Фадрике Альфонсо: Кастилия тағының мұрагері және Сантьяго орденінің шебері

Кіріспе

Кастилияның Альфонсо XI-нің (1334–1358) заңсыз баласы

Фадрике Альфонсо Кастилиялық, 1-ші Харо мырзасы (1334–1358), Сантьяго орденінің 25-ші ұлы магистрі (1342–1358), Кастилияның Альфонсо XI және Гусманның Элеонорасының бесінші заңсыз баласы болды. Ол Севилья қаласында дүниеге келген.

Өмірбаян

Фадрике Генрих Трастамараның егіз інісі еді. Әкесі тірі кезінде корольдің сүйіктісі Элеонора де Гусманның балалары тағайындалулар мен патшалық үсыныстардан пайда көрді. Осы қолдаумен 1342 жылы Фадрике Сантьягоның жауынгер монахтар орденінің Маэстрі рөліне көтерілді. Бұрынғы Маэстр оның анасының ағасы Алонсо Мелендес де Гусман болған. 1354 жылы Фадрике Португалия шекарасының сақшысы (Adelantado Mayor de la Frontera) тағайындалды. Трастамара графы Генрих көтеріліс жасағаннан кейін Франция корольдігінің Жан II сарайына қашқан болатын. Фадрике ағасының көтерілісіне Екі Петр соғысы (Арагон мен Кастилия арасындағы соғыс) кезінде ғана қосылды. Альфонсо XI Гибралтарды қоршау кезінде Қара өлімнен қайтыс болғаннан кейін, Дона Элеонора Гусманның ұлдары патшаның өлімінен кейін көтеріліс жасап, жаңа, он бес жасар мұрагер Педро I-ді мойындаудан бас тартты. Альфонсо XI патша тұсында Дона Элеонора де Гусман (патшаның сүйіктісі) Португалия королевасы Марияның орнын көптеген маңызды шараларда басып, екеуінің арасында керісіп қалуға себеп болды. Португалия королевасы Мария күйеуінің өлімінен кейін бір жыл бойы регент болды. Дона Элеонораның ұлдары көтеріліс жасағанда граф Жао де Альбукерке патша анасын Элеонора де Гусманның көтеріліске қатысқандығына оңай сендірді, және көптеген ынталандырусыз Дона Элеонора өлім жазасына кесілді. 1351 жылы Талаверада Элеонораның өлімі Гусман ұлдарының, әсіресе оның төртінші ұлы, Трастамара графы Генрихтің көтерілісіне жанартаудың атқылауына ұқсады, ол неке арқылы патшалықтың солтүстік-шығыс бөлігін биледі. Болашақ Кастилия мен Леонның Генрих II-нің бірнеше бауырлары болды: Фадрике, Тельо және Санчо. Қорқыту мен дипломатия арқасында Педро I Кастилияның өзінің жарты бауырларымен адалдық пен уақытша татуласуға қол жеткізді. Бірақ бұл ұзаққа созылмады. Сантьяго орденінің Маэстрі, діни рыцарь Фадрике, Педроның болашақ әйелі Бланшті алып жұмыс сапарына барғанда Франциядағы Бурбонға патшалық елшісі болып тағайындалды. Оның ағасының әйелімен жақындасқаны туралы әңгімелер тарады. «Не болғанын анықтау қиын, және патшаның аңыз әңгімелерді тыңдап, оның хабаршысы және жартылай ағасы Фадрике ханымды алып келгенде сэр Тристан рөлін ойнағанына және оның біршама ынталы Изольда болғанына сенгені туралы әңгіме айтылады». Романтикалық елдердің әйелдері, Джон Эффингер (2021). Бұл некедегі келесі дүрбелеңдер мен Педроның өзінің сүйіктісі Мария де Падильямен араласуы, Педро патша кейін жасырын рәсімде үйленгенін мойындады, Педро патша мен Маэстр Фадрике арасындағы қарым-қатынасты нығайтуға көмектеспеді. Фадрике Арагонмен соғыс кезінде, ағасы Тельомен бірге шекарадағы көтеріліске қосылғанда қаза тапты. Көптеген қолжазбаларда кездесетін, оның және оның рыцарьларының Севильяда патшамен кездескенін, патшаның сүйіктісі Мария де Падильяға сапар шеккенін айтатын үгіт-насихат аңызы жасалды. Содан кейін оны ұстап алып, патша тамақ ішіп отырғанда терезеден лақтырып өлтірді. Бұл аңыз шын мәнінде корольдің заңды мұрагерлері болмағандықтан, тақты алуға ниеттенген, жер аударылған Арагон ханзадасы Жанның өліміне байланысты. Жан патша Педро I оны Вискаяның иегері етеді деп ақымақтықпен ойлады және өзіне патшалығының құнды бөлігін беруге ниеттенбеген автократиялық патшамен кездесті. Арагон ханзадасы Жан патшаны ашуландырғаннан кейін, терезенің сыртына лақтырылып, дереу өлтірілді, оны Аяла кейіннен өзінің үгіт-насихаттарында пайдаланды. Патша ханзаданың денесі құлаған кезде: «Бұл сіздің Вискаяның Иесі!» деп айқайлады. Пропагандашылар осыдан кейін Фадрике мырзаның өлімін жасады және көптеген тарихи деректерді, мысалы Арагон мен Франция арасындағы Кастилия мен Наварра арасындағы Екі Петр соғысын жасырып қалды, ол сол кезде Жүз жылдық соғыс деп аталды. Фадрике де Гусман майданда қаза тапқаннан кейін, оның денесі Арагонның жақын маңдағы шіркеуінде жерленген болуы мүмкін. 1579 жылы оның сүйектері патшалық шіркеудің криптасына, мүмкін Трастамара билеушісінің бұйрығымен, Севильядағы соборға көшірілді, олар осы күнге дейін сол жерде қалды.

Fadrique was a twin to Henry of Trastámara. While his father lived, the children of Eleanor de Guzman, the king's favorite, profited from appointments and royal grants. With this backing, in 1342, Fadrique rose to the leading role of Maestre of the militant monastic Order of Santiago. The prior Maestre had been Alonso Meléndez de Guzmán, his maternal uncle. In 1354, Fadrique was granted the role as custodian (Adelantado Mayor de la Frontera) of the Portuguese frontier. The rebelling Count Henry of Trastamara took refuge in the French court of Jean II after he was cornered in Asturias in 1354, and the count sought support from the French monarchy. Fadrique did not join his brother's rebellion until much later, during the War of Two Peters (Aragon vs. Castile). When Alfonso XI died from the Black Death during a siege of Gibraltar, the sons of Dona Eleanor Guzman rebelled after the king's death, refusing to acknowledge the new fifteen year old heir, Pedro I of Castile. During the reign of King Alfonso XI, Dona Eleanor de Guzman (the king's favorite concubine) had taken Queen Maria of Portugal's place at many important events, thus causing bad feelings between the two. Queen Maria of Portugal was regent for one year after her husband's death. When Dona Eleanor's sons' rebelled Count Jao de Albuquerque easily convinced the Queen Mother that Eleanor de Guzman had played a part in the rebellion, and not needing much prodding, Dona Eleanor was executed. The subsequent execution of Eleanor in Talavera in 1351, added more fuel to the fire of the rebellion by Guzman's sons, in particular her fourth born, Count Henry of Trastamara, who through marriage, ruled the northeastern portion of the kingdom. The future Henry II of Castile and Leon, had several brothers: Fadrique, Tello of Castile, and Sancho of Castile. Through a combination of threats and diplomacy, Peter I of Castile was able to elicit fealty and a temporary reconciliation with his half brothers. But this was not to last. Master Fadrique of The Order of Santiago, a religious knight, was named royal emissary to Bourbon, France, when he went to escort Pedro's bride to be, Blanche of Bourbon. There were rumors he had slept with his brother's bride. “Just what had happened, it is somewhat difficult to discover, and the story is told that the king, listening to scandalous talk, was made to believe that his royal messenger and half brother, Fadrique, had played the role of Sir Tristan as he had brought the lady back and that she had been a somewhat willing Isolde.” Women of Romance Countries, John Effinger (2021). The subsequent turmoil of this marriage and Pedro's entanglement with his concubine, María de Padilla, who King Pedro later swore he had married in a secret ceremony, was unlikely to have help cement a relationship between King Pedro and Master Fadrique. Fadrique died when he joined the rebellion on the frontier during the War with Aragon, when he was fighting with his brother Tello. A propaganda legend was created that one finds in many manuscripts which claims that he and his knights met with the king in Seville, while paying visits to the King's mistress, Maria de Padilla. He was then apprehended and killed by being tossed out the window while the king ate his lunch. This legend is in reality the real life death of the exiled Prince Jean of Aragon, the king's cousin, who was plotting to take the throne as the king had no acknowledged legitimate heirs, as yet. Jean foolishly thought King Pedro I would make him the Lord of Vizcaya and dimwittedly met with the autocratic king, who had no intention of handing over a valuable part of his kingdom to him. Prince Jean of Aragon, after angering the king, was promptly killed by being thrown out the window, which Ayala then used later in his propaganda by stating the king yelled as the prince's body fell, "Here is your Lord of Vizcaya!" Propagandists then made this Master Fadrique's death and kept out a lot of the historical details, such as the War of Two Pedros, between Aragon and France vs. Castile and Navarre, which was taking place at the time, known as the One Hundred Years War. After M. Fadrique de Guzman died in battle, his body was most likely interred in a church nearby in Aragon. In 1579, his mortal remains were transferred to the crypt of the royal chapel, probably by order of the Trastamara ruler, to the Cathedral in Seville where they remain to this day.