Кіріспе

Сүйек сынығынан кейін жазылудың болмауы, еңбек ұйымдастырудың мәні.

Қосылмау – бұл операция сияқты араласу жасалмаса, сынық сүйектің жазылуының толыққанды тоқтауы. Мұндай сынық көбінесе талшықты буынға ұқсас құрылым түзеді, сондықтан оны "жалған буын" немесе псевдоартроз (грек тілінен "псевдо" – жалған, "артроз" – буын) деп атайды. Диагноз әдетте рентген немесе компьютерлік томография сияқты екі медициналық суреттеме арасында жазылудың болмағандығы байқалғанда қойылады. Бұл көбінесе 6-8 айдан кейін анықталады. Қосылмау – сынықтың қауіпті асқынуы, ол сынық тым көп қимылдағанда, қанмен жақсы қамтамасыз етілмегенде немесе инфекция жұққанда пайда болуы мүмкін. Темекі шегетін адамдарда қосылмау жиілігі жоғары. Сүйек жазылуының қалыпты процесі тоқтатылады немесе бәсеңдейді. Сүйек жазылу процесі әртүрлі болғандықтан, сирек жағдайларда қосылмау емдеусіз жазылып кетуі мүмкін. Әдетте, егер жарақаттан кейін 6 ай өткен соң да қосылмау байқалса, ол арнайы емдеусіз, көбінесе ортопедиялық отасыз жазылмайды. Жазылу процесі кейінге шегерілген қосылмау деп аталады.

Белгілері мен симптомдары

Бұрын болған сүйек сынуы көбінесе анық байқалады. Пациент сынық орнында тұрақты ауырсыну сезінеді, сондай-ақ сынық деңгейінде қалыпты емес қозғалыс немесе ісінуді байқауы мүмкін. Сынған сүйектің рентген суретінде сынық жерінде тұрақты сәуле өткізгіш сызық көрінеді. Сүйек тіні (каллус) пайда болуы мүмкін, бірақ ол сынықты толық жаппайды. Рентген суретінің түсіндіруіне күмән туса, растау үшін стресс-рентген, томография немесе компьютерлік томография қолданылуы мүмкін.

Бірікпеудің түрлері

Көбінесе үш түрлі бітіспеушілік сипатталады.

Гипертрофиялық ұжымсыздық

Гипертрофиялық бітік жара, сынық орнында қан ағымы жеткілікті, бірақ сынық ұштары бірігіп жазылмайды. Рентген суретінде мол жаңқа қалыптасуы көрінеді. Осы типтегі бітік жараның себебі, организмде жеткілікті биологиялық факторлар, мысалы, шеміршек жасушалары мен қанмен қамтамасыз ету болғанымен, тұрақтылық жеткіліксіздігінде болады, яғни сүйек ұштары тым көп қимылдайды. Әдетте емдеу хирургиялық имплантаттарды қолданып сынық орнының тұрақтылығын арттырудан тұрады.

Атрофиялық қосылмау

Атрофиялық бірігудің болмауында рентген суреттерінде шамалы немесе мүлдем жаңа сүйек тінінің қалыптаспағанын көрсетеді. Бұл көбінесе сүйек жарасының бұзылуына байланысты болады, мысалы, тамырлық себептер (сүйек сынықтарына қан ағынының жеткіліксіздігі сияқты) немесе метаболизмдік себептер (мысалы, қант диабеті немесе темекі шегу). Сүйек сынықтары жұмсақ тіндермен бөлінген кезде бастапқы бірігудің сәтсіздігі де атрофиялық бірігудің болмауына алып келуі мүмкін. Атрофиялық бірігудің болмауына емдеу қан ағынын жақсарту және жараны жақсарту арқылы жүргізіледі. Бұл көбінесе хирургиялық жолмен жасалады, сүйектің беткі қабатын алып тастау арқылы жараның тез жазылуына жағдай жасалады және сүйек трансплантаттары қолданылады.

