Балфур ісі: Әлеуметтік келісімдердегі міндеттемелер туралы
Balfour v Balfour
Балфур ісі (1919) – ағылшын шарт құқығындағы маңызды сот ісі. Отбасылық келісімдерде шарттық ниет болмауы презумпциясы қарастырылады. Шарттар, құқық, сот ісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1919 жылғы ағылшын келісімшарт құқығының ісі «Балфур против Балфур» [1919] 2 KB 571 – ағылшын келісімшарт құқығы бойынша маңызды іс. Бұл істе отбасылық сипаттағы келісімдерде заңдық күші бар келісім жасау ниеті жоқ деген болжам бар екені, оны дәлелдермен жоққа шығаруға болатыны белгіленді.
1919 English contract law case
Balfour v Balfour [1919] 2 KB 571 is a leading English contract law case. It held that there is a rebuttable presumption against an intention to create a legally enforceable agreement when the agreement is domestic in nature.
Фактілер
Бальфур мырза инженер-құрылысшы, және Сейлонның (қазіргі Шри-Ланка) суармалау жөніндегі директоры болып үкіметте жұмыс істеді. Бальфур ханым онымен бірге тұрды. 1915 жылы олар екеуі де Балфур мырзаның демалысы кезінде Англияға оралды. Бірақ Бальфур ханымда ревматоидты артрит дамыды. Оның дәрігері оған Англияда қалуға кеңес берді, себебі Сейлон климаты оның денсаулығына зиян келтірер еді. Балфур мырзаның кемесі тез арада жолға шығуға дайын тұрғанда, ол оған Сейлонға қайтып келгенге дейін ай сайын 30 фунт стерлинг төлейтінін ауызша уәде берді. Олар біртіндеп суынып, Балфур мырза олардың бөлек болуы жақсы деп хат жазды. 1918 жылдың наурыз айында Бальфур ханым оған ай сайын 30 фунт стерлинг төлеуді талап етті. Шілдеде ол алдын ала шешім шығарды, ал желтоқсанда алимент алуға бұйрық алды. Алғашқы сотта судья Чарльз Саргант Балфур мырзаның әйелін асырауға міндетті екенін мәлімдеді.
Mr. Balfour was a civil engineer, and worked for the Government as the Director of Irrigation in Ceylon (now Sri Lanka). Mrs Balfour was living with him. In 1915, they both came back to England during Mr Balfour's leave. But Mrs Balfour had developed rheumatoid arthritis. Her doctor advised her to stay in England, because the climate in Ceylon would be detrimental to her health. Mr Balfour's boat was about to set sail, and he orally promised her £30 a month until she came back to Ceylon. They drifted apart, and Mr Balfour wrote saying it was better that they remain apart. In March 1918, Mrs Balfour sued him to keep up with the monthly £30 payments. In July she got a decree nisi and in December she obtained an order for alimony. At first instance, judge Charles Sargant held that Mr Balfour was under an obligation to support his wife.
