11 ғасырдағы Стиганд: Селси епископы және Чичестер епископтығының негізін қалаушы

Кіріспе

11 ғасырдағы Селси епискобы және кейін Чичестер епискобы Стиганд (1087 жылы қайтыс болған) – Селсидің соңғы епискобы және Чичестердің алғашқы епискобы.

Өмір

1066 жылғы нормандық жаулап алудан кейін ағылшын шіркеуі біртіндеп Нормандиядағы епископтық ұйымның үлгісімен қайта құрылды. Осы процестің бір бөлігі ретінде, ағылшын шіркеулерінің барлық англосаксон епископтарының орнына нормандықтар келді. Кентербери архиепископы Стиганд 1070 жылы архиепископтық лауазымды Винчестер епископтығымен бірге иеленгені үшін және алдыңғы архиепископ Роберт Жюмиегестің қашқаннан кейін архиепископтыққа заңсыз қол жеткізгені үшін айыпталып, қызметтен алынды. Сол кезде Сельси епископы Этельрик II де қызметтен босатылды, бұл, әдетте, архиепископ Стигандпен байланысы болғандықтан болды. Король Вильгельмнің капелланы, сонымен қатар Стиганд деп аталған, Этельрик қызметтен алынғаннан бір апта ішінде Сельси епископы болды. 1075 жылғы Лондон кеңесінде Оңтүстік Саксон шіркеуі Чичестерге көшірілді. Кейбір дереккөздер Стиганд 1082 жылға дейін Сельси епископы атағын сақтап, кейін Чичестер епископының жаңа атағын қабылдады, бұл ауысудың толық аяқталуына бірнеше жыл кеткенін көрсетеді. Ортағасырлық шежіреші Вильям Малмсбери «Gesta pontificum Anglorum» еңбегінде Чичестерде Әулие Петрге арналған монастырь және кесіптер болғанын жазды. Бұл жер шіркеудің жаңа орталығына айналды, собор қасиетті жермен бірге орналасқан. Собор 12 ғасырда қайта жараңданғаннан кейін, шіркеу мүшелеріне собордың алтарі берілді, ол Ұлы Петрдің субдекандық шіркеуі ретінде белгілі болды. Олар 15 ғасырдың соңында собордың солтүстік трансептіне көшірілді және 19 ғасырға дейін сонда қалды, содан кейін собордың қасына Әулие Петрге арналған жаңа шіркеу салынды. Дәстүр бойынша, собордың құрылысы Стигандтың ізбасары Ральф де Луффаға жатқызылады, бірақ сәулет тарихшысы Р.Д.Х. Джем Стиганд Чичестер соборын салуды бастауы мүмкін екенін айтады. Тэттон Браун одан да әрі барып, «собордың көп бөлігі епископ Луффа тұсында кемедегі төртінші бөлікке дейін аяқталды» деген пікірді келтіреді. Тарихшылар үшін мәселе – Стигандтың тұсынан заңды харталар мен басқа құжаттардың өте аз сақталғаны. Көптеген құжаттардың жоғалуы 1642 жылы Англия азамат соғысы кезінде парламентшілердің соборды тонауымен байланысты. Стигандтың кезінде жоспарланған собор батыс мұнараларымен бірге сегіз бөліктен тұратын негізгі ғимараттан құралған, бірақ құрылыс материалдарынан алынған мәліметтер бірінші кезеңде тек шығыс жағындағы төрт бөліктің салынғанын көрсетеді.

Following the Norman Conquest of 1066, the English church was gradually restructured along the lines of the episcopal organization in Normandy. As part of this process, almost all of the Anglo Saxon bishops of English sees were replaced by Normans. Archbishop Stigand of Canterbury was deposed in 1070, accused of holding the archiepiscopal see in plurality with the bishopric of Winchester and of having seizing the archiepiscopate irregularly after the flight of his predecessor Robert of Jumièges. Æthelric II of Selsey was deposed from his episcopate at the same time, probably because of his association with Archbishop Stigand. King William's chaplain, who was also called Stigand, replaced Æthelric as Bishop of Selsey within a week of Æthelric's deposition. At the Council of London in 1075 the South Saxon see was transferred to Chichester. Some sources claim that Stigand continued to use the title Bishop of Selsey until 1082, before adopting the new title of Bishop of Chichester, indicating that the transfer took several years to complete. The medieval chronicler William of Malmesbury said, in Gesta pontificum Anglorum, that there had been a monastery dedicated to St Peter, as well as a convent in Chichester. Presumably the minister became the new seat of the diocese with the cathedral sharing its site with that of the parish church. It was probably after the rebuilding of the cathedral in the 12th century that the parishioners were assigned the nave altar, this was known as the sub deanery church of St. Peter the Great. They were then moved, at the end of the 15th century, to the north transept of the cathedral and remained there until the 19th century when a new parish church was built adjacent to the cathedral and dedicated to St Peter. Traditionally, the building of the cathedral has been credited to one of Stigand's successors, Ralph de Luffa, but the architectural historian R. D. H. Gem argues it is possible that Stigand began the building of Chichester Cathedral. Tatton Brown goes further by suggesting that "most of the first church was completed as far as the fourth bay in the nave by the time of Bishop Luffa". The problem for historians is that virtually no legitimate charters or other documents survive from Stigand's time. The loss of most of the documents has been attributed to the sacking of the cathedral by the Parliamentarians in 1642, during the English Civil War. The cathedral, probably planned during Stigand's tenure, consisted of an eight bay nave with flanking western towers; however evidence from the fabric shows that only the eastern four bays were built in the first phase.

Патша мен архиепископпен айтыс

Чичестер епархиясының пребендтерге бөлінуі Стиганд тұсында басталған болуы мүмкін. Стигандтың ұйымдастыру дағдылары оны Ланфранкпен Суссекстегі архиепископтардың жекелеген иеліктері мәселесінде қақтығысқа түсірді, мұндай иеліктер көп болған. Ланфранк Стигандқа хат жазып, Кантербери епископтығына қарасты Суссекстің шіркеулеріне араласпауын бұйырды, сондай-ақ ол аталған иеліктердегі дін қызметкерлеріне Стигандтың епархиялық синодтарына қатысуын тиым салды. Стиганд 1087 жылға дейін, мүмкін 29 тамызда қайтыс болғанға дейін Чичестер епископы қызметін атқарды.