Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияда туған британдық социалист және бейбітшілік белсендісі (1923–2019)
German born British socialist and peace activist (1923–2019)
Уолтер Якоб Вольфганг (23 маусым 1923 – 28 мамыр 2019) – Германияда туған британдық социалист және бейбітшілік белсендісі. Өмірінің соңына дейін ол Ядролық қаруды жою науқанының вице-президенті және Лейбористік партия мүшелерінен құралған CND қауымдастығының вице-төрағасы болды. Ол сондай-ақ "Соғысты тоқтату" коалициясын қолдады. Уолтер 2005 жылғы 28 қыркүйекте Брайтон қаласында өткен Лейбористік партияның жылдық конференциясында Джек Строудың Ирак соғысындағы үкімет рөлінің артықшылықтарын мақтап сөйлеген сөзі кезінде "әуесқойлық" деп айқай салғаны үшін күштеп шығарылып, камераға түскеннен кейін көпшілікке кеңінен танылды. Уолтер Вольфгангты конференциядан шығару көптеген БАҚ-тың пікірталасына себеп болды және Лейбористік партия басшылығын ұятқа қалдырды. Келесі күні таңертең ол сессия төрағасының кешірімін алып, тұрған жерінен қолдау тапқаннан кейін конференцияға қайта қабылданды. 2006 жылдың тамызында Вольфганг Лейбористік партияның Ұлттық атқару комитетіне мүше болып кіруге үміткер болды. 2019 жылдың мамырында 95 жасында дүниеден өтті.
Walter Jakob Wolfgang (23 June 1923 – 28 May 2019) was a German born British socialist and peace activist. Up to the time of his death, he was Vice President of the Campaign for Nuclear Disarmament and Vice Chair of Labour CND, a caucus of CND members who are also members of the Labour Party. He was also a supporter of the Stop the War Coalition. Walter became better known to the general public after cameras recorded him being forcibly ejected from the annual Labour Party Conference in Brighton on 28 September 2005, aged 82, for shouting "nonsense" during Jack Straw's speech in which the then Foreign Secretary extoled the virtues of the government's role in the Iraq War. The eviction of Walter Wolfgang provoked much media comment and embarrassed the Labour leadership. The following morning he was re admitted to conference to a standing ovation and an apology from the chair of the session. In August 2006, Wolfgang succeeded in his bid to become a member of Labour's National Executive Committee. He died in May 2019 at the age of 95.
Өмірбаян
Вольфганг Германияда дүниеге келген. Яһуди болғандықтан, оның отбасы нацистердің қуғын-сүргінін бастан кешті, ал 1937 жылы ата-анасы жасөспірім Уолтерді Франкфурттан Ұлыбританияға көшіруді ұйымдастырды (бұл «Киндертранспорт» бағдарламасы басталғанға дейін болды). Вольфганг Чертсидегі Отершоу колледжінде оқыды, ал ата-анасы екі жылдан кейін оны Ұлыбританияға ертіп, Ричмондта қоныстанды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вольфганг Корольдік әуе күшінде қызмет етуге ерікті түрде түсуге тырысты, бірақ денсаулығына байланысты қабылданбады. Соғыстан кейін Вольфганг бухгалтер мамандығын алды; 1948 жылы Еңбек партиясына қосылды. Ол солшылдармен бірігіп, 1955-1958 жылдары «Социализм жеңісі» беванистік қысым тобының хатшысы болды. Ол «Социализм жеңісі» тобының бірнеше кітапшаларын жазды, оның ішінде «Бейбітшілік іздеу» (1954) және «Қызыл алпыс жылдықтар» (1959); Вольфганг сонымен қатар Хью Дженкинске «Шамадан тыс әңгімелер» кітабын жазуға және 1950 жылдардың соңында социализм туралы жарияланбаған еңбекке көмектесті. 1956 жылы Вольфганг «Егер батырлар тайсалса» атты кітапшаны жазып, Парламенттік Еңбек партиясының барлық отырыстарын баспасөз үшін ашық етуге және Еңбек партиясының депутаттарына партиялық шешімге қарсы шығуға мүмкіндік беру үшін партияның ішкі регламентін жоюға шақырды. 1959 жылғы жалпы сайлауда Вольфганг Кройдонның солтүстік-шығыс округінен Еңбек партиясының үміткері болды, ол 15 440 дауыс жинады, бірақ консерватор партиясының депутаты Джон Хьюз Халлетке 8 905 дауыспен жеңілді.
