Кіріспе
Инженерлік аяқкиімдер, сондай-ақ инженерлік немесе техникалық аяқкиімдер деп те аталады, – американдық дәстүрлі былғары жұмыс аяқкиімдерінің бір түрі. Бағанасыз, берік құрылысы оларды мотоциклшілердің арасында танымал етті. Алғаш рет 1930 жылдары пар локомотивтерінде жұмыс істейтін өрт сөндірушілер үшін жасалған бұл аяқкиімдер, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін мотоцикл мәдениетінің дамуымен бірге кең танымалдылыққа ие болды. 1950 жылдары олар жасөспірімдердің наразылығының танымал символына айналып, "грейзерлер" киімінің қалыпты бөлігіне кірді. Кейіннен 1970 жылдары скинхедтер мен панктар бұл аяқкиімдерді қабылдады. 2010 жылдары инженерлік аяқкиімдер сәндік мақсаттарда, әсіресе әйелдер, жас қалалық мамантар және хипстерлер сияқты дәстүрлі емес тұтынушылардың арасында кеңінен таралды.
Engineer boots, also known as engineer's boots or engineering boots, are an American type of traditional leather work boots. Their lace less, rugged construction made them popular among motorcycle riders. Originally developed in the 1930s for firemen working on steam locomotives, the boots gained substantial popularity in the post–World War II era during a growing motorcycling culture. They became popular symbols of teenage rebellion in the 1950s and a common component of greaser wear. They were later adopted by skinheads and punks in the 1970s. By the 2010s, engineer boots were being popularly worn for fashion purposes, especially by non traditional customers such as women, young urban professionals, and hipsters.
Сипаттама
Инженерлік сапондар әдетте қалың, қатты, толық астық бұқа терісінен жасалады. Теріге көбінесе беріктігі мен икемділігін арттыру үшін май жағылады және олар қоңыр немесе қара түсті болуы мүмкін. Екі қабатты саптамалардың биіктігі 7 дюймнен 17 дюймға дейін жетеді, жоғарғы жағы қапталған және салыстырмалы түрде кең, бірақ болат тұйықпен тарылтуға болады. Әрбір сапоғаның жота бөлігінде тағы бір болат тұйық орналасқан. Олардың берік құрылысына байланысты, бұл аяқ киім салыстырмалы түрде ауыр. Бұл атаудың туындауына себеп болуы мүмкін. Веско компаниясының саполары Портленд, Орегон аймағындағы кеме құрылыс орындарындағы дәнекерлеушілердің арасында бірден танымал болды, оларға ұлпалар саптамаға түсіп қалғанда тез шешіп тастауға болатын кең аяқ киім қажет болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде инженерлік сапоры аяқ киім нарығында баулы жауынгерлік сапорының өндірісімен ығыстырылды және сұраныс күрт азайды.
Кең таралған қолданылуы
Чиппева мен Веско 1940 жылдардың соңында инженерлік буттардың сатылымын күрт арттырды. Соғыстан кейінгі кезеңде осы буттардың өндірісі өркендеді, оған соғыстан оралған ардагерлер мен мотоциклшілердің жоғары сұранысы болды. Мотоциклшілер байламсыз дизайны мотоциклдің жетек белдіктеріне кедергі келтірмейтіні, саяқшаларының ыстықтан жақсы оқшауланғаны және жаза кезінде төменгі аяқтарды толық қорғауы себепті инженерлік буттарды қабылдады. Бұл аяқ киімнің танымалдылығын Марлон Брандо мен Джеймс Дин сияқты атақты адамдар "Жабайы" (1953) және "Бейтарап" (1955) фильмдерінде кию арқылы одан әрі арттырды. 1950 жылдары осы буттарды киген американдық «грейзерлер» мен мотоциклшілермен олар тығыз байланысты болды. Жалпы алғанда, олар сол дәуірдегі көптеген жасөспірімдердің «бунтшыл» келбетіне үлес қосты. Бұл эстетика 1961 жылғы «Жас жабайылар» қылмыстық драмасында қолданылды, онда қарсыластар – үш жас қалалық банда мүшесі осы аяқ киімді киген. 1950 жылдардан 1970 жылдарға дейін инженерлік буттар көшпенді сауда каталогтарында жиі жарнамаланды. 1960 жылдардың соңында инженерлік буттарды жұлдыздар мен гейлердің былғары субмәдениетінің өкілдері фетишистік мақсаттарда жиі кие бастады. 1970 жылдары оларды скинхедтер қабылдады. Содан кейін олар панк сәнінің бір бөлігіне айналды, онда олар күш пен индустриалды стильді білдіру үшін қолданылды. 2010 жылдары инженерлік буттар, басқа да индустриалды аяқ киімдермен бірге, әсіресе әйелдер, жас қалалық мамантар және хипстерлер сияқты дәстүрлі емес клиенттердің арасында сәндік мақсаттар үшін кең таралды.