Вульфнот Годвинсон – брат короля Гарольда II, удерживаемый в плену 43 года, что является рекордом для британской знати. История о политических интригах и заложниках.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вулфноф Годвинсон (1040–1094) – Англия королі Харольд II-нің кіші інісі. Уэссекс графы Годвиннің алтыншы ұлы Вулфноф бала кезінде кепіл ретінде алынып, соғыс пен саяси айлакерліктердің салдарынан 43 жыл тұтқындықta өмір сүрді. Бұл британдық патшалық отбасының мүшесінің ең ұзақ тұтқынға алынуы болды.
Wulfnoth Godwinson (1040 1094) was the youngest brother of King Harold II of England. The sixth son of Earl Godwin of Wessex, Wulfnoth was given as a hostage in childhood, and, as a result of war and political intrigue, was subsequently held in captivity for 43 years before dying, the longest ever imprisonment of a member of British royalty.
Өмірбаян
Вулфнот 1051 жылы Эдуард Исповедникке кепіл ретінде берілді, Годвиннің адал мінез-құлқының және граф пен король арасындағы қақтығыста қолдау көрсетуінің кепілі ретінде. Годвин бір жылдан кейін, Ирландия мен Фландрияда кең ауқымды дайындықтардан кейін әскер бастап Англияға оралғанда, король Эдуардтың нормандық жақтастары, әсіресе Джумиеж архиепискобы Роберт Англиядан қашқан. Осы сәтте Вулфнот (Годвиннің үлкен ұлы Свейн Годвинсонның ұлы Хаконмен бірге) қашқан архиепископпен бірге алып кетеліп, Нормандияға жеткізілді, онда олар Нормандия герцогы Вильгельмге тапсырылды. Ағылшын тарихшысы Эдмердің «Англиядағы жаңа оқиғалар» еңбегінде айтылғандай, Гарольдтың 1064 немесе 1065 жылы Нормандияға саяхаттауының себебі Вулфнотты және оның жүрегі туысқан Хаконды босату ниеті болды. Ол үшін ол көптеген байлықтарды алып кетті, бірақ Гарольд пен оның серіктері кеме апатына ұшырағанда, граф Ги I Понтьеу бәрін тәркіледі. Дегенмен, Гарольдтың континентке саяхаттауының нақты себептері белгісіз, және басқа да мүмкін түсіндірмелер бар. Олардың ішіндегі бірі – Эдуардтың қарттығы мен мұрагердің болмауы ескеріле отырып, Англия тағына отыру ниетіне континенттік саяхатшылардың реакциясын білу болды. Кейін Гарольд Вильгельмге адал вассал болуға және оның Англия тәжіне талап етуін қолдауға ант бергенде, Эдмердің сөзіне сүйенсек, Вильгельм Вулфнотты патша болғанда аман-есен қайтаруға уәде берді. Гарольдтың тәж киюі бұл келісімді бұзды, және Вулфнот 1087 жылға дейін, өлім жақын болған Вильгельм I-нің кешірімімен ғана босатылды. Бірақ ол король Вильгельм II Руфуспен Англияға қайтарылып, қайтадан тұтқынға алынды. Әрине, Вулфноттың ұзақ жылдар бойы тұтқындықта болуының көптеген себептері бар. Вильгельмнің 1066 жылы Гарольдты Хастингсте жеңіп, сол жылдың соңында Лондонда Англия королі болып таққа отырғаннан кейін де Англиядағы жағдай тұрақтанбады. Вильгельм Годвинсон әулетінің қайта жандануына қарсы кепіл ретінде Вулфнотты ұстаған болуы мүмкін. Вулфнот Нормандияда, содан кейін Гэмпшир мен Уилтширде түрмеде отырды және 1094 жылы Винчестерде қайтыс болды, әлі де тұтқын күйінде. Оның баласы болғаны белгісіз.
Wulfnoth was given as a hostage to Edward the Confessor in 1051 as assurance of Godwin's good behaviour and support during the confrontation between the earl and the king which led to the exile of Godwin and his other sons. Upon Godwin's return to England at the head of an army a year later, following extensive preparations in Ireland and Flanders, Norman supporters of King Edward, and especially Archbishop Robert of Jumièges fled England. It is likely at this point that Wulfnoth (along with Hakon, son of Svein Godwinson, Godwin's eldest son) was spirited away by the fleeing archbishop, and taken to Normandy, where they were handed over to Duke William of Normandy. According to Historia novorum in Anglia by English historian Eadmer, the reason for Harold's excursion to Normandy in 1064 or 1065 was that he wished to free Wulfnoth as well as his nephew Hakon. To this end he took with him a vast amount of wealth, all of which was confiscated by Count Guy I of Ponthieu when Harold and his party were shipwrecked. However, Harold's reasons for travelling to the continent are not clear, and there are other reasonable explanations, not the least of which was a sounding out among continental magnates of a response to his own intention to ascend the English throne at one point, given Edward's advanced age and lack of heir. When later Harold allegedly swore an oath to William agreeing to become his vassal and to support his succession to the English crown, one of the promises made by William in return, according to Eadmer, was that Wulfnoth would be returned safe and sound when William had become king. Harold's assumption of the crown broke this alleged agreement and Wulfnoth was not released until 1087, by the dying King William I in an amnesty. He was only freed briefly, before King William II Rufus took him to confinement in England. Of course, there are many other explanations of Wulfnoth's enduring captivity. Even following William's victory at Hastings (1066) over Harold and crowning as King of England in London later that year, England's pacification remained uncertain. William may have held Wulfnoth as hostage against a resurgent remnant of Godwinson power. Wulfnoth stayed in sometimes comfortable, if not enviable, captivity in Normandy and later in Hampshire and Wiltshire, and died in Winchester in 1094, still a prisoner. It is unknown if he ever fathered children.
Танымал мәдениет
Экранда Вулфнотты Майкл Пеннингтон Би-би-си телеспектаклісі Conquest (1966) екі бөлімдік туындысының, Theatre 625 сериясының бір бөлігінде сомдады.
On screen, Wulfnoth was portrayed by Michael Pennington in the two part BBC TV play Conquest (1966), part of the series Theatre 625.