Кіріспе
Жапондық детектив жазушысы Нацухико Кёгоку (京極 夏彦) – Осава кеңсесінің мүшесі, жапондық детектив жазушысы. Ол Жапонияның детектив жазушылары қатарында және Жапонияның Хонкаку детектив жазушылар клубының мүшесі. Оның үш романы толық метражды фильмге бейімделді; 1996 жылғы Жапония детектив жазушыларының сыйлығын жеңіп алған «Морио но Хако» сондай-ақ «Косетсу Хиаку Моногатари» сияқты аниме телесериалына айналдырылды, ал оның «Лупс=Гарус» кітабы аниме толық метражды фильміне бейімделді. Vertical баспасы оның тұңғыш романын «Убумның жазы» деген атпен жариялады.
Natsuhiko Kyogoku (京極 夏彦) is a Japanese mystery writer, who is a member of Ōsawa Office. He is a member of the Mystery Writers of Japan and the Honkaku Mystery Writers Club of Japan. Three of his novels have been turned into feature films; Mōryō no Hako, which won the 1996 Mystery Writers of Japan Award, was also made into an anime television series, as was Kosetsu Hyaku Monogatari, and his book Loups=Garous was adapted into an anime feature film. Vertical have published his debut novel as The Summer of the Ubume.
Өмірбаян
Кёгоку Хоккайдоның Отару қаласында дүниеге келген. Кувасава дизайн мектебінен шығып кеткен соң, жарнама агенті болып жұмыс істеді және дизайн компаниясын құрды. 1994 жылы "Коданша" баспасы оның алғашқы романы – "Ubume жаздағы" (The Summer of the Ubume) кітабын жариялады. Одан бері ол көптеген роман жазып, екі жапон әдеби сыйлығын алды; 2003 жылы Кёгоку "Nozoki Koheiji" (覘き小平次) үшін 16-шы Ямамото Шугоро сыйлығына ие болды, ал 2004 жылы "Nochi no Kōsetsu Hyaku Monogatari" (後巷説百物語) үшін 130-шы Наоки сыйлығын жеңіп алды. Оның көптеген туындылары жапон халық фольклорындағы мифологиялық жаратылыстар – ёкайға арналған. Ол өзін ёкай зерттеушісі деп атайды. Бұл таңдауына әйгілі ёкай маманы Шигеру Мидзуки (水木しげる) зор ықпал етті. Кёгоку Мидзукидің Әлемдік Ёкай қауымдастығына қатысады және Канто Мидзуки қауымдастығының және Таңқалдыратын және керемет Шығыс Азия құбылыстарын зерттеу институтының мүшесі.
Йокай
Кёгоку йокай фольклорын сублимацияның бір түрі деп санайды және осы идеяны өзінің романдарына қолданды. Оның шығармалары көбінесе баспагерлер тарапынан йокай романдары ретінде жарнамаланады, және оның мұқабалары да осыны көрсетеді. Бірақ, оның өлеңдерінде йокайлардың өзі көрінбейді, тек қылмыскер кейіпкерлердің себептерін ашуға арналған мысалдар ретінде ғана айтылады. Мысалы, "Убуме жазы" романында убуме, нәфрәт сезімін білдіретін, жүкті әйелдер туралы әңгімелердің бір бөлігі ретінде таныстырылады. Дегенмен, убуме тек соңында ғана пайда болады.
Цукимоно-Отоси
Кёгокуның шығармаларында, әсіресе Кёгокудо (京極堂) сериясында, басты кейіпкер Акихико Чузенджи (中禅寺 秋彦) бір жақындықты жою арқылы қылмысты ашады; осы әдіс Цукимоно Отоши деп аталады, және оның романдарының ең ерекше белгісі болып табылады. Бұл термин Онмёдодан (陰陽道) алынған: йокай, демон немесе әруақтарды айдау рәсімі. Чузенжи Цукимоно Отошиді қылмыскер кейіпкердің жасырын сезімдерін ашу үшін риторикалық құрал ретінде қолданады, сондай-ақ сол сезімді белгілі бір йокай туралы халық аңызымен салыстырады. Бұл көбінесе жұмбақты шешеді, бірақ Чузенджи үшін бұл нәтиже тек күтпеген қосымша эффекті ғана.
Кітап дизайны
Оның жұмысының тағы бір ерекшелігі – кітап дизайны: мұқабасы, қалыңдығы және беттердің орналасуы. Жоғарыда айтылғандай, ол бұрын дизайн компаниясын құрған, ал романдар жазушы болғаннан кейін де дизайнер ретінде жұмыс істеп келеді. Сондықтан, романшылар үшін ерекше жайт, ол өзінің кітаптарының қабылдану процесіне тікелей араласады және кейде басқа авторлардың кітаптарын да жобалайды, мысалы, «Ганкю Китан» (眼球綺譚), Юкито Аятсужидің (綾辻行人) кітабын.
Қақпағы
Киогоку кітаптарының мұқабалары олардың тақырыптарына сай келу үшін күрделі түрде жасалған. Кёгокудо сериясында мұқабалар әрдайым әрбір керемет оқиғадағы йокайларды бейнелейді. Коданша Ровелс нұсқасында мұқабалар Широу Тацуми (辰巳四郎) мен Аяко Исигуро (石黒亜矢子) салған суреттермен, ал Коданша Бунко нұсқасында мұқабалар Рио Арай (荒井良) жасаған қағаз қуыршақтардың фотосуреттерімен безендірілген. Косетсу Хьяку Моногатари сериясында мұқабалар да йокайларды көрсетеді, ал осы серияның бірінші басылымында мұқабалардың арт жағында оқиғамен байланысты қорқынышты укийо-э суреттері бейнеленген, мысалы, Оно но Комачи Кюсозу (小野小町九相図). Ал Досукой сериясында, бұл романдар басқа жапон романдарының пародийлік комедиялары болғандықтан, қорқынышты туындылардан өзгеше, мұқабаларында әрдайым күлкілі, семіз сумо күресшілері бейнеленеді.
Қалыңдығы
Кёгокуның шамалы барлық кітаптары, әсіресе Кёгокудо сериясы, басқа жапондық романдармен салыстырғанда өте қалың. Мысалы, "Тессо но Ори" (鉄鼠の檻) 826 беттен тұрады, "Жорогумо но Котовари" (絡新婦の理) 829 беттен тұрады, ал "Нуриботоке но Утаже, Утаже но Шитаку" (塗仏の宴 宴の支度) және "Нуриботоке но Утаже, Утаже но Шимацу" (塗仏の宴 宴の始末) романы екі томдық, жалпы 1248 беттен тұрады. Осы қалыңдығынан кітаптары кірпіш немесе ойыншық сүйек сияқты көрінеді, сондықтан оларды "кірпіш кітаптар" немесе "сүйек кітаптар" деп атайды.