Сот шешімі
Апелляциялық сот бірауыздан орындауға жарамды келісім болмағанын қабылдады, бірақ олардың негіздемелерінің тереңдігі әртүрлі болды. Уоррингтон Л.Ж. алғашқы пікірін білдірді, оның маңызды бөлігі осы мәтінде келтірілген. Содан кейін Дьюк Л.Ж. өз пікірін жеткізді. Ол тараптардың әлі ажырасқан жоқ екеніне және уәде некеде тұрғанда берілгеніне мән берді. Лорд-әділ Аткин басқаша тәсіл қолданды, «заңдық қатынастарға әсер ету ниеті болмағанын» баса көрсетті. Өйткені бұл күйеу мен әйел арасындағы отбасылық келісім еді, сондықтан дәлелдеу міндеті талапкер, Бальфур ханымға жүктеледі. Ол бұл болжамды жоққа шығармады. Бұл іс бойынша айтылған шартқа қарсы қорғаныс күйеу әйелімен ешқандай шарт жасалмағаны және оны анықтау үшін біздің заңымызда осы терминнің мағынасында шарттар тудырмайтын тараптар арасындағы келісімдер бар екенін ескеру қажет. Көбінесе екі тарап бірге серуендеуге келіседі немесе меймандостық ұсынысы мен қабылдауы болады. Ешкім де мұндай келісімдерді біздің түсінігіміздегі шартқа алып келеді деп ойламас еді, ал шарт емес келісімнің ең көп кездесетін түрі – күйеу мен әйел арасындағы келісімдер болып табылады. Мұндай жағдай жиі кездеседі және күйеу мен әйелдің қарым-қатынасының табиғи және сөзсіз салдары болып табылады, олар өзара келісімдер жасайды, мысалы, осы істе дау туындаған жәрдемақы туралы келісімдер, онда күйеу әйеліне белгілі бір соманы апталық, айлық немесе жылдық төлем ретінде оның өзінің немесе үй шаруашылығының және олардың балаларының қажетті шығыстарын жабу үшін төлеуге келіседі, ал әйел берілген мақсатқа сәйкес жәрдемақыны қолдануға сөзді немесе түсінікті уәде береді. Менің ойымша, мұндай келісімдердің көпшілігі шарттарға әкелмейді, тіпті басқа тараптар арасында келісімге сыйлық ретінде қарастырылатын нәрселер болған жағдайда да.
The Court of Appeal unanimously held that there was no enforceable agreement, although the depth of their reasoning differed. Warrington LJ delivered his opinion first, the core part being this passage. Then Duke LJ gave his. He placed weight on the fact that the parties had not yet been divorced, and that the promise had been made still whilst as husband and wife. Lord Justice Atkin took a different approach, emphasising that there was no "intention to affect legal relations". That was so because it was a domestic agreement between husband and wife, and it meant the onus of proof was on the plaintiff, Mrs Balfour. She did not rebut the presumption. The defence to this action on the alleged contract is that the defendant, the husband, entered into no contract with his wife, and for the determination of that it is necessary to remember that there are agreements between parties which do not result in contracts within the meaning of that term in our law. The ordinary example is where two parties agree to take a walk together, or where there is an offer and an acceptance of hospitality. Nobody would suggest in ordinary circumstances that those agreements result in what we know as a contract, and one of the most usual forms of agreement which does not constitute a contract appears to me to be the arrangements which are made between husband and wife. It is quite common, and it is the natural and inevitable result of the relationship of husband and wife, that the two spouses should make arrangements between themselves agreements such as are in dispute in this action agreements for allowances, by which the husband agrees that he will pay to his wife a certain sum of money, per week, or per month, or per year, to cover either her own expenses or the necessary expenses of the household and of the children of the marriage, and in which the wife promises either expressly or impliedly to apply the allowance for the purpose for which it is given. To my mind those agreements, or many of them, do not result in contracts at all, and they do not result in contracts even though there may be what as between other parties would constitute consideration for the agreement. The [[Consideration in English law
Маңыздылығы
Бұл іс көбінесе Мерритке қарсы Мерритт [1970] 2 All ER 760; [1970] 1 WLR 1211 ісімен бірге еске алынады. Бұл жерде сот бұл істі Балфур мен Балфур ісінен ажыратып, Мерриттер әлі де үйленген болғанымен, келісім жасалған кезде қарым-қатынастарында үзіліс болғанын, демек, олардың арасындағы келісім заңдық қатынас орнату ниетімен жасалғанын көрсетті. Екі жағдай да прецедент принципінің жиі келтірілетін мысалдары болып табылады.
The case is often cited in conjunction with Merritt v Merritt [1970] 2 All ER 760; [1970] 1 WLR 1211. Here the court distinguished the case from Balfour v Balfour on the fact that Mr and Mrs Merritt, although still married, were estranged at the time the agreement was made and therefore any agreement between them was made with the intention to create legal relations. Both cases are often quoted examples of the principle of precedent.