Олиготрофты емес одақ

Атауынан көрініп тұрғандай, олиготрофтық бірікпеу – дене сынықты емдеуге жасаған әрекетті көрсетеді. Бұл жағдайдың жеткілікті биологиялық мүмкіндіктерге байланысты, бірақ сынық орнында орын ауыстыру болғандықтан туындайды деп есептеледі. Хирургиялық емдеуге қатысты нұсқалар:
Дебридмент: некроздық немесе жұқтырылған жұмсақ тіндер мен сүйек тіндерін мұқият хирургиялық жолмен алып тастау емделу процесі үшін өте маңызды. Сынықты ішкі немесе сыртқы бекіту арқылы иммобилизациялау. Бұзылған сүйекті тұрақтандыру үшін металл пластиналар, штифтер, бұрандалар мен таяқшалар қолданылады, олар сүйекке бұралып немесе кіргізіледі. Сүйек трансплантациясы. Дебридмент салдарынан пайда болған сүйек дефектісін толтыру қажет. Автологтық сүйек трансплантаты – «алтын стандарт» саналатын емдеу әдісі және остеогендік, остеоиндуктивтік және остеокондуктивтік қасиеттерге ие, алайда шектеулі мөлшерде ғана алынуы мүмкін және қосымша әсерлердің қаупі жоғары. Сүйек трансплантатының орнына қолданылатын материалдар. Автологтық сүйек трансплантациясын толықтыру немесе алмастыру үшін бейорганикалық сүйек алмастырғыштары қолданылуы мүмкін. Оның артықшылығы – материал алу кезінде аурудың пайда болмауы және олардың жеткілікті мөлшерде болуы. S53P4 биоактивті әйнегі, остеостимуляциялық, остеокондуктивтік және антимикробтық қасиеттерінің арқасында, бірікпеуді емдеуде перспективті сүйек трансплантатының орнына қолданылатын материал ретінде жақсы нәтижелер көрсетті. Жақсы жағдайларда, 3 ай ішінде емделу белгілері байқалуы мүмкін. Гавриил Илизаров өте қиын бірікпеуді емдеуде революция жасады, бұл сүйектің зардап шеккен бөлігін алып тастауға, жаңа ұштарын «қосып», қалған сүйекті сыртқы бекіту құрылғысын қолдану арқылы ұзартуға болатындығын көрсетті. Мұндай емдеуден кейін сауығу процесі қалыпты жағдайдан ұзаққа созылады. Әдетте, 3 ай ішінде бірігу белгілері байқалады, бірақ емдеу одан кейін де бірнеше айға созылуы мүмкін.

Сүйекті ынталандыру

Электромагниттік немесе ультрадыбыстық толқындармен сүйекті ынталандыру, бірікпеген сынықтардың сауығу уақытын қысқартуға мүмкіндік береді деп саналады. Ұсынылған әсер ету механизмі – остеобластарды және сүйек құрамына кіретін басқа да белоктарды осы әдістер арқылы ынталандыру. Бірігуді жақсарту үшін ультрадыбыстық және соққылық толқын терапиясын қолдауға қатысты дәлелдер өте нашар, және осы тәсілдердің кешіккен немесе бірікпеген сынықтарда клиникалық маңызды айырмашылықтарға әкелмейтіні мүмкін.

Болжам

Неюнион, анықтама бойынша, ешқандай араласпаса, өзінен-өзі жазылмайды. Сондықтан науқастың көріністері жақсармайды және аяқтың функциясы бұзық күйде қалады. Оған салмақ түсіру ауыртпалық тудырады, сондай-ақ деформациялануы немесе тұрақсыз болуы мүмкін. Егер емделсе, неюнионның болжамы пациенттің жасы мен жалпы денсаулығы, бастапқы жарақаттан бері өткен уақыт, бұрынғы операциялардың саны, темекі тарту тарихы және емдеуге ұмтылу қабілеті сияқты көптеген факторларға байланысты. Шамамен 80% неюниондар алғашқы операциядан кейін жазылады. Келесі операциялардың сәттілік деңгейі төмен.