Кіріспе
1817 жылғы АҚШ пен жергілікті американдықтар арасындағы келісім, Форт-Мейгс келісім-шарты деп те аталады, ресми түрде «Уайандоттармен және т.б. келісім, 1817» деп танылды және 1795 жылғы Гринвилл келісім-шартынан бері Огайо штатындағы АҚШ-тың ең маңызды үнді келісім-шарты саналды. Оның нәтижесінде бірнеше тайпалар Солтүстік-Батыс Огайодағы дерлік барлық қалған үнді жерлерін АҚШ-қа өткізді. Бұл Огайо аймағындағы АҚШ-тың үнді жерлерін біржола сатып алуының ең ірі кезеңі болды. Бұл соңғыдан бұрынғы келісім болды; 1818 жылғы Сент-Мэри келісім-шартында Сент-Мэри өзенінен төмен және Гринвилл келісім-шартының солтүстігіндегі шағын аудан берілді. Келісімге 1817 жылдың 29 қыркүйегінде Форт-Мейгсте Уайандот, Сенека, Делавэр, Шоуни, Потаватоми, Оттава және Чиппева (Оджибве деп те аталады) тайпаларының басшылары мен жауынгерлері, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының ресми өкілдері – Мичиган территориясының губернаторы Льюис Касс және Огайо штатының генерал-майоры Дункан МакАртур қол қойды. Бұл тарихи тайпалар әртүрлі ирокез және алгонкин тілдерінде сөйледі. Тайпалардың ұйымдық құрылымы әлсіз болды, олардың көптеген мүшелері Ұлы көлдер айналасындағы басқа аймақтарда тұрды. Келісімде жиырма бір бап және жерді өткізу, үнді резервацияларын бөлу, жеке жерлерді беру, АҚШ-тың ақшалай өтемақысы және тайпалардың келісім шарттарын қабылдауы туралы қосымша ережелер қарастырылды. Осы келісім бойынша біріккен тайпалар Огайо штатының солтүстік-батысындағы 4,6 миллион акр жерді (штаттың жер аумағының шамамен 1/6 бөлігін) және сонымен қатар солтүстік-шығыс Индиана мен оңтүстік Мичиганның бір бөлігінен бас тартты. Аймақ шығысында Форт Индустри келісім сызығымен, оңтүстігінде Гринвилл келісім сызығымен шектелді; батыс шекарасы Гринвилл сызығының солтүстік-батыс бұрышынан (Лорами дүкеніне жақын шағын резервацияны айналып өте отырып) Кекионгаға дейін солтүстікке қарай бұрылып, содан кейін Эри көліне дейін қисайған, оңтүстік-шығыс Мичиганның бір бөлігін кесіп өтетін бағытта жүрді; солтүстік-шығыс шекарасы Эри көлі болды. Шарт бойынша жерді өткізу, Гринвилл келісіміне дейінгі Форт МакИнтош келісіміндегі жерді өткізуге кері болды: Форт МакИнтош келісімінде шектелген аудан, Огайо штатының солтүстік-батысы мен орталық-солтүстік бөлігінің көп бөлігін қамтыды, ол үндістерге арналған жер болды; Форт Мейгс келісімінде шектелген аудан, Огайо штатының солтүстік-батысының көп бөлігін қамтыды, ол АҚШ-қа өткізілген жер болды. Келісімнен кейін, шағын үнді резервацияларын қоспағанда, Огайоның барлық жері еуропалық американдықтар (көбінесе ақтар деп