Кіріспе

Швейцария Конфедерациясының Конституциясы

1999 жылғы 18 сәуірдегі Швейцария Конфедерациясының Федералды Конституциясы (SR 10; Bundesverfassung der Schweizerischen Eidgenossenschaft (BV); (Cst. ); (Cost. ); SR 101) – Швейцарияның үшінші және қазіргі федералдық конституциясы. Ол Швейцария Конфедерациясын 26 кантоннан (штаттан) тұратын федеративтік республика ретінде белгілейді. Құжатта жеке және халық құқықтарының тізімі (федералды заңдар мен конституциялық түзетулер бойынша халық референдумы өткізу құқығын қоса алғанда) бар, кантондар мен Конфедерацияның міндеттері шегініп, үкіметтің федералды органдары құрылады. Конституция 1999 жылғы 18 сәуірде өткен референдумда қабылданды, онда халықтың көпшілігі мен кантондар мақұлдады. Ол 1874 жылғы бұрынғы федералды конституцияны алмастырды, оның мазмұнын өзгертпей жаңарту жоспарланған.

Кіріспе және 1-бөлім Жалпы ережелер

Конституцияның преамбуласы мен бірінші тарауы Швейцарияның 26 кантоннан тұратын демократиялық федеративтік республика ретінде заң үстемдігімен басқарылатын негізгі қағидаларын анықтайды. Преамбула Швейцарияның конституциялық дәстүрін жалғастыра отырып, Құдайға қатысты салтанатты тілекпен басталады. Бұл Швейцария халқы мен кантондары, Конфедерацияны құраушы құрылымдар ретінде, мемлекеттік билік органдарына преамбулада тізілген құндылықтарды сақтауға міндеттейді, оның ішінде "бостандық және демократия, тәуелсіздік және әлемге ынтымақ пен ашықтықпен бейбітшілік". "Ашықтық" туралы соңғы ереже бұрынғы Швейцария конституцияларымен күрт контраст құрайды, олар көбінесе ішкі оқшаулануға бағытталған болатын. Жаңа преамбулада сондай-ақ Швейцария халқының болашақ ұрпақтары алдындағы жауапкершілік және олардың құқықтары туралы ереже де қарастырылған. 1-тараудағы жалпы ережелер (1–6-баптар) Швейцария мемлекетінің федеративтік, кантондық және коммуналдық деңгейлеріндегі ерекшеліктерін анықтайды. Оларда құрамына кіретін кантондардың тізімі, Конституция шеңберінде кантондық тәуелсіздіктің расталуы және неміс, француз, итальян және романш тілдерінің тізімі келтірілген. Бұдан өзге, мемлекет заңға бағыну, пропорционалдық, инабаттылық және халықаралық құқықты құрметтеу қағидаттарын сақтауға міндетті, сондай-ақ жеке жауапкершілік туралы сілтеме жасаумен аяқталар алдында, бағыныштылық принципіне нақты талап қояды.

2-тарау Негізгі құқықтар, азаматтық және әлеуметтік мақсаттар

2-тарау Конституцияның құқықтар мен бостандықтар туралы бөлімін қамтиды және 35 баптан тұрады. 1874 жылғы Конституцияда негізгі құқықтардың саны шектеулі болды, ал олардың кейбіреулері 20 ғасырдың аяқталуымен маңыздылығын жоғалтты, мысалы, ескі Конституцияның 53-бабында кепілденген лайықты жерлеу құқығы. Осының салдарынан, Швейцарияның Федералды Жоғарғы Соты кең ауқымды сот практикасын дамытып, Еуропалық адам құқықтары сотының сот практикасына сүйене отырып, 1974 жылы Швейцария ратификациялаған Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенциясында (ЕАҚШ) кепілдендірілген негізгі құқықтарды қолдана отырып, жазбада көрсетілмеген немесе "жазбасыз" негізгі құқықтар жиынтығын қалыптастырды. 1999 жылғы Конституциялық реформа барысында Федералдық Ассамблея осы сот практикасын кең ауқымды құқықтар мен бостандықтар туралы заң түрінде кодификациялау туралы шешім қабылдады, ол ЕАҚШ, Адам құқықтарының жалпыға ортақ декларациясы және Азаматтық және саяси құқықтар туралы халықаралық пактіде кепілдендірілген құқықтармен мазмұны жағынан үлкен үйлесімде. 2-тарау сонымен қатар швейцариялық азаматтық алу және саяси құқықтарды жүзеге асыру қағидаларын да қамтиды. Бұдан өзге, онда мемлекет қамтамасыз етуге ұмтылатын, тікелей күші жоқ бірқатар "әлеуметтік мақсаттар" бар, оларға әлеуметтік қамсыздандыру, денсаулық сақтау және тұрғын үйлерді қамтамасыз ету кіреді. 2-тарауда швейцариялықтар "Швейцарияның әйелдері мен еркектері" деп аталады, бұл өткендегі гендерлік дискриминацияны мойындаудың белгісі (Швейцария 1971 жылы әйелдерге сайлау құқығын берген Еуропадағы соңғы екінші ел болды). Жаңа Конституция ескі Конституцияның кейбір архаикалық ережелерін де жойды, мысалы, күйеу үйіне көшіп келген келінге салынатын салық, кантондарға 300-ден астам адамнан тұратын әскери күштерге ие болуға тыйым салу, кантондардың бір-біріне әскери көмек көрсету міндеттемесі және абсентке тыйым салу.

3-тарау Конфедерация, кантондар және коммуналар

3-тарау бірінші тарауда Конфедерация, кантондар және коммуналар арасындағы қатынастарды сипаттайды. Кантондар өздерінің конституцияларын сақтайды, бірақ егер қайшылық туындаса, Федералдық конституция басымдыққа ие. Екінші тарау бірыңғай реттеуді қажет ететін салалардағы федералдық билікті белгілейді, мысалы, шетел мемлекеттерімен қарым-қатынастар, қауіпсіздік, ұлттық және азаматтық қорғаныс, білім беру, ғылыми зерттеулер, мәдениет саласының жалпы мәселелері, қоршаған ортаны қорғау және аумақтық жоспарлау, мемлекеттік құрылыс жұмыстары мен көлік, энергетика және байланыс, жалпы экономика, тұрғын үй мәселелері, жұмыспен қамту, әлеуметтік қамсыздандыру және денсаулық сақтау, шетел азаматтарының тұру және қоныстану құқықтары, сондай-ақ азаматтық және қылмыстық құқық, салмақтар мен өлшемдерге қатысты жауапкершілік. Үшінші тарау жалпы қаржылық мәселелерді, әсіресе салық салуды түсіндіреді.

4-тарау Халық пен кантондар

4-тарау негізгі саяси құқықтарды, әсіресе халықтық бастама мен референдум өткізу құқықтарын түсіндіреді.

5-тарау Федералдық органдар

5-тарау Федералды үкіметтің қызметі мен жауапкершілігін реттейді. Ол үкіметтің үш тармағын, үш орган арқылы ұсынылған: Федералды жиналыс (екі палатадан тұрады, заң шығару билігін көрсетеді), Федералды кеңес (атқару билігі) және Федералды сот (әділет билігі). Бұрынғы Конституциямен салыстырғандағы басты айырмашылықтар Федералды соттың Федералды заң шығарушы органға қатысты бақылау функциясында.

6-тарау Федералды Конституцияны қайта қарау және өтпелі ережелер

6-тарау Федералды Конституцияға өзгерістер енгізуді және аралық ережелерді реттейді.