Рейнальд Эбингдон аббаты (1084-1097): өмірі, мансабы, және Вильгельм I-нің шаплині ретіндегі рөлі. Жюмиеж монастырының бұрынғы монахы. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рейнальд (немесе Регинальд) (1097 жылы қайтыс болған) – Абингдон аббаттығының көрнекті абысы. Рейнальд – бұрынғы Джумиеге монахы, 1084 жылы король Уильям I оны Абингдон аббаттығының абысы етіп тағайындағанда оның шаплоны болған. Ол Нормандияда қайтыс болды.
Rainald (also Reginald) (died 1097) was a prominent Abbot of Abingdon. Rainald was a former monk of Jumièges who was King William I's chaplain when he was appointed Abbot of Abingdon by him in 1084. He died in Normandy.
Өмір
Ол Нормандия герцогы Вильгельмнің діни қызметкері және капелландарының бірі болған. Ол Жюмиеж монахы болды, ал герцог Вильгельм, кейін Англия королі, оған 1084 жылғы 19 маусымда Руанда Абингдон аббаттығын сыйлады. Оның алдыңғысы Этельгельм, бұрынғы Жюмиеж монахы, 10 қыркүйекте қайтыс болды. Король оны Винчестер епискобы Уолкелинге, лауазымына орналастыру үшін жіберді. Ол 18 шілдеде Абингдонда қабылданып, 15 тамызда Солсбери епискобы Осмундпен қасиеттендірілді. Аббаттықтың иеленушілері Жеңімпаздың үстемдігіне қарсылық көрсеткендіктен, үй тиісінше қиындықтарға тап болды; бірақ аббат Этельгельм тұсында жағдай жақсара бастады, және Рейнальдтың аббаттығының алғашқы жылдарында одан әрі дамыды. 1087 жылы Генттен келген Гилберт монастырға Лондонның Странд аймағындағы үйді, онда Әулие Нәзіктерге арналған шіркеуі бар, сыйлады. Ол бұл үйді Этельгельмнің кезінде сыйлаған, бірақ қайтыс болғаннан кейін қайтарып алған еді. Бұл үй аббаттың Лондондағы тұрағына айналды. Вильям Руфус таққа отырғанда, Реджинальд оған әкесінің қазынасын Англияның министрлері мен шіркеулері және кедейлер арасында бөлуге көмектесті. Осы кезде король оны жоғары бағалап, оған және оның үйіне жарлық берді. Рейнальд монастырь мүлкінің бір бөлігін ұлына және жақын достарына бергенімен, ол монастырь шіркеуін қайта жаңартуға кірісті, алдыңғы аббат жинаған материалдар мен қазынаны пайдаланды; және монастырь жерлеріндегі шаруалардың ынтымақтастығын қамтамасыз ету үшін оларды жинап, егер олар шіркеуді қалпына келтіру үшін өнімдерінің толық оннан бір бөлігін берсе, бірнеше зорлық-зомбылық әдеттер жойылмақ екенін жариялады. Роберт д'Оилги түсіндегі көрістен соң, ол бұрын аббат Этельгельмнің кезінде монастырьдан әділетсіз түрде тартып алған жерлерін қайтарды, сондай-ақ құрылысқа үлкен сома ақша берді. Бірақ кейін Рейнальдтың жаулары корольды оған қарсы қойды, және ол монастырьды көптеген мүлкінен айырды. 1097 жылдың қараша айында король Нормандияға аттанғанда, Рейнальд оны монастырь ісімен бірге еріп, сол жылдың соңына дейін онда қайтыс болды.
He was a secular clerk and one of the chaplains of William, Duke of Normandy. He became a monk of Jumièges, and Duke William, then king of England, gave him at Rouen the abbacy of Abingdon on 19 June 1084, his predecessor Æthelhelm, also formerly a monk of Jumièges, having died on 10 September 1083. The king sent him to Walkelin, bishop of Winchester, to be installed in his office. He was received at Abingdon on 18 July, and on 15 August was hallowed by Osmund, bishop of Salisbury. The tenants of the abbey had resisted the Conqueror's rule, and the house had accordingly suffered; but some return to prosperity seems to have begun under Abbot Æthelhelm, and it increased during the earlier years of Rainald's abbacy. In 1087 Gilbert of Ghent presented the monastery with a house in the Strand, London, with a chapel dedicated to the Holy Innocents, which he had given to it in Æthelhelm's time, but had resumed at his death. It became the abbot's London lodging On the accession of William Rufus, Reginald helped him in the distribution of his father's treasure among the minsters and other churches of England and the poor. At this time the king held him in high esteem, and gave a charter to him and his house. Though Rainald disposed of some of the convent's property to his son and personal friends, he set about rebuilding the church of the monastery, using materials and treasure collected by his predecessor; and, in order to ensure the co operation of the villeins on the conventual estates, gathered them together and announced that several oppressive customs would be done away, provided that they gave the full tithes of their harvest for the restoration of the church. Robert d'Oilgi was led by a dream to restore certain land that he had unjustly taken from the house in Abbot Æthelhelm's time, and also gave a large sum towards the building. After a time, however, enemies of Abbot Rainald set the king against him; and he deprived the convent of much of its property. The king having crossed to Normandy in November 1097, Rainald followed him, probably on the convent's business, and died there before the end of the year.
Отбасы
Оның ұлы Уильям Рейнальд жақсы білім алып, дін қызметкері болды. Ол оған Абингдон қаласына жақын Маршам шіркеуінің қызметін, сонымен қатар монастырь мүлкін сыйлады. Фариций аббаттың кезінде ауыр сырқатымен ауырғанда, ол Абингдондағы монастырь киімін киді және әкесінен алған шіркеу мен жерді монастырьға қайтарды.
His son William Rainald had well educated, and took holy orders. He presented him to the convent living of Marcham, near Abingdon, with some of the convent property. When taken with his last sickness in the time of Abbot Faricius, he assumed the monastic habit at Abingdon, and restored to the convent the church and land that he had received from his father.