аталады) басымдығымен АҚШ-қа тиесілі болды. Үнділердің ежелгі жерлері мен оңтүстік және шығыстағы еуропалық американдықтардың үстемдігімен АҚШ жерлері арасындағы шекара Индиана штатына жылды. Сол жерде шекара 1809 жылғы Форт-Уэйн келісім-шартымен белгіленді. Форт-Мейгс келісімінде: Уайандоттарға Форт-Ферри маңындағы Үстіңгі Сандускиде 12 шаршы миль; Сенека тайпасына Волф-Крикке жақын Сандуски өзенінде 30 мың акр; Шоуни тайпасына Вапаконета маңында 10 шаршы миль, сондай-ақ Шоуни тайпасына Вапаконета маңында 25 шаршы миль, сондай-ақ Шоуни тайпасына Кіші Майами және Сциото өзендерінің бастауына жақын 48 шаршы миль бөлінді. Оттава тайпасына екі жер учаскесін пайдалану құқығы берілді, бірақ оларға қоныстандыруға рұқсат берілмеді, олардың бірі Ұлы Ауглайз өзенінде 5 шаршы миль, екіншісі Кіші Ауглайз өзенінде 3 шаршы мильді құрады. Уабаш өзенінің оңтүстігіндегі аумақты иеленген Делавэр тайпасы, Висконсин мен Миннесотаның солтүстігінен көшіп келген Чиппева немесе Оджибве тайпасы және Жоғарғы Миссисипи аңғарындағы Потаватоми тайпасына Огайода ешқандай резервациялар бөлінбеді. Өтемақы ретінде АҚШ әртүрлі тайпаларға жерді пайдалану деңгейіне қарай әртүрлі мерзімге әртүрлі сомадағы жылдық төлемдер жасауға келісті. Сонымен қатар, кейбір тайпаларға 1812 жылғы соғыста Ұлыбританияға қарсы АҚШ-пен одақтасқандары үшін келтірілген зиян үшін ақшалай төлемдер жасалды. Келісімде жеке үндістерге, кейде еуропалық американдықтарға жер беру практикасы енгізілді, олардың мақсаты жерді игеруге және шаруашылық жүргізуге ынталандыру болды. Бірақ бұл үндістер көшпелі өмір салтын ұстанды. Қоныстандыру және ассимиляциялау схемасы сәтсіз аяқталғаннан кейін, үкімет резервациялардың жерін сатып алып, оларды ақтарға қайта сатты. Бұл жерге құмарлық пен алаяқтыққа әкелді. Келісімге Мичиган университетінің Детройт қаласындағы жаңа кампусының іргетасын салғаннан бес күн өткен соң қол қойылды. Келісімнің шарттарының бірі Чиппева, Оттава және Потаватоми тайпаларының «Детройттегі колледжге» жерді пайдалануға немесе сатуға беруі, сондай-ақ Детройттегі Святой Анны католик шіркеуіне тең сомада жер беру болды, онда әйгілі Габриэль Ришар рухани қызметкер болып жұмыс істеді. Француз-Канадалық қоныс аударушылар бұл шіркеуді АҚШ-тың құрамына кіргенге дейін көп бұрын құрған. Мичиган территориялық заң шығарушы органы әлі ресми түрде колледж құрмағандықтан, келесі айда Джон Монтейт және Габриэль Ришар «Мичиганияның католепистемиады» құру туралы шешім қабылдады. 1821 жылы ол Мичиган университеті болып қайта аталды. 1837 жылы ол Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы жаңа кампусқа көшті.