Wolfgang was born in Germany. As Jews, his family suffered persecution under the Nazis, and in 1937 his parents arranged for the teenaged Walter to move from Frankfurt to Britain (this was before the start of the Kindertransport programme). Wolfgang attended Ottershaw College, Chertsey, while his parents followed him to Britain two years later and settled in Richmond. During World War II, Wolfgang volunteered to serve in the Royal Air Force but was rejected due to a physical condition. Following the war, Wolfgang qualified as an accountant; he joined the Labour Party in 1948. He allied with the left and was Secretary of the Bevanite pressure group 'Victory for Socialism' from 1955 to 1958. He co authored several of Victory for Socialism's pamphlets, including In Pursuit of Peace (1954) and The Red Sixties (1959); Wolfgang also assisted Hugh Jenkins in writing Summit Talks and on an unpublished work on Socialism in general in the late 1950s. In 1956, Wolfgang co wrote a pamphlet Tho' Cowards Flinch calling for all meetings of the Parliamentary Labour Party to be made open meetings for the press to report, and for the abolition of the standing orders of the PLP to allow Labour MPs freedom to defy the Labour whip. In the 1959 general election, Wolfgang was Labour candidate for Croydon North East, polling 15,440 votes, losing to sitting Conservative Member of Parliament, John Hughes Hallett by a majority of 8,905 votes.
Ядролық қарусыздану
Вольфганг 1958 жылы ядролық қарусыздану науқанының (CND) негізін қалаушы мүшесі болды және топтың Альдермастонға жасаған алғашқы науқанына қатысты. Хью Гейцкель 1960 жылғы конференцияның біржақты ядролық қарусыздануды қолдау туралы шешімін кері қайтаруға уәде бергеннен кейін, және 1961 жылы оны іске асыруға жеткілікті қолдау жинағаннан кейін, Вольфганг «Еңбек партиясын жетекшілікке жіберуге рұқсат беріңіз» деген памфлет жазды. Онда біржақтылықты қолдаушылар Гейцкельдің ұранын қабылдап, «күресіп, күресіп, қайта-қайта күреседі» деп мәлімдеді, осы арқылы Еңбек партиясын құтқаруға тырысады. 1972 жылы Альдермастон науқанының жаңаруына жетекшілік еткен Вольфганг, ядролық қарулар әлемді жоймас бұрын жойылу мүмкіндігінің 50/50 екенін айтты. CND-ге қосылмас бұрын Вольфганг Тікелей әрекет комитетінің мүшесі болды, ал 1961 жылы ол Лондондық атқару комитетінің төрағасы болған 100 комитетіне, CND-нің радикалды бөлігімен бірге қосылды. Ол 1961 жылдың 1 қарашасында наразылық акциясын ұйымдастырды, онда ол Лондондағы Совет Одағының елшілігіне «Қауіп – Радиоактивті» деп жазылған сүт бөтелкесін жеткізді. Бұл 50 мегатонналық ең ірі ядролық жарылғыш – «Царь-бомба» жарылғанына наразылық білдіру мақсатында жасалды. 1972 жылғы Еңбек партиясының конференциясында Ричмонд-на-Темза сайлау округінің Еңбек партиясының делегаты ретінде Вольфганг екі сөз сөйледі: біреуі жерді мемлекеттік меншікке алуды талап етті, екіншісі Ұлыбританияны НАТО-дан шығару және ядролық қарудан бас тарту туралы ұсыныс жасады. 1970 жылдардың соңында Вольфганг Еңбек партиясының демократиясы үшін науқанның жетекші мүшесі болды, бұл науқан сайлау округтеріне көбірек билік беру үшін Еңбек партиясының құрылымын реформалауды мақсат етті.
Wolfgang was a founder member of the Campaign for Nuclear Disarmament (CND) in 1958, participating in the group's first march to Aldermaston. After Hugh Gaitskell vowed to overturn the 1960 conference's decision to support unilateral nuclear disarmament and won sufficient support to make it likely that he would do so in 1961, Wolfgang wrote a pamphlet called Let Labour Lead which asserted that those who supported unilateralism would adopt Gaitskell's slogan and "fight, and fight, and fight again" to save the Labour Party. Leading a revival of the Aldermaston March in 1972, Wolfgang asserted that there was a 50–50 chance that nuclear weapons would be scrapped before the world was destroyed by them. Before CND, Wolfgang had been a member of the Direct Action Committee and in 1961 he joined the more radical section of CND in seceding to the Committee of 100 where he became Chairman of the London Executive. He organised a protest on 1 November 1961 in which he delivered a milk bottle labelled "Danger – Radioactive" to the Soviet Union embassy in London in protest at the detonation of Tsar Bomba, at 50 megatons the largest nuclear explosive to ever be tested. As the delegate of Richmond upon Thames Constituency Labour Party at the 1972 Labour Party conference, Wolfgang made two speeches, one calling for nationalisation of land and the other moving an amendment to withdraw Britain from NATO and abandon nuclear weapons. In the late 1970s Wolfgang was a leading member of the Campaign for Labour Party Democracy, which campaigned for reforms to the Labour Party structure to give constituency parties more power.
2005 жылғы еңбек конференциясы оқиғасы
Вольфганг 2005 жылы Еңбек партиясының конференциясына қонақ ретінде қатысып, залдың қонақтарға арналған бөлігінде отырды, ол залдың арт жағында орналасқан. Сол кездегі Сыртқы істер министрі Джек Строудың «Біз Иракта тек бір себеппен: сайланған ирак үкіметіне қауіпсіз, демократиялық және тұрақты мемлекет құруға көмектесу үшін» деген сөзіне жауап ретінде Вольфганг «Ақылға сыймайды!» деп айқайлады. Кейбір куәгерлер ол содан кейін «Бұл жалған және сіз оны білесіз!» деп қосты деді. Сөз сөйлеуге кедергі келтіруге тырысқан бірнеше конференция күзетшілері Вольфгангты ұстап алып, оның қауіпсіздік картасын тартып алып, 2000 жылғы Терроризм туралы заңның 44-бабы бойынша қысқа мерзімге қамауға алды. Эрит пен Темзмид сайлау округінің Еңбек партиясы төрағасы Стив Форрест, ол жақын жерде отырған, Вольфгангқа жасалған қатыстың дұрыс еместігін білдіргені үшін де залдан шығарылды. Оның шығарылуы және терроризмге қарсы заңнаманы қолдану саяси оң және сол қанаттары тарапынан Еңбек үкіметіндегі авторитарлық бейімділіктің күшеюінің және азаматтық бостандықтардың біртіндеп жойылуының белгісі ретінде айыпталды. Конференцияның қорытынды сөзінде Джон Рид «Кешегі оқиғаға өкінемін. Мұндай болмауы керек еді. Біз осы жерде осылай істемейміз» деді, сондай-ақ Вольфгангтың өз пікірлері мен көзқарастарына «құқылы» екенін қосты.
Wolfgang attended the 2005 Labour Party conference as a visitor and sat in the part of the hall reserved for visitors, which is at the back. During a speech by then Foreign Secretary, Jack Straw, in response to Straw's "We are in Iraq for one reason only: to help the elected Iraqi government build a secure, democratic and stable nation", Wolfgang shouted "Nonsense!". Some witnesses say he then added "That's a lie and you know it!". Several conference stewards, who were on alert for any attempts to disrupt the speech, then picked up and removed Wolfgang and confiscated his security pass, briefly detaining him under Section 44 of the Terrorism Act 2000. Erith and Thamesmead Constituency Labour Party chairman Steve Forrest, who was sitting nearby, was also removed for voicing his objections to Wolfgang's treatment. His expulsion, and the use of anti terrorism legislation, was condemned by both the political left and right as symptomatic of an increasingly authoritarian tendency in the Labour Government and the gradual erosion of civil liberties. In his closing speech at the conference, John Reid said "I am sorry about yesterday. It shouldn't have happened. It's not the way we do things in here", adding that Wolfgang was "entitled" to his opinions and point of view.
ҰЭК кандидатурасы
Вольфганг Еңбек партиясы демократиясы үшін кампанияның көп жылдық мүшесі болды, бұл топ Еңбек партиясы ішінде демократия деңгейін арттыру мақсатында жұмыс істейді. 2006 жылы ол Лейбористік партияның Ұлттық атқару комитетіне сайлауға түскен Grassroots Alliance тізімінен сайланған кандидаттардың бірі болды. Ол Ирактағы соғысқа қарсы шығу, Корольдік теңіз күштерінің Trident зымыран бағдарламасын қабылдамау және партияны демократиялық ету платформасымен сайлау кампаниясын жүргіземін деп мәлімдеді. 2006 жылдың 3 тамызында ол NEC-ке сайланғаны жарияланды, сайлауда төртінші орынды иеленді (алғашқы алты кандидат орын жеңіп алды).
Wolfgang was a long standing member of the Campaign for Labour Party Democracy, a group which campaigns to increase the level of democracy within the Labour Party. In 2006, he was chosen and elected as one of the Grassroots Alliance slate of candidates standing for election to the Labour Party's National Executive Committee, stating that he would be campaigning on a platform of opposition to the war on Iraq, rejecting the Royal Navy's Trident missile program, and making the Party more democratic. On 3 August 2006, it was announced that he had been elected to the NEC, coming fourth in the election (the top six candidates won seats).