Ежелгі Сауда жолы: Египеттен Месопотамияға дейін, қазіргі Иордания арқылы өтетін тарихи «Патша жолы» туралы мағлұмат. Саяхат және тарихқа қызығушыларға!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі сауда жолы
Ancient trade route
Патша жолы Ежелгі Таяу Шығыста маңызды сауда жолы болған, Африканы Месопотамиямен байланыстырған. Бұл жол Мысырдан Синай түбегі арқылы Акабаға дейін, содан кейін Трансиордания арқылы Дамаскқа және Евфрат өзеніне қарай солтүстікке бұрылған. VII ғасырда құнарлы жарты айды мұсылмандар басып алғаннан кейін және XVI ғасырға дейін, Сирия, Ирак және одан әрі жерден Мекке қасиетті қаласына қажылыққа баратын мұсылмандар үшін бұл дарб әл-хаж немесе қажылық жолы болды. Қазіргі Иорданияда 35 және 15 тас жолдары солтүстіктегі Ирбидті оңтүстіктегі Акабамен байланыстырады, осы маршрутты ұстанады. Оңтүстік бөлігі бірнеше терең шатқалдарды кесіп өтеді, сондықтан ол әдемі, бірақ қисық және төмен жылдамдықты жол болып табылады. Рим дәуірінде бұл жол Виа Регия деп аталды. Император Траян оны қайта жаңартып, Виа Траяна Нова деп атады, және бұл атпен ол бекінілген Лимес Арабикус бойындағы әскери және сауда жолы ретінде пайдаланылды.
The King's Highway was a trade route of vital importance in the ancient Near East, connecting Africa with Mesopotamia. It ran from Egypt across the Sinai Peninsula to Aqaba, then turned northward across Transjordan, to Damascus and the Euphrates River. After the Muslim conquest of the Fertile Crescent in the 7th century AD and until the 16th century, it was the darb al hajj or pilgrimage road for Muslims from Syria, Iraq, and beyond heading to the holy city of Mecca. In modern Jordan, Highway 35 and Highway 15 follow this route, connecting Irbid in the north with Aqaba in the south. The southern part crosses several deep wadis, making it a highly scenic if curvy and rather low speed road. During the Roman period the road was called Via Regia. Emperor Trajan rebuilt and renamed it Via Traiana Nova, under which name it served as a military and trade road along the fortified Limes Arabicus.
Византия дәуірі
Византия дәуірінде бұл жол христиандар үшін маңызды қажырлы сапар жолы болды, себебі ол Киелі кітапта айтылғандай, Мұсаның өлімі мен жерленген жері саналатын Небо тауының жанынан өтеді. Тағы бір жол оны Ливия арқылы Иерусалиммен байланыстырып, Иордан өзенінің жанындағы Жақияға, қазіргі араб тілінде әл-Магтас деп аталатын, Жоханның Исаны шомылдыру рәсімі өткізген дәстүрлі орнынан және Иерихон арқылы өткізеді.
In the Byzantine period, the road was an important pilgrimage route for Christians, as it passed next to Mount Nebo, Moses' death and burial site according to the Bible. Another road connected it with Jerusalem passing by Livias and the traditional site of Jesus' baptism by John the Baptist on the Jordan River near, known today in Arabic as al Maghtas, and on via Jericho.
Мұсылман дәуірі
VII ғасырдан бастап мұсылман билігі кезінде бұл жол Сириядан Меккеге дейінгі басты хаж жолы болды, Османлы түркілері XVI ғасырда Тарик әл-Бинт салмағанға дейін. Бесбітімдік кезеңдерде хаж керуендеріне Ольтрежурдан крестшілдері көбінесе зиян келтірмейтін; алайда Шатильондық Рейнольд хажға барғандарға екі рет шабуыл жасап, тонады. Оның осы әрекеттері нәтижесінде Саладиннің қолынан қаза тапты және 1187 жылы Хатин шайқасында крестшілер мемлекеті құлады. Ежелгі тарих білімімен қаруланған Т. Е. Лоуренс осы жолмен (1917 жылдың шілдесінде Акабадағы арабтардың жеңісі туралы британдық барлау қызметіне хабар беру үшін, 49 сағатта 160 мильді жүріп) Каирге жетті.
During Muslim rule from the 7th century, the road was the main Hajj route from Syria to Mecca, until the Ottoman Turks built the Tariq al Bint in the 16th century. During periods of truce, the Hajj caravans were usually left unharmed by the Crusader lords of Oultrejourdain; however, Raynald of Châtillon attacked and plundered the pilgrims twice. His deeds eventually led to his own death at the hands of Saladin, and to the fall of the Crusader kingdom in 1187 in the Battle of Hattin. With his knowledge of ancient history, it was this route that T. E. Lawrence took (160 miles in 49 hours) to Cairo to inform British Intelligence of the Arab victory at Aqaba in July 1917.
Киелі кітапта
Патша жолы (Дерх ХаМелех) Сандар кітабында (,) айтылады, онда израильдіктердің Мысырдан шығу жолында осы жолды пайдалану қажет болғаны баяндалған. Олар Қадештен жолға шығып, Едом патшасынан өткізуге рұхсат сұрады, бірақ оларға жол берілген жоқ. Егер олар жолды пайдаланса, шабуыл жасайтынына серт берді. Олар тіпті малдарының ішкен суына ақы төлеуге де дайын болды. Дегенмен, Едом патшасы өткізуге келіспеді және үлкен, қаруланған әскерімен оларға қарсы шықты. Олар жолдан жаңғырып, Арнон және Яббок өзендері арасындағы Иорданның арғы жағына келген соң, аморлық патша Сихонға да осындай өтініш жасады. Екінші рет, дәл сол жолда, оларға жол берілмеді және Сихон патша олармен Жахазда шайқасты, онда олар «қылышпен» жеңіске жетті. Соның нәтижесінде, олар сол жерді және солтүстік аймақтарды бақылауға алды. Кейін Манаса (шығыс жартысы), Ғад және Рубен тайпалары сол аймақтарға қоныстанды. Израиль патшалығы (және оның туыс патшалығы, Яһуда патшалығы) кезінде Иорданның арғы жағындағы биік таулы аймақтардағы патшалықтарға қарсы исраилдіктердің көптеген соғыстары, кем дегенде, ішінара, осы Жолды бақылау үшін болған болуы мүмкін.
The King's Highway (Derech HaMelech) is referred to in the Book of Numbers (, ), where it is told that the Israelites in their Exodus journey needed to use the road. They had left from Kadesh and requested right of way from the King of Edom but were refused passage. He vowed he would attack them if they used the road. They even offered to pay for any water their cattle drank. Still the King of Edom refused them passage and advanced against them with a large and heavily armed force. After making a detour and coming to the Transjordan area between River Arnon and River Jabbok, they made the same request to Amorite King Sihon. For the second time, on the same road, they were denied passage and King Sihon engaged them in battle at Jahaz, where they won that battle "by the edge of the sword". As a result, they gained control in that land and to the north of it. The tribes of Manasseh (eastern half), Gad, and Reuben subsequently settled those territories. Many of the wars of the Israelites against the kingdoms of the trans Jordanian highlands during the period of the Kingdom of Israel (and its sister kingdom, the Kingdom of Judah) were probably fought, at least in part, over control of the Highway.