The Treaty of Fort Meigs, also called the Treaty of the Maumee Rapids, formally titled, "Treaty with the Wyandots, etc., 1817", was the most significant Indian treaty by the United States in Ohio since the Treaty of Greenville in 1795. It resulted in cession by bands of several tribes of nearly all their remaining Indian lands in northwestern Ohio. It was the largest wholesale purchase by the United States of Indian land in the Ohio area. It was also the penultimate one; a small area below the St. Mary's River and north of the Greenville Treaty Line was ceded in the Treaty of St. Mary's in 1818. The Treaty was signed September 29, 1817 at Fort Meigs between those chiefs and warriors of the Wyandot, Seneca, Delaware, Shawnee, Potawatomi, Ottawa and Chippewa (also known as the Ojibwe) tribes of Native Americans and official representatives of the United States of America: Lewis Cass, governor of Michigan Territory, and Gen. Duncan McArthur of Ohio. These historic tribes spoke a variety of distinct Iroquoian and Algonquian languages. The tribes were highly decentralized; others of their members lived in other regions around the Great Lakes. The accord contained twenty one articles and an addendum specifying land cession, allocation of Indian reservations and individual land grants, cash compensation to be paid by the United States, and acceptance of the terms by the various tribes. In this treaty the affiliated tribes relinquished their claim to 4.6 million acres of land in northwestern Ohio (almost 1/6 of the land area of the state), and chunks of northeastern Indiana and southern Michigan as well. The area was bounded by the Fort Industry Treaty Line in the East and the Greenville Treaty Line in the south; the western boundary angled northerly from the northwest corner of the Greenville Line (skipping around a small reservation near Loramie's store) to Kekionga, then zigzagged awkwardly northwest to Lake Erie, clipping off a chunk of southeastern Michigan; the northeastern boundary was Lake Erie. In a figurative way, the land cession was the inverse of that in the pre Greenville Treaty of Fort McIntosh: in the Fort McIntosh Treaty, the circumscribed area, which included most of northwestern and central northern Ohio, was land reserved to the Indians; in the Fort Meigs Treaty, the circumscribed area, which included most of northwestern Ohio, is land ceded to the United States. After the treaty, with the exception of some tiny Indian reservations, Ohio was owned border to border by a United States dominated by European Americans (commonly referred to as whites). The border between ancestral Indian lands to the northwest and United States lands dominated by European Americans to the south and east shifted to Indiana. There the frontier was defined by the Treaty of Fort Wayne (1809). The treaty of Fort Meigs reserved: for the Wyandot 12 miles square in Upper Sandusky around Fort Ferree; for the Seneca, thirty thousand acres on the Sandusky River near Wolf Creek; for the Shawnee, 10 miles square around Wapakoneta, also for the Shawnee, 25 square miles around Wapakoneta, also for the Shawnee, 48 square miles near of the headwaters of the Little Miami and Scioto Rivers. The Ottawa were granted use but not occupancy as reservations of two tracts, one 5 miles square on the Great Auglaize River and one 3 miles square on the Little Auglaize River. The Delaware, who occupied territory south of the Wabash River; the Chippewa or Ojibwe, who had migrated from northern Wisconsin and Minnesota; and the Potawatomi from the upper Mississippi Valley, were not allocated any reservations in Ohio. In compensation, the United States agreed to pay annuities of various amounts for different lengths of time to the different tribes depending on their relative occupancy of the land. In addition, some tribes were paid cash amounts for damages they suffered as a result of allying with the United States against Great Britain in the War of 1812. The treaty introduced the practice of making grants of land to individual Indians and sometimes to European Americans to encourage them to settle and farm the land. But these Indians were nomadic. As the resettlement and assimilation scheme to reservations failed, the government bought back the lands of the reservations, and resold them to whites. This resulted in speculation and fraud. The Treaty was signed five days after the laying of the cornerstone for the fledgling University of Michigan campus in Detroit. Among the treaty's provisions was the ceding of of land by the Chippewa, Ottawa, and Potawatomi tribes to the "college at Detroit" for either use or sale, and an equal amount to St. Anne's Catholic Church in Detroit, where Father Gabriel Richard was rector. French Canadian settlers had established this church well before the territory became part of the US. No college had officially been created yet by the Michigan territorial legislature, so the next month Reverend John Monteith and Father Richard decreed the creation of the "Catholepistemiad of Michigania" at Detroit. It was renamed as the University of Michigan in 1821. It moved to a new campus developed in Ann Arbor, Michigan in 1837.
Қосымша
Қосымша 1817 жылы 29 қыркүйекте қол қойылған жеке құжат болды. Америка Құрама Штаттары виандот (Хурон), сенека, шоуни және Оттава тайпаларына жерлері үшін қосымша ақша төледі. Бұған қоса, бастапқы шарттың талаптары өзгертіліп, үндістерге жерді пайдалану құқығының орнына, оған меншік құқығы берілді, нәтижесінде үндістердің қорықтары құрылды.