Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
XI ғасырдағы Сельси епископы Гримкетель (1047 жылы қайтыс болған) – Норвегияға миссионер ретінде барған ағылшын дін қызметкері. Норвегияның христиан дініне өтуіне ішінара жауапты болды. Ол Әулие Олафты қасиетті деп жариялау процесін бастады. Англияға оралғаннан кейін Сельси епископы болды, сондай-ақ біраз уақыт Эльмхем епископы лауазымын да атқарды. Кейбір адамдар оны симония жасады деп айыптады.
11th century Bishop of Selsey
Grimketel (died 1047) was an English clergyman who went to Norway as a missionary and was partly responsible for the conversion of Norway to Christianity. He initiated the beatification of Saint Olaf. On his return to England he became Bishop of Selsey and also for a time Bishop of Elmham. He was accused, by some, of being guilty of simony.
Өмір
Гримкетелдің тегі туралы көп мәлімет белгілі емес. Норвегиялық викинг Олаф Харальдсон бірнеше жыл Англияда Этельредтің әлсіздігіне қарсы Дания королі Кнутты қолдады. Англияда Олаф көптеген христиандармен байланыста болды, олар оны христиандыққа көнуге ықпал етті. Олаф 1012 жылы Руандағы Нотр-Дам соборында крещениеден өтті. Олаф Норвегияға қайтып келгенде, отбасына билікті қайтару ниетімен, өзімен бірге ағылшын дін қызметкерлері мен кеңесшілерін алып келді. Оның маңызды кеңесшілерінің бірі Гримкетель болды. Олаф Норвегия королі болды, ал Гримкетель Нидарос епископы болды. Олаф пен Гримкетель шамамен 1020 жылы Мостер тіңінен Норвегияның ең алғашқы шіркеу заңдарын жариялады. Гримкетель жасаған заңның құрылымы сол кездегі Англия заңдарына ұқсас болды. 1028 жылы Олафтың отандастары мен Кнуттың одағы Олафты елден қуды. Сигурд Нидарос епископы болып тағайындалды, Гримкетелдің орнына. Бұл эпизодқа ертеректегі Вустер жылнамасының қайта қарастырылған нұсқасында қысқаша сілтеме жасалған, бірақ тарихшы Сьюзан Келлидің айтуынша, кейінірек сенімсіз егжей-тегжейлермен толықтырылды; түзетілген нұсқада Гримкетель Эльмхэмді сатып алғаны айтылады (pro auro, "алтын үшін" сөздері pro eo, "оның үшін" дегенмен ауыстырылған) және Стиганд Сельси епископы болды, бұл Келлидің пікірінше, сенімді емес. Аңглосаксон жылнамасының C, D және E нұсқаларына сәйкес, Эльмхэм епископы Эльфрик II шамамен 1038 жылғы Рождествода қайтыс болды, ал Мальмесберидің Вильгельмі оны басқа Эльфрикпен (Эльфрик III) алмастырды, бірақ Флоренция Вустерлік өз жылнамасында Эльфрик III-ті ескермеді, оның орнына Стиганд Эльмхэм епископы болды. Ол содан кейін Гримкетелдің 1043 жылы Стигандты Эльмхэмде алмастырғанын жазды, ол осы жылы қызметтен алынған кезде. Бірінші құжат (S. 1069) 1043 жылға дейін дараланған және анық деп саналады, ал екінші құжат жалған деп есептеледі. Сьюзан Келли Гримкетелді симонист деп айыптаған қаңқудың негізділігі белгісіз дейді; алайда тарихшы Фрэнк Барлоу оның лауазымын король Гарольд Харрефуттан сатып алғанына сенімді. Гримкетель 1047 жылы қайтыс болды және Кентерберидегі Христос шіркеуінің монастырында жерленді.
Little is known of Grimketel's background. The Norwegian Viking Olaf Haraldson spent several years in England supporting Æthelred the Unready against the Danish King Cnut. While in England Olaf was in contact with many Christians who seemed to have influenced him into converting to Christianity. Olaf was baptised at Notre Dame, Rouen in 1012. When Olaf returned to Norway, with the intention of restoring power to his family, he took a group of English priests and advisors with him. One of his principle advisors was Grimketel. Olaf became King of Norway and Grimketel became the Bishop of Nidaros. Olaf and Grimketel proclaimed the earliest Norwegian church laws in about 1020 at the Moster þing. The structure of the law, devised by Grimketel, was similar to that of the laws in England at the time. In 1028 an alliance of Olaf's countrymen and Cnut drove Olaf into exile. Sigurd was installed as Bishop of Nidaros, in Grimketel's place. There was a simple reference to this episode in the earlier recension of the Worcester Chronicle, which, according to the historian Susan Kelly, was later elaborated with some unreliable detail; the revised version states that Grimketel bought the Elmham see (the words pro auro, "for gold" have been substituted for pro eo, "for him") and that Stigand became bishop of Selsey, which Kelly feels is not credible. According to the Anglo Saxon Chronicle versions C, D, and E, Ælfric II, Bishop of Elmham died about Christmas 1038, and William of Malmesbury says that he was replaced by another Ælfric (Ælfric III), however in his chronicle, Florence of Worcester ignored Ælfric III, and has Stigand becoming Bishop of Elmham instead. He then records that Grimketel replaced Stigand at Elmham, when the latter was deposed in 1043. The first writ (S. 1069) is known to be authentic and is dated around 1043, the second writ is thought to be spurious. Susan Kelly says that it is not clear whether there is justification for the rumours identifying Grimketel as a simonist; however, the historian Frank Barlow feels that he did purchase the office from King Harold Harefoot. Grimketel died in 1047 and was buried at Christ Church Priory, Canterbury.