмасына ұшырады, бірақ сақтандыруы болмады. Радиациялық улану оның тіндеріне, өкпелеріне, буындарына, бұлшық еттеріне және тістеріне сіңіп, жылдар бойы көптеген органдарының жұмысын тоқтатты, соның ішінде апендицит жарылып, содан кейін жүрек жетіспеушілігі болды. Ол барлығынан керемет түрде аман қалды, бұл дәрігерлерді таң қалдырды, және осы екі жағдай «Operation TEAPOT» операциясының 40 жылдығына орай болды. Джим әскери жеңілдіктерді алу үшін күресін тоқтатқан жоқ. Ол көптеген сұхбаттар берді, соның ішінде 1994 жылы терең сұхбат берді. «Құқықтық салдар» деп аталатын бұл мақала ABA Law Journal журналында жарияланды және Америка адвокаттар қауымдастығы мен үкімет арасында дау тудырды. Джим Атом ардагерлері қауымдастығына, Атом ардагерлері альянсына қосылды және үйсіз ардагерлермен достық қарым-қатынас орнату үшін Вьетнам ардагерлерінің соғысқа қарсы митингілеріне қатысты. 1986 жылдан бастап ол Невада полигонындағы қару сынақтарына қарсы азаматтық наразылық акцияларына қатысты. Ол Вашингтон, Нью-Йорк, Сан-Франциско, Беркли, Лас-Вегас және Чикаго қалаларында митингілер мен конференцияларға қатысты. Ол сондай-ақ саяси көшбасшылармен, соның ішінде мэр Харольд Вашингтонмен және сенаторлар Кэрол Мозли Браунмен және Пол Саймонмен тығыз жұмыс істеді. Джим Невадаға соңғы сапарында Шошоне индейлері оған достығы мен қамқорлығы үшін ескерткіш тақтасын сыйлады. Джим өзінің ісі бойынша Вашингтондағы апелляциялық сотта маңызды сот отырысын тағайындауға қол жеткізді, бірақ ол оған қатысуға екі жарым ай қалғанда қайтыс болды. Ол Авраам Линкольн ұлттық зиратында жерленген.

James Major B. Gates (July 17, 1935 – March 20, 2004) was the last survivor of the segregated 95th Engineers Combat Battalion, which was used for human fallout exposure testing. They were stationed in closest vicinity during atomic blasting at Camp Desert Rock in Nevada in 1954. He was quoted as saying, "there is no reckoning why the government would hurt its own people." One explosion blew him out of a trench and he awoke 11 days later in the military hospital finding his arm and leg undergoing surgical reconstruction. He asked then for a medical discharge, but it was denied him. Along with the other men, he ingested radioactive water and food, breathed radioactive air—all the while being counseled by military chaplains that these were harmless. To counteract this horror, Jim knew enough to act by driving out into the desert at night to cut the wires he set up that day, to create a delay in detonation. In doing so he would be arrested. While hitching along a military border road, he was picked up by journalist Paul Jacobs. After becoming friends, Jim gave him insider knowledge. Jacobs formally interviewed him and others, publishing a series of stories which helped blow the lid off the secrecy surrounding atomic testing. Jim's testimony was included into the 1980 documentary "Paul Jacobs and the Nuclear Gang" produced by Saul Landau. Jim was also in a 1995 British production "Geiger Sweet Geiger Sour" (which movie is banned in the U. S.). After Jim's duties in Nevada, he was shipped to Germany, and then back to the United States to teach chemical, nuclear and biological warfare at Nike ABM bases. Back in Chicago and not able to retire, he continued in the Army Reserves. Jim married and had 8 children and 29 grandchildren. He drove taxi cabs, worked in a steel mill and a post office, and opened his own restaurant. Even so, he was denied Social Security and was homeless for 12 of those years, suffering a heart attack during that time, with no insurance benefits. The radioactive poisoning had settled in his connective tissues, his lungs, joints, muscles and teeth, causing him major organ failures over the years, including a burst appendix followed by heart failure, all of which he miraculously survived to the amazement of doctors, and which two were suffered on the 40th anniversary of Operation TEAPOT. Jim never gave up his fight for the military benefits denied him. He was interviewed many times, including a 1994 in depth interview. This article, entitled "The Legal Fallout" was featured (front cover) in an ABA Law Journal, and caused controversy between the American Bar Association and the government. Jim also joined the Atomic Veterans Association, the Alliance of Atomic Veterans, and would attend the Vietnam Veterans Against the War rallies to befriend the homeless vets. Since 1986, he participated in civil disobedience actions against weapons testing at the Nevada Test Site. He attended rallies and conferences in Washington, New York City, San Francisco, Berkeley, Las Vegas and Chicago. He also worked closely with political leaders, including Mayor Harold Washington and Senators Carol Moseley Braun and Paul Simon. Jim's last trip to Nevada was when the Shoshone Indians gave him a memorial plaque for his friendship and concern. Jim was able to receive a date for a landmark hearing on his case before the Court of Appeals in Washington, but died just two and a half months before he could attend. He is buried at the Abraham Lincoln National Cemetery.

Жазбалар

vvaw.org галереясы
vvaw.org ардагерлерге арналған мақала
chicagogreens.org
antenna.nl
Джеймс М. Гейтс-младший қол қойған және 2004 жылғы 27 ақпанда күнтізбелік тіркелген 6 беттік жеке мәлімдеме; "Құқықтық салдар, жауапкершіліктен қорғалған", Нэнси Хоган, 1994 жылғы мамыр, Америка адвокаттар қауымдастығының журналы, Чикаго;