Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Огайо штатының Акрон қаласындағы Goodyear Aircraft Company компаниясы АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған К класты суастына қарсы күрес дирижаблінің жалғасы ретінде M класты дирижабльді құрастырды. Бұл әуе кемесі алдыңғысына қарағанда 50%-ға үлкен болды. 1944 жылдың басында М1-ден М4-ке дейін белгіленген төрт дирижабль тапсырылды. Тропикалық аймақтардағы К кемелерінің жұмысы жоғары температура салдарынан жоғалуға ұшыраған көтерілу күшін толықтыру үшін үлкен көлемді дирижабль қажеттігін көрсетті. 1943 жылдың 16 тамызында Goodyear компаниясына M кластың прототипіне келісімшарт берілді. Осы келісімшарттан кейін 1943 жылдың 11 қыркүйегінде 21 M класты дирижабльді сатып алу туралы келісімшарт жасалды. Бұл дирижабльдер Әскери-теңіз күштерінің ZNP M белгісімен таңбаланды (Z = ауадан жеңіл; N = қатаң емес; P = патрульдік; M = тип/класс). Алайда, 1943 жылдың 22 қарашасында дирижабльдердің саны төртке дейін азайтылды. Олар 1944 жылдың ақпан, наурыз және сәуір айларында Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды. M класты дирижабльдер 1956 жылға дейін қызметтен шығарылды. M4 гондоласы 1970 жылдардың ортасына дейін NAS Лейкхерсттегі қорғалатын аймақта сақталды. M класты дирижабльдердің ұзындығы 310 фут (94 м), ал басқару кабинасының ұзындығы 117 фут (36 м) болды. Катенерге дұрыс жүктемені сақтау үшін басқару кабинасы үш бөлімнен тұрды, бөлімдер арасында универсалды буындар орналастырылған. Катенер – бұл басқару кабинасының жоғарғы жағынан ілініп тұратын қаптаманың ішкі торы. Қаптаманың бүкілуін бақылау үшін катенерден салмақ таралуын бақылау қажет. M1 қаптамасының сыйымдылығы 625 000 куб. фут (17 698 м3) болды, ал M2-ден M4-ке дейін сыйымдылығы 647 000 куб. футқа (18 321 м3) дейін артты. Бұл дирижабльдер екі Pratt & Whitney радиалды, ауамен салқындатылатын қозғалтқыштармен жабдықталған. Goodyear 1950 жылдары N класты дирижабльді жасаудың соңғы нұсқасын шығарды. N класы алдыңғысына қарағанда 50%-ға үлкен болды, ал ол өзі K класынан 50%-ға үлкен болды.
The Goodyear Aircraft Company of Akron, Ohio built the M class blimp for the US Navy as the follow on to the K class anti submarine warfare blimp used during World War II. It was a significantly larger airship, 50% larger than its predecessor. Four airships, designated M 1 through M 4, were delivered in early 1944. Operations of K ships in tropical regions had shown a need for a blimp with greater volume to offset the loss of lift due to high ambient temperatures. A contract was awarded to the Goodyear Aircraft Company for the prototype M class blimp on August 16, 1943. This contract was followed by another contract on September 11, 1943 for 21 M class blimps. These airships were given the Navy designation of ZNP M, (Z = lighter than air; N = non rigid; P = patrol; M = type/class.) However, on November 22, 1943, the quantity of blimps was reduced to four. These were delivered to the Navy in February, March, and April 1944. The M Class airships were retired from service by 1956. The gondola of the M 4 was retained in the conservation area at NAS Lakehurst until the mid 1970s. The M class blimps were 310 feet (94 m) long with a 117 feet (36 m) long control car. In order to maintain the proper loading on the catenary, the control car was built in three sections with universal joints between the sections. The catenary is the webbing internal to the envelope from which the control car is hung from the top of the envelope. Control of the weight distribution from the catenary is necessary to control wrinkling of the envelope. The capacity of the envelope of the M 1 was 625,000 cu ft (17,698 m3) with an increase in capacity to 647,000 cu ft (18,321 m3) for M 2 through M 4. These airships were powered by two Pratt & Whitney radial air cooled engines. Goodyear produced a final follow on design, the N class blimp, in the 1950s. The N class was 50% larger than its predecessor, which was itself 50% larger than